Alle inzendingen over Een stem v

(voor Maria Luz Casal Paz (11 november 1958)) Je bent geboren in Boimorto en opgegroeid in Asturias. Je vader was Jose Casal en je moeder is Matilde Paz. In Aviles ging je naar de Paula Frassinetti School en in de betoverende kuststad Gijón leerde je piano spelen, je kreeg zangles en je deed aan ballet. Je was zangeres in de rockgroep 'Los Fannys…

(voor Elisa Toffoli (19 december 1977)) Je bent geboren in Trieste en opgegroeid in Monfalcone te Noord-Italië. Je bent beïnvloed door de muziek van Björk, Tori Amos, Aretha Franklin, Ella Fitzgerald en Polly Jean Harvey (1969, Bridport). De poëtische inspiratie kreeg je van Jim Morrison en Joseph Rudyard Kipling (1865 - 1936), een Engelse dichter…

Als ik van plastic zou zijn, dan was Wilma mijn weekmaker. Ik ben ontstemd over de stemmingmakerij van de oude politiek. En dan de poes, ach ik ben altijd en immer voor de poes, behalve als die stiekem een kater is. Tom, eet je hart uit, het wordt helemaal niets tussen ons. Als je hier iets beweert is het best wel frustrerend dat je als stellingnemer…

Wanneer ik een cijfer geef op een werkje, verschijnt in beeld: Bedankt voor Uw stem. Gelukkig ben ik die niet kwijt, ik gaf alleen een cijfer. Want stel je voor dat bij het becijferen ik opeens stom zou worden!…

Bij V&D werken ruim 10.000 mensen en als ik eens in de V&D moet wezen dan zijn altijd de meeste kassa’s gesloten. Gelukkig moet ik nooit in de V&D zijn behalve als ik naar de Dixons wil, en die lui zitten in Utrecht bovenin. Zo kom ik incidenteel in de V&D. De afgelopen vijf jaar al twee keer.…

Ik houd me doof en blind, vergeet het zingen en vrees mijn stem , gedwongen in een kind Ik open mijn vuist, laat woorden ontsnappen, open en dicht, de betekenis ontwricht Mijn mond breekt af wat mijn lippen verzwijgen, zo veel, zo weinig, mijn tong blijft drijven Een zin klimt tot in mijn keel, doof en blind, zoals weleer,…

De regen maakt een geluid van verre stemmen Of zitten die stemmen in mijn gedachten En vragen ze weer mijn aandacht Om me te doen begrijpen Wat je werkelijk tegen me zei. Want ik ben nimmer in staat geweest Om ook maar één woord van wat je zei te vergeten.…

Ik word verliefd, verlegen van een aangename stem maar het valt vaak tegen als je ontmoet, haar of hem. Uiterlijk is niet belangrijk meer als je elkaar hebt aangehoord het komt hier dus op neer 't is de stem die mij bekoort.…

Geruststellende gedachte, ik stem in alle vrijheid op een zelfbevredigende Europese commissie. Die vorstelijk betaalde meneren en mevrouwen, die moeten toch weten wat goed voor mij is ? In Brussel en Straatsburg, toch ?…

Een stem op internet zegt mij niets.…

Ik ben de peilingen zo beu dat ik tegen de verwachting stem. Ik zweef niet, ik ben onbetrouwbaar. Gniffel.…

Wat vooral telt bij jou is je goddelijke, engelachtige, onvoorstelbaar mooie stem, die je nog steeds bezit, ondanks het menselijke feit dat je lichaam vele kilo's rijker is, dat je vol lelijke tattoes zit en dat je uiterlijk op een slaafse, volgevreten, Engelse huisvrouw met onderkin lijkt, maar met die misleidende verschijning is je stem als vanouds…

Zomaar een gesprek tussen man (M) en vrouw (V) V: leg die krant nou maar weg, het eten staat op tafel. M: Wacht even, hier staat iets over de Zuidpool, daar gaat een grote ijsberg breken. Vreselijk. V: Nou en? Wat maakt dat nou uit? M: Zo groot als Utrecht en Gelderland samen en zo hoog als een kerktoren. Dat drijft dan straks gewoon weg!…

De V van vogels in de lucht gingen op wintervleugels heen komen met zomervleugels terug klapwieken zich zo een brug tussen seizoenen. De V van vogels in de lucht met enkel één ding in hun kop willen wel heen, maar niet meer terug en in hun lijf de harteklop van nieuwe nesten.…

Dat hoeft niet, zijn stem gaat op de bus, minus de envelop waar de boel in werd opgestuurd dan natuurlijk en ook de bijsluiter bleef hier. Dus nou mag ik in mijn eentje gaan stemmen, maar: omdat ik grote toestanden vermijd , machtig ik een vriendin en die neemt mijn zaken waar. Toch flauw, het gaat om 1 jaartje, hoe lastig is het nou helemaal?…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

Ze vormen samen een prachtige V; de ganzen roepen tijdens hun vlucht: “Dit is de V van Vrede”. Toch iets wat ik wél snap.…

Het OM gaat in beroep omdat het het niet eens is met de vrijspraak van V. voor verkrachting. Het OM had 25 jaar celstraf en tbs met dwangverpleging geëist.…

Mam ik heb mezelf pijn gedaan Had die muur er niet zien staan Kan er niet tegen schoppen Het heeft niks fout gedaan Bruine ogen Ze konden zich niet binden Ik wou ze alleen maar beminnen De zingende stilte is zijn stem weer kwijt Nee geen spijt Mam het kusje erop was niet genoeg Zij is mijn engeltje Maar ze kwam te vroeg Je moet nog…

Ergens moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen Mijn handen zijn zo hete en droge en het lichte water van haar stem mijn keel is een dorre klem. Het kan toch zo altijd niet duren met de brandende uren mijn stem is schor, mijn ogen dor.…

IV De stem van Vincent Laat ons de blaren van alle leed vergaren. De aarde, ook vermoeid, heeft nooit dode blaren gedragen. De aarde wondt om, in de driedagestond, te laten herrijzen onder de loodzware kus van de liefde.…

Doch om mijn hoofd ook ruist een stem, te midden van al mijn vrezen, die mij gebiedt met zachte klem, toch niet bezorgd te wezen.…

Er klinkt een stem: 'Zeg, praat ik met een dove? Wanneer gaan wij ons eindelijk verloven?'…

geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval van de daken glijdend druipende steen met hun zoute tongen verwoest o geen stem onder het afdak geen oog en geen beeld en geen godheid buiten het raam wuivende takken en de echo van een licht over de grond kruipend nee een stroom wild rode robijn een wilde stroom en het daglicht…

Stem te zijn en anders niet, maar zo meeslepend te zingen, dat elk hart het wonder ziet achter mensen, achter dingen; te schikken en anders niet woorden in zulk een verband dat het onontkoombaar lied -wapen in een man's hand- hen ruggelings overmant, neervelt en boeit in zijn band... stem te zijn en anders niet.…

De liefde zou ik vragen met jouw stem waarom ik zwijg als je wenst wat ik niet kan veranderen met mijn gestorven stem…

bestuurd door haar stem gedragen door haar ogen vind ik de liefde…

Haar pantser van woorden waar men zich aan raakt is door haar niet bezield haar lichaam voelt naakt ook al worden mensen door taal soms bezeerd het vergeten van woorden is haar niet geleerd spraakwater loopt in de mond stroomt door het bloed de stem spreekt zichzelf zoals een stem dat wel moet.…