Alle inzendingen over Eden

Voor de eerste regendruppel viel was de aarde een knapperige korst. Toch welt er water op uit ongerepte kieren. God vergaart wat klonters van slijk en kneedt Adam. In het oosten spreidt hij een tuin waar de appels blozen als gniffelende meisjes met een vonk in de iris. Daar groeit de verboden boom met knoesten als etterbuilen. Maar de tuin dorst. Een…

ik leef de droom van Eden bron van stromende liefde het maakt me zwevend in het heden zie de onmiskenbare schoonheid kom, ga met me mee naar de glimlachende blijheid…

Dan moeten ze me dus willen hebben om iets anders, om iets dat niet bij mij hoort. Zal ik je vertellen wat dat iets is? Het is vanwege de erkenning die ik heb gekregen. Die erkenning, dat ben ik niet. Die zit in de gedachten van anderen. Verder ook om het geld dat ik verdiend heb en nog verdien. Maar dat geld, dat ben ik niet. Dat ligt in banken en…

Ik zal weggaan bij mijn vader en moeder en mijn naam door de modder laten halen bij mijn vriendinnen. Ik zal hier en nu de jouwe worden, in vrije liefde, als je dat wilt en ik zal er trots op zijn en blij zijn om bij jou te zijn. Als ik de liefde heb verraden, dan zal ik nu, omwille van de liefde, al datgene verraden wat dat vroegere verraad heeft veroorzaakt…

Er weerklonk een langgerekt, dreunend geluid en het kwam hem voor alsof hij van een kolossale, eindeloze trap viel. En ergens onderaan viel hij de duisternis in. Zoveel wist hij nog. Hij was de duisternis in gevallen. En zo gauw hij dat wist hield zijn weten op.…

allemaal deden Hij gaf hen toen straf De lol was eraf Ze konden zich bliksemsnel kleden Ook moesten ze weggaan uit Eden En dat had een heel goede reden: Een mens loopt niet rond In zijn blote kont Maar is zich bewust van de zeden…

Ik leerde vroeger dat de Hof van Eden In het Irak van tegenwoordig lag En dat de Heer daar op de zesde dag Van Hogerhand de eerste Adam kneedde. Dus waar de mens zijn oorsprong heeft gevonden Daar gaat hij straks misschien ook weer te gronde.…

. ----------------------------------------------------------- Uit: 'Ten westen van Eden', 2002.…

. ----------------------------------------------- Uit: 'Ten Westen van Eden', 1998.…

Ik ben de vlag die trots prijkt aan de oever van een nieuwe lente nadat de oceaan tot rust en wij als tranen in ons Eden aanmeren.…

Een gouden eeuw begon, waarin wij met god zouden spreken en tevens weten van een hof van eden en van een vlammend zwaard. Eens zal dat overgaan. Het verhaal zelf is vergeten de tuin waaruit wij zijn verdreven. Aansluitend wordt het leven nog alleen maar kleuren en die ene avond daar en jij.…

. --------------------------------------------------------- Uit: Ten westen van Eden, 1998.…

Ze zit daar, zo maar, zonder opgaaf van reden en ze rijgt een ketting van de bloemen van Eden. Ingelijst geeft zij de lente een thuis. De zon schijnt, bloemen bloeien, de warmte gloeit, deze prent staat als een huis.…

Zie ook: http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/200/Was_Karel_van_het_Reve_er_nog_maar_ en: http://www.christiananswers.net/dutch/q-eden/unpardonablesin-d.h…

Ik zou je willen vergroten tot de hele tuin van Eden, met bomen en de zonde incluis. Maar je bent al te buitennissig lief en groot en onbereikbaar Dus alles wat ik zeg zal ontoereikend zijn. Ik ben voor jou verjaagd uit de hof van elke taal en heb geen woorden meer.…

Alleen een oude man loopt er frequent verkleed als hofnar uit de Hof van Eden, maar hij is dan ook rijkelijk dement. In bijbelsprookjes zal ik nooit geloven al is die vreselijke buurvrouw boven een schreeuwend en een levensecht serpent. Dus goede God, als u er werk’lijk bent, verstoot haar uit het oude testament.…

Van kindsbeen heb ik kennis van een wak. Denk ik het in dan denk ik mij in de voorbedachte winterdag waarop ik, spijbelend, in de late ochtendschemering, een onbeschaatste, mensverlaten wijde Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte steeds hetzelfde en mij toegedachte wak. Denk ik het in dan denk ik mij in dit wak totdat het zingen gaat van…

van ouds voor schoon bij was gekozen bij Toetanchamon in pyramide gevonden 'n parfumkruik lavendel in z'n tombe is er de tuin van eden op nageplozen adam en eva namen het struikje mee zonder lavendel voor geur geen leven beseften ze eenmaal buiten gedreven in de olie tegen pijn en zielewee twijgjes maken geesten sereen in tijd kussens…

Ik ben niet in Utopia geboren, De tuin van Eden heb ik nooit gezien. Ik draag geen gouden ringen in mijn oren En weet niet goed waarvoor ik precies dien. Ik heb geloof ik, niets dan veel gebreken. Daarbij een vrouw en af en toe een kind, Gedeeltelijk door al die paterspreken, Maar ook omdat ik grutjes prettig vind.…

Jij, liefje lokt me met je zachte, uitdagende blik en neemt me mee naar je Eden, mijn thuis. Jij, vangt me op in m'n smelten en houdt me vast in je teder, brandend vuur. Jij, heerst over m'n lot en blijft bij me in je spinnenweb waar je vingers zich licht aarzelend tussen de mijne weven.…

in je eigen Hof van Eden onbereikbaar door een breed ravijn je bent te ver voor mijn gebeden mijn werkelijkheid is nog te klein welke uitdrukking ik ook bedacht om jouw waarheid te bereiken des te donkerder werd onze nacht om nog goed naar je te kijken maar de zon bij iedereen van binnen werpt een licht op identieke waarheid die onzichtbaar…

de dreiging is passé, de vrede won het westen heeft geen oostenwind te duchten lawaaierige vogels staakten vluchten hun landingsbaan werd los- en laadperron de nieuwe tijd kent andere geruchten het monotone heien is bon ton de voertaal is een zwierig bouwjargon er groeit een prille wijk met laaglandluchten een hof van Eden zonder wrange…

ik leef de droom van Eden bron van stromende liefde het maakt mij zwevend in het heden zie de onmiskenbare schoonheid kom, ga met me mee naar de glimlachende blijheid…

'k Droom jou in mijn bed als ik lig te slapen 'k Droom jou naast me; warm en naakt 'k Droom jou 'k Zie jou 'k voel jou Mijn verlangen is groter dan 't verschil Tussen hemelgewelf en aarde We kennen elkaar nog niet voldoende, maar---- ---'k Voel je, hoor je Paradijselijk komen In de Hof van Eden met De Verboden Vrucht Die…

Onder het uithangbord met de adder Hield ie eerste spreekuur in Eden. Een klokhuis zit sindsdien in de appel En de ratelslang rijdt door de steden. Vermomd als Dokter, Zandloper en Joker Brouwt ie in zijn kolven de zwarte loper.…

Was 't meerder weelde, Dan lentevreugd, Die Adam streelde, In Edens jeugd? Of breidde de aarde, Toen de Eerste Bruid Haar bruidkans gaarde, Zich schoner uit?…

Ik begrijp het niet, sterf aan de vragen Hoe kon Adam in de Hof van Eden Zonder eerst van goed en kwaad te grazen Een dodelijke beslissing nemen?…

Mijn hart verliest zich in de kleuren, Zinnen bedwelmen door de geuren, De geest zweeft even vrij… De hof van Eden is binnen mij.…

door vuur en vallen de tranen op de zwarte aarde die millenia lang de mensheid baarde nu krijsen stemmen fel het verscheurd gemoed en de rozen bloeden wel en kleuren rivieren rood in de glans van de dood de gouden kleur van het stof en de haat aan de rivier de Eufraat zweeft overal en kust de doden een laatste maal wat rest er van Eden…

Het water bruist tot in de heuvels van Eden en korrel voor korrel kom ik dichter bij de bron. Zie de rust. Dit is de plek waar het allemaal begon.…