Alle inzendingen over Eindeloos

Ik kijk zo maar naar het leven en denk hoe eindeloos ik ervan houd.…

Zolang men denkt dat met de dood alles ophoudt, investeert men tijdens het leven bij voorkeur in het tijdelijke, het materiële, het uiterlijke, en is men minder snel geneigd te denken aan de toekomst van het milieu, de leefwereld van onze kinderen en kleinkinderen. Ons bewustzijn bepaalt hoe we tegen de wereld aankijken.…

Herinner ik me slechts, het eindeloos verlangen, in mijn hart.…

Een boom , om het even eik of weke waaiboom voeten in de grond , kil verdronken of dor gestraald woekeren , onbewust kleven aan rotting en einde niets te doen dan staan en ondergaan De oceaan , willoos onder het gescheur van warm en koud verlangen naar de maan en sterven op het strand kieuw en vin , tentakel en schub , koraal en wier fluim…

eindeloos is de weg die loopt naar jou eindeloos ver toch kom ik naar je toe eindeloze dagen leeg en donker toch heb ik hoop ooit op een dag zal ik bij je zijn dit geeft me de moed om verder te gaan verder en dichter naar jou…

Het is een lange weg maar als zij haar kunnen bewandelen kan ik 't ook maar niet voorbij het water daar ligt het einde van de wereld de wereld is rond een stalen vogel zal in een reusachtige boom vliegen er is leven op mars - absurd Waarheid zit in een klein hoekje en 't is een lange reis en dan op 't einde linksaf.…

Herinner ik me slechts, het eindeloos verlangen, in mijn hart.…

Drie ringen en een aktetas glimmen mijn neus voorbij nee hij is niet egoïstisch, werkt voor zijn nageslacht Het golvenspel ja nee de lift stijgt toch knisperig geknars de fluwelen lounge staat net hard genoeg Onderweg ruitenwasser dienaar van hun op maat gemaakte uitzicht het glas blinkt feller van beneden Ze zitten zo hoog dat de…

Schijnbaar hopeloos, een leegte, eindeloos. Teleurgesteld en boos. Een leven wat ik niet koos. Compleet gestoord.... Niemand die je hoort, geen enkel woord! Alles in de grond geboord. Mijn liefde is gesust, mijn energie geblust. Te zijn zonder levenslust als een zee zonder kust. Waar is die hand? Waar is die schouder?…

De tijd is een gat waarin alles verdwijnt en dan weer verschijnt in vormen van leven die eindeloos geven. Tijd is een woord dat woede verstoort en liefde verspreidt naar oneindigheid. Eeuwige liefde zijn beeldschone woorden diep in je hart en warm in je ziel Waar vredige oorden met vogels en leven altijd zijn gebleven.…

Hun wisseling gaat eindeloos maar door. Aan elke zomer gaat een voorjaar voor. Men kan erna een najaar niet vermijden. Een winter volgt. Een ringlijn is het spoor waarop seizoenen volgens schema rijden. De punctualiteit kan mij verblijden, wanneer ik weer de lenteklokjes hoor. - Maar tot besluit beken ik: Ik ben boos.…

Ik zit alleen in een kamer een ommuurde kamer. Rondom mij is het stil. Binnenin voel ik de kilte die binnendringt en zich langzaam verspreidt over m'n hele lichaam. Ook m'n ziel wordt aangetast en bezwijkt. Heel langzaam voel ik de warmte uit m'n lichaam en geest wegvloeien. Ik leef verder, zonder dromen. Alle…

het verhaal van mooie dromen wordt geschreven in jouw hart elke dag opnieuw gelezen laat het mij in liefde leven waar stille angst verdwijnt in de gloed van zachte ogen ik samen met jou de wereld laat ontwaken zal dit hartsverlangen ontstaan in liefdesdromen elke dag worden herschreven als een eindeloos verhaal…

Ik probeer de tijd te meten een seconde, zo verdwenen een minuut, een kort geweten maar dagen te kort voor stenen weken zwijgen voor planeten een maand zoekt naar fenomenen jaren tellen in het weten zoals eeuwen tijdloos schenen De tijd is nog nooit gevangen In momenten en gedachten Tijd bestaat voor jammerklachten Tijdloos is ook zielsverlangen…

Eindeloos verzonken in de diepte van je ogen. Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen, leef ik, Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen, met jou verder naar het leven van mijn eindloze dromen...…

Leven is groeien: Enkel oneindigheid Waarborgt ons liefde, lief, 't Eeuwige leven, lief, - Leven was groeien, lief, Eindeloos: Nu wordt het bloeien, lief, Eindeloos. . . Wij die onze eenzaamheid Droegen als goden, Wij kunnen minnen Eindeloos!…

Het oude houten hekje kreunt zijn matig onderhouden luid als ik hem traag achter me sluit toch lijkt het of de stilte leunt tegen bejaard gebogen bomen die knikkebollend tijd verdromen ik zie de jaren vaag vergaan uit vergeten grijs verleden en in marmer vers gesneden nadenkend blijf ik even staan bij hetgeen jouw rustplaats is maar…

in deze eindeloze vlakte waar tekens door het luchtruim zweven totdat zwaartekracht hen op de knieën dwingt en ze samensmelten tot een ongenaakbaar fort in deze vlakte zonder begin of einde waar het laaiend wit onverbiddelijk op poorten beukt totdat de storm uitgeput gaat liggen en ik mijn oren niet langer verborgen houd in deze eindeloze…

Eindeloos lang geleden was weten iets dat ik nu ben vergeten en mijn gedachtewereld in verwarring brengt omdat die vergeten gedachten een nieuwe werkelijkheid hebben geschapen op de ruïnes van het vergeten verleden. Wie zie ik nog in jouw ogen van eindeloos plezier en ongeremde lust?…

een groepje dennen lange lichtgroene scheuten langs de autoweg…

Als tijd altijd was Bleef ik eindeloos liggen In pas gemaaid gras…

Eindeloos verzonken in de diepte van jouw ogen Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen leef ik, Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen met jou verder naar het leven van mijn eindeloze dromen…

Toch onbereikbaar, Maar ik kan je zien Jouw ogen niet voor mij Jij bent zo verdomde eindeloos, Zo eindeloos dichtbij…

kan iemand me vertellen, of dit ooit overgaat, dit eindeloos verlangen.. alsmaar weer die pijn.... soms denk ik terug, aan zoveel mooie jaren, aan alles, wat ik ooit achter liet, zijn herinneringen alles wat ik kan bewaren, dit eindeloos verlangen, verlost me niet.....…

Het bewustzijn zit in een andere dimensie waar geen tijd en afstand heerst, al het verleden en toekomst is daar aanwezig.…

in dansen verglijden zweven om elkaar eindeloos in ritme ons eeuwig lied refrein der harten herhaald verlangen gevoelens versmelten harmonieus in de tango der dromen de dans van ons hart met passie doorweven eindeloos zacht…

Mager paardje, jaag maar: De steppe is eindeloos breed, De vliegen steken in je flanken, De stenen je zere hoeven, Je mag nooit stilstaan en drinken. En de zon is zo hard en zo heet.…

....en zo was onze samenkomst; we zaten bij het raam en spraken eindeloos over heel veel boeken en we dronken eindeloos veel citroenthee.... Het licht dat in brede bundels en banen in de verte neerdaalde vanuit asgrauwe wolkenpartijen werd ons geschonken. Je hebt voorgoed een andere woonstede gekozen; een ander land en andere vrienden.…

het verhaal van mooie dromen wordt geschreven in jouw hart elke dag opnieuw gelezen laat het mij in liefde leven waar stille angst verdwijnt in de gloed van zachte ogen samen met jou lach de wereld ontwaakt zal dit hartsverlangen ontstaan, in liefdesdromen elke dag worden herschreven tot een eindeloos verhaal…

het verhaal van mooie dromen wordt geschreven in jouw hart elke dag opnieuw gelezen laat het mij in liefde leven waar stille angsten verdwijnen in de gloed van zachte ogen en ik samen met jou de wereld laat ontwaken zal ons hartverlangen ontstaan in liefdesdromen elke dag worden herschreven in een eindeloos verhaal…