Alle inzendingen over GELU

Denk eens met je hart. Zet maar het verstand, dat je dikwijls plaagt, even aan de kant. Buiten loeit de wind, is het guur en koud en te veel verstand warmte tegenhoudt. Denk eens met je hart als je zorgen ziet. Het geeft meer gevoel dan verstand je biedt. Vaak is het één woord dat de ander raakt, hem of haar ineens weer gelukkig maakt…

reik mij je hand in niemandsland wordt niet gelogen we zijn gevlogen naar dit gele strand en daar pardoes geland ik lach vijgen uit de boom en droom jouw liefdeslied je glijdt iets onderuit zon bruint witte deeltjes huid vogels klinken goddelijk luid golven murmelen zacht hun koren tot zwijgen wij geven elkaar wat we…

ik zag je al van verre staan je trok me aan als een magneet hield je hoofd wat schuin schouders afgewend een glimlach die me kent handen waren warm ogen koel je liet mij zacht het ijs ontdooien je blikte dieper dan je mocht ik voelde me verlegen wist waarnaar jij zocht we zagen in elkaar de ander dromen ik zag je meisjeshart…

ben jij mijn spiegel of mijn beeld? mijn handen geven wat ik neem liefde voor jou om mezelf te warmen aandacht die ik kaats in je ogen beleef ik in jou mijn bestaan dood dan het beeld als je om mij wilt geven…

Ben ik voor 't geluk geboren? 'k Dacht het niet, wie eigenlijk wel? Waarom heb ik dan zoveel verloren, en zit ik zo vaak ook in de knel? Voor een dubbeltje ben ik geboren, dus een kwartje word ik niet; Maar ik laat me toch niet ringeloren... Ook heel vaak denk 'k: Ik geniet...! Leven blijft de moeite waard te leven, ook al zijn de tegenslagen…

Omstandigheden kastijden laten mij weer onverlet in duisternis ingebed de diepe afgrond berijden Wat mij doet lijden is het eeuwig verzet mijn denkend strijden met zwaard en bajonet Eens protest verstomd is en schaduwen niet meer misleiden als zij…

Door al wat leeft gevoelde ik mij verlaten En nergens was ik en met niets tevreden; Elk haatte mij, zo meende ik, zonder reden: Ik leed en kon de lieve haat niet haten. 'k Verlangde en wist niet wat; ik heb gebeden; 'k Zag al wat slecht was, vond natuur verwaten* En ijdel 't leven; wie een lach bezaten der domheid kroost, die ketterleer…

kom bij me zitten zei je onverwacht je blik was open en je ogen zacht verliefd sloeg ik een arm om je heen en kuste je je lippen namen mij apart en gaven zo de smaak van liefde terug je lichaam raakte mij verwachtingsvol jouw handen woelden door mijn haar sprak lieve woordjes bij je oor als een…

Ik zoek het geluk, het licht, maar ik kan het niet vinden. Het donker belaagt mij, ik kan me niet binden. Ik blijf hopen en drijf me door de donkere, dichte mist. Het licht vindt mij en eindelijk ben ik verbonden. Verbonden met het licht, verbonden met het geluk!…

er scharrelt zonlicht in je haar als de wind het nonchalant weer weg wuift uit je ogen en jij je hoofd licht buigt in teder mededogen ik vang de heldere hemel in je blik die groen en blauwe kleuren lacht rode lippen vochtig van het antwoord dat je stem naar buiten bracht je zei ja speelt nu met mijn handen en ik kus je…

'k Wil géén gedoe en stuur allang geen kaart voor 't nieuwe jaar naar al die lieve mensen die ik verblijden moet met goede wensen. Veel geld en moeite heb ik mij bespaard. Ik had er iets bijzonders op gevonden en voel me al een vijftal jaren fijn door van die dure rompslomp af te zijn. Ik had een zeer speciale kaart verzonden. Misschien…

't Is wonderlijk om als een omnivoor De woorden op te kunnen vissen uit Een zelden aangesproken reservoir van taal, een zwarte bron die zich ontsluit Zodra je in haar mijnengang afdaalt. Daar sluimert alles wat je moeder zei, Daar zijn de woorden uit je jeugd verdwaald, Daar is de taal nog nieuw en vogelvrij. Wat wordt omhooggehaald gaat…

Het geluk bestaat hierin dat men een pechvogel is en zich toch gelukkig voelt.…

Ik hou van jou, Vier kleine woordjes met zoveel betekenis. Maar nog niet voldoende om weer te geven wat ik voor jou voel, Want wat ik voor je voel is meer dan alleen maar liefde, Zoveel meer, dat het niet met enkele woorden te beschrijven is, Dat zalige gevoel als je me aankijkt, Die vlinders in mijn buik als je me kust,…

je bent zo sprankelend lach en ogen staan getekend in mijn hart hun afdruk onvergankelijk ik voelde je magie in het raken van je handen je rode lippen lieten warme kussen teder landen je liefde is mystiek raadselt steeds mijn leven alleen jij kreeg mij los aan jou heb ik mijn ziel en zaligheid gegeven…

zacht zijn de sprookjes die ik schrijf vol blonde nimfen en donkerogen die voor je sloven ook jij gaat in die werkelijkheid geloven de gespierde borst een schouder om te toeven in rust van zekerheid warmte om te proeven ja, ben ik bij je in dat vreemde land en knijp je hand ik ben je prins geloof in zon en zee loop zachtjes…

ik sprak tal van vreemde talen maar in alle ogen zag ik jou vele wegen zijn betreden heb links en rechts gereden overal was jij mijn vrouw in de diepste dalen waar het donker lang bleef dralen zag ik langs de toppen weer jouw blauw je handen hebben me geleid en op de steilste toppen heeft je lach me altijd weer verblijd…

Hoe zou het voelen Als je gelukkig was? Hoe zou het zijn Als je had gevonden wat je zocht? Als je had gevonden Wat je nu zonder mij wil zoeken Hoe zou het zijn? Als je had geweten dat je met mij ook gelukkig kon worden Want nu is het te laat…

geluiden breien leven in mijn hoofd gesloten ogen zien auto's op de straat en bussen stoppen op de halteplaats een vage schreeuw als groet een flard muziek meeuwen vliegen over hun schorre kreten verjagen toch een ander soort publiek de trein van west hangt in ontsporen de wind draagt nu geen zachte regelmaat die het normale…

wanneer de poorten van het succes zich hebben geopend kan ik in stil zwijgen wegdromen van ongekend geluk.…

Toen strekte Gij Uw handen uit En nam mij, als een vrouw een luit, Die zij met met zachte hand betokkelt. Mijn ziel brak open in geluid.…

"Heb je een hartinfarct gehad ?" Ja, dat gebeurt ook een dichter, maar na het dotteren in het A.M.C. is de druk nu weer wat lichter Het was alsof een olifant bovenop me te dansen stond. De dag daarvoor fietste ik de trappers al moeizaam in het rond. Mijn borst voelde koud, erg koud, het tintelde in mijn linkerarm. Thuisgekomen zakte…

armoede is een slechte adem een versleten loper op de steile trap waar een lucht hangt uit vreemde keukens om daar boven te wachten een koude stille kamer in niets dan eenzaamheid rijkdom is gelijkvloers hoogpolig tapijt vol blote kindervoetjes de geur van vers brood en giechelgrapjes uit de warme keuken daar waar zoete kusjes…

Ze was bij een winkel geweest om bedden te bekijken. Ze wilde graag een goed bed. “Een Hastings moet je nemen”, zei ik prompt, dat was namelijk het enige merk waarvan ik gehoord had en dat vermoedelijk erg goed was. Het kostte veel zo'n bed en daaruit zou je kunnen afleiden dat het ook wel een goed bed was. Nu nee, ze was alleen maar wezen kijken…

Depressief lig ik in bed. God, kon ik mijn tranen maar inruilen voor krokodillentranen schiet er door mij heen. Zou dat niet geweldig zijn? Mijn ogen vallen dicht en een krokrodil verschijnt in mijn droom. Hij kijkt me met koude, natte ogen aan en ik moet er even om rillen. “Hier heb je een emmertje” zegt hij koeltjes “deponeer je mensentranen…

Op het dak vlak boven mij fluiten de vogels al vroeg hun mooiste liedjes. De lente ontwaakt. Het is woensdagochtend, dat is mijn vrije ochtend. Ik hoor gestommel op de trap. De jongste van vijf komt naar boven. “Waar is mama?” is haar eerste vraag. “Goedemorgen” is mijn antwoord. Ik loop naar beneden, zet sloom een bakkie koffie en lees mijn krantje…

Heel bleek lag Anita in haar bed, bewusteloos en stil. Alleen haar zwakke adem toonde aan dat ze nog leefde. Fred zoende haar handen en haar gezicht. "Anita, word wakker!" riep hij wanhopig. "Ik ben bij je!" Maar Anita werd niet wakker. Het kleine rode draakje waarvan Mariannes brief vertelde, fladderde boven Freds hoofd. "Ja, ja, jij wou je…

Heb net de auto op de oprit geparkeerd (inkopen gedaan), dat de regen in grote pletsende druppels naar beneden duikt. Ik heb geen zin om uit te stappen. Het voelt even goed in deze kleine ruimte ... en ik luister en luister. Ook de regen heeft zoveel geluiden, kent zijn eigen ritmes van traag, zware, legato drup op het ijzeren dak, naar pletsende staccato…

Ik liep; nee, ik strompelde die avond aan de arm van een nicht naar het restaurant, alsof ik in een diepe krocht zou belanden, alsof mij de ultieme verdoemenis reeds was aangezegd... Die avond had ik afscheid genomen van mijn moedertje in mijn "laatste ouderlijk huis", van mijn oude moedertje dat daar nog altijd op me gewacht had, van mijn allerliefste…

Aan de Lage Witsiebaan zijn razendsnel nieuwe langgerekte gebouwen verrezen met gladde, glazen wanden dankzij die heren met die ronddraaiende heftrucks.Moeten het gloednieuwe consumptieparadijzen worden zoals er al zovele zijn? Bij het Journaal zie je steeds die fantasieloze beelden, de plaatjes van die winkelende mensen want waar draait het om? Koopkracht…