Alle inzendingen over Gaten in het geheuge

van mij geheugen opdat ik me jeugd behouw dat is mode, mag ik lijen…

Iemand peuterde de verhalen los uit de gladde gaten van het geheugen. De gruwel die bovendreef: De kinderen zochten een schaap om naakt te scheren een floddermouw om te scheuren en scholden “vette aap” naar de jongen met de drie buiken. De oorlog verloren, uitgeteld, toonde hij zijn blauwe plekken aan de meester.…

Daarnaast had hij ook in de gaten dat zijn geheugen minder werd. “Waar ben ik hier? Waarom mag ik niet naar huis? Waar is mijn kamer, mijn bed? Waar is mijn vrouw?” Onrust. Boosheid. Angst. Eenzaamheid. Verdriet. Teveel om op te noemen. Uiteindelijk moest hij naar de psychogeriatrische afdeling. Dit raakte mij behoorlijk.…

Je leeft vandaag! Enkele jaren geleden kreeg je als senior al deze nadrukkelijke terechtwijzing van een goede kennis, die het niet eens was met de vermeende mate van het moeten inleveren van een leven lang gehanteerde vaardigheden. Je leeft vandaag! Tegenwoordig en ook vandaag tracht je als inmiddels een aantal jaren oudere senior je bewust te…

Gaat hij roken, of belt hij zijn beste vriend om de gaten in zijn geheugen te vullen? De onthullingen van Wijnand D. kunnen me thans gestolen worden. Als zij eindelijk de telefoon neerlegt, wil ik haar vragen wat er aan het kroelen voorafging en wat er daarna is gebeurd. Zou zij zijn naam nog weten?…

Jawel dat kan ik wel maar er wordt een spelletje met m’n brood gespeeld want in iedere boterham zit dus een gat! Huh? Een gat! Jawel en soms is het een kleintje maar de laatste tijd dus een gat van zeker 2 centimeter en dat wordt zo zachtjesaan echt niet lollig meer.…

Beide groepen toonden zich doordrenkt van schuld en zwarte gaten in het geheugen. Berouw door de kennis van nu overheerste in de verhoorzaal. Via de camera zagen wij vanuit de tweezitter geworstel bij de ambtenaren en politici en beheerste verzuchtingen bij de leden van de commissie.…

Hij creëert kloven, die onoverbrugbaar zijn, als gaten in het geheugen, echt zorgwekkende verbindingsproblemen. Toch was hij bij vele internationale festivals present, maar sociale lef is niet het hele eieren eten.…

Als men mij vraagt hoe het met mij gaat zeg ik meestal: "goed hoor". Intussen probeer ik alle touwtjes aan elkaar te knopen, maar "het gaat goed". Terwijl ik me in alle bochten wring met een soort van cynisme, wat mij overeind houdt, meestal.…

Het is veelal visuele poëzie met steeds meer gaten in het geheugen. Alcohol, drugs, ouderdom? Gefragmenteerde beelden, als ijsschotsen, bijna onsamenhangend. Steeds griezeliger wordend, maar nog steeds hanteerbaar door geniale geesteskunsten. Ooit zond ik hem een hommage, waarop hij mij een dankbriefje stuurde.…

morgen gaat het gewoon verder omdat het uitsloven je hart eens opbreekt vier maar de pijl richt op die ritmische bossen…

Deze bank maakt ons duidelijk dat ook in Nederland het ene gat met het andere wordt gedicht...…

''Darling, ik ga een eindje wandelen hoor, misschien gaat mijn rugpijn over.'' Mien was allang blij, eindelijk effen alleen nu ze een ochtend had meegemaakt, die een beroepsminnaar nog voor elkaar moet zien te krijgen.…

Gevangen in een drang met wederkerende patronen gaat zij haar eigen gang; draait het geheugen doelloos rond en blijft zij zich voortdurend klonen Als nieuw blijkt oud te zijn en er geen werkelijkheid meer is; anders dan herhaling van het oude weten, maakt zij haar tomeloze val van het vergeten die haar doet landen in verbrokkelend geheugen…

A memory walking steadily Ever after it had done what Mind had said her In order to align The memories of the soul Postpone the integrity And the value of things Remember the adequacy And inequality of mankind Thinking in dreams On its way to the past The future brings present Succeeding tomorrow Has started today A Post-it of the…

‘Aan het geheugen van water’ zei hij tenslotte, ‘Zou het water nog weten dat het hier ooit was, dat wij nog bestaan?’. Ze wist het niet. De lucht spuwde vuur zoals iedere avond, vloekte tegen de bliksem die donderend terugschold. Het werd donker. De dag was geëindigd zoals deze was begonnen. Er was mooi licht om te fotograferen.…

als een sleutel ter ondersteuning van het geheugen. om de passage te hervatten nu de tijd het toelaat.…

Misschien, heel misschien vind ik mijn leven terug in het geheugen van het zand.…

Als historicus weet ik hoezeer de menselijke herinnering soms moeizaam functioneert.…

De vergelijking van het geheugen met een zeef is nog niet zo gek. Het is alleen niet te regelen wat door de zeef heen verloren gaat en wat blijft liggen. Je onthoudt wat je mag vergeten en vergeet wat je zou moeten onthouden.…

Ongeduld slijt van de toekomst Dagen die weten noch zoeken Die lang kwamen en kort bleven Voortdurend tellen latend Gerust bemeten lijnen tonen Vergeten gelopen sporen Leeg in het beeld vanavond…

Normaal zeg je dat het geheugen jou in de steek laat, maar je kunt ook zeggen dat jij het geheugen in de steek laat. Dat vind ik preciezer aangeven wat het geval is. Het is toch raar om te zeggen: het geheugen laat mij in de steek, alsof jou iets overkomt omdat het geheugen ineens op eigen initiatief vertrekt.…

Tijdens het ophalen van herinneringen raak ik de laatste tijd zo af en toe het spoor bijster. Mijn herinnering aan een gebeurtenis, waarbij ook mijn echtgenote aanwezig was, staat vaak haaks op die van haar. Helaas heeft zij achteraf dikwijls het gelijk aan haar kant.…

Maar bestaat er dan geen maatstaf, gaat het eindeloos door, zien we nooit eens achteraf: de schoonheid gaat niet voor! Ik wil alleen maar zeggen, wat is nou nog mooi? als we zo onze grenzen blijven verleggen, blijft het een eindeloze gooi..…

Tijd, korrelfijn als woestijnzand Sahara- land van oude farao`s korrelfijn de tijd woestijnland verdwijnt door kieren van mijn dichters hand…

Nu kunnen veel mensen nog nauwelijks fatsoenlijk schrijven, want alles gaat via computer. Toch is en blijft met de hand schrijven belangrijk. Het is goed voor de creativiteit. De fijne motoriek en het geheugen. Schrijven is een goede methode om iets te leren, want als je met de hand schrijft reflecteer je op de inhoud.…

Zo zal het ook met dat zwarte gat in het heelal zijn, je vangt de uitstraling van het fenomeen misschien, maar de kern niet. Ach wat moet en kun je er eigenlijk mee. Mocht de aarde door zo’n gat opgeslorpt worden wat dan? Wie gaat daar wat aan doen dan? Wie kan dat keren?…

Relaties tussen herinneringen schragen het huis van het geheugen en geven het stabiliteit. Want als de orde in dat huis verloren gaat, verliest de heer (c.q. de vrouw) des huizes zijn oriëntatie, zijn identiteit.…

De herinnering is als een hond die gaat liggen waar hij wil.…

Geen ruggengraat, als je niet op je punten staat, geen doorzettingsvermogen, als je iets niet afmaakt, geen invoeling, als je de plank weer eens misslaat, geen geheugen, als iets weer eens langs je heen gaat.…