Alle inzendingen over Doodgewone

Oh ja, een doodgewone dag, zo eentje die doodgewoon begint, doodgewoon verloopt en hopelijk ook doodgewoon eindigt!…

Een doodgewone maandag met doodgewone acties en nu zit ik doodgewoon beurs te wezen, want links- of rechtsom, dat apparaat is echt een martelwerktuig!…

Het was een gewone zondagmorgen jij verzorgde het ontbijt thee met een beschuitje het was een gewone ochtend net als anders maar zo vrij honing op een broodje op zo`n doodgewone morgen raak je weer totaal verliefd dat wordt liefst nooit doodgewoon.…

"Gewoon" een diefstal, van "gewoon" een auto, uit een "gewone" showroom, door "gewone" inbrekers. We gaan en blijven, 't "gewoon" vinden, en dat is 't toch ook "GEWOON"…

Gewoonlijk ben ik erg geïntresseerd In allerhande religieuze zaken Vooral die met de dood hebben te maken Zo ook of men begraaft dan wel cremeert Maar toen 'k vandaag Gods Woord zat door te spitten Dacht ik: ach laat die bisschop nu maar zitten --------------------------------------------------------- Zo'n 15.000 belangstellenden zijn…

‘Stel maar niet te veel vragen, een geheim moet soms doodgewoon een geheim blijven. Snapt u?’ Nee, hij snapte het niet. De man verzocht hem om een dikke jas aan te doen, want het was koud buiten. Als in trance deed hij wat de man zei en volgde hem naar buiten.…

Een doodgewone gek kan wel wat anders zijn, maar een grote gek moet docterandus zijn.…

't was een doodgewoon ontwaken voor de wekker ik stap uit bed ik kijk om en verdomd daar lig ik nog lijkbleek, open ogen en mond dit is het dus, denk ik ik ben dood…

Theo Thijssen maakte hem beroemd, de doodgewone Amsterdamse jongen. Hij is ook in een musical bezongen. Er is nu zelfs een brug naar hem vernoemd. Wie niet meer weet wie “Kees de jongen” was: Hij was die jongen van de “Zwembadpas”.…

En toch zou ik het prachtig vinden als mensen zouden vragen 'waar Fred is gebleven' het antwoord zou zijn 'die is doodgewoon verdwenen'. Ik ben even weg.…

De Post houdt er na deze maand mee op: Door e-mail, fax, mobiele telefoon is snel communiceren doodgewoon en raakt het telegram in onbruik. Stop. De telegramstijl zal het overleven: Er wordt al haast geen volzin meer geschreven.…

je wilt er niet aan want je bestaat maar vroeg of laat moet je gaan ouders vervloekend vrienden verblijdend onafwendbaar afglijdend niet meer zoekend we gaan allemaal doodgewoon dood sterven is heel normaal maar niet te rijmen…

Pesten is doodgewoon, het jaagt mensen letterlijk de dood in. Pesten op school of in je straat is erg maar digitaal pesten gaat nog een stapje verder. Digitaal pesten gaat anoniem en dan onder een schuilnaam iemand lekker de grond intrappen.…

Ik hou van doodgewone dingen Maar het meest van een lieve lach Een lach kan een schaduw verdringen En zorgt dan weer voor een zonnige dag Ik hou van de mooie gele zon Hij verwarmt en hij verlicht Zou willen dat ik zo schijnen kon Dan scheen ik op ieder droevig gezicht…

Zelfs als hij ooit nog sterft, licht hij zijn zerk En gaat dan doodgewoon weer aan het werk.…

Ook de -nabij gelegen- Prutlaan was een doodgewone buurt, waar alle gekraakte woningen gratis werden verhuurd aan mensen die er nooit waren, maar er toch hun heil zochten. Ook daar was alles gewoon normaal. En zo zou het ook altijd blijven in dit -absurdistische- verhaal. GEWOON NORMAAL!…

Als er zoveel armoede onder de mensen is en de politici en economen te stom of inhalig zijn om een eind aan de crisis te maken, is het een wandaad om zoveel geld weg te gooien aan de inhuldiging van een doodgewone man, die een nutteloze functie gaat vervullen. De enthousiaste menigte is gewoon gehersenspoeld.…

Soms is een doodgewone wandeling veel ongewoner dan je kunt vermoeden. Ook al is het een wandeling die je wel vaker maakt, toch kan hij opeens heel anders lijken.…

Zo klein als ik was keek ik plotseling doodgewoon over hen heen. In het nieuwe licht rezen wijken op, wegen kwamen en gingen overal naar toe. Die sloeg ik dan ook in. De bomen achterna. ------------------------ uit: 'Weg, wegen', 1985.…

Om dan, doodgewoon te verdrogen tot zwijgen...…

Om dan, doodgewoon te verdrogen tot zwijgen...…

Tranen kan ik laten Tranen om verloren tijd Afgunst en aversie Onmin en agressie vochten mee in deze strijd Tranen kan ik laten van verdriet die niemand ziet Maar tranen zal ik laten van blijdschap die ik een ieder toon omdat ik weet dat ik het beste deed en dat nu achter liet Ik begin opnieuw heel doodgewoon!…

dag allerliefste lieveling de scheur, zo rauw, zo groot geef hem terug , zijn vlees, zijn geest zonder hem ben ik bloot half, leeg, lomp, reddeloos ik zoek en zal blijven zoeken oh god verzorg hem in uw liefde wind hem in uw doeken hij is mijn man, mijn leven hij is ook uw zoon bemind zijn is uw grootste gift en leek zo doodgewoon…

Het zijn doodgewone dingen, ze overkomen jou en mij en kunnen zomaar tot je doordringen. Daar maak ik dan een gedichtje over, zoals je nu ziet, maar FILOSOFEREN, nee dat doe ik zeker niet!…

Als zo ons zaad Langs weg en pad op wind vergaat Vertaalt ons hart dit kwaad Als bitterdiep verraad: Dit kind van ons reed op een doodgewone straat Waar kruiste zij Uw weg die hoger gaat Wij hebben enkel borden voor normaal verkeer En ook geen kinderen meer Dan die wij hebben Heer Dan die wij hebben Heer O God wat doet dit zeer…

Aan harde woorden heeft ze niets Zij amper zeven jaar Mama is blij boven in de hemel Ze maakt er lekker eten klaar Ze doet de was van engeltjes En houdt de tuinen schoon Ze eten gezellig met elkaar Mama die is doodgewoon Als ze 's avonds buitenspeelt Dan kijkt ze soms naar boven Ze zwaait en mama die zwaait terug Of ze het nu wel of…

zonder schroom of last van roos: met eigen bek kamt zij z'n pluimen van 's morgens zeven tot 's avonds laat vogelt zij uit hoe doodgewoon de kraan met pauwetrotse kroon keizerlijk voor de statie staat 'wat hij doet' zei ze sereen - de hekken als haar troon - voor het vallen van het zwart met al haar ziel of heel haar hart 'dat…

wat ik niet meer zeggen kan Soms loop ik naar het licht, Naar de helderheid van mijn glimlach, Dan adem ik alles wat teder leeft Soms lopen woorden naar een zwerftocht van vergeten handen, Dan zoek ik zacht wat ik verloren ben Soms draag ik mijn innerlijke stilte naar ontwaakte dromen, Dan kan ik weer bevrijd in een doodgewone…

Dit vinden wij doodgewoon. Dus doen we een cursusje 'onthaasting', om een 'burn-out' voor te zijn. En dit alles in een razend tempo, want dát vindt eenieder fijn!…

Ik zou zo graag eens met je praten, Over doodgewone dingen. Je hebt het niet in de gaten, En ik wil ook niet aan gaan dringen. Ik kan je niet bereiken, Mijlenver ben je weg. Ik zie je naar me kijken, Maar je luistert niet als ik wat zeg.…