Alle inzendingen over Gedoemde dichter

Verlaine rangschikte hem onder de gedoemde dichters en velen met hem. Vijf jaar na zijn dood werd in Charleville Arthur Rimbaud geboren, een dichter die in zijn traditie nog verder ging dan men voor mogelijk hied.…

Rimbaud, Lautréamont, Jarry en andere poètes maudits zijn in zeer sterke mate beïnvloed door het occultisme en de geschriften van magiërs als Eliphas Lévi.…

Want poète maudit betekent bij Verlaine in de eerste plaats: een miskende dichter. Op een andere plaats valt het accent op het paria-zijn van de dichter, het uitgestoten zijn uit de maatschappij. En tenslotte zijn er: het schandaal, de kwaadsprekerij.…

Men noemde je de laatste, gedoemde dichter, maar hoogstwaarschijnlijk zou je op die dwaze titel gepist hebben.…

Je wilt geen mystieke dichter zijn en toch bedrijf je de mystiek, net als Erik van Ruysbeek dat deed. Je bent een groot liefhebber van de poëzie van Atonin Artaud, die je in de Gedoemde Dichters bloemlezing van Paul Rodenko ontdekte. Je zegt: 'Artaud schreef fabelachtige poëzie in een heel rituele, muzikale vorm'.…

Veel witte eng'len, boven mij vergaard, Verwachten de gedoemden tot een hoger vlucht, Tot hart en hemel weer zijn opgeklaard.…

Je wist dat Rimbaud je terecht met een stevige hand zou begroeten als een van de grootste, gedoemde dichters. Een door maar weinigen begrepen eretitel.…

zoete liefkoozing in de dood vergaat gedoemd voor ooit dan is weer de tijd vervloden kan men dan nooit die helse vervloekte passie doden…

vertwijfeld in schaduw zijde overpeins ik mijn geleden tijd verafschuw rimpels mijner handen wring ik mij in de stroming van weleer echter opgenomen word ik niet meer geslonken is mijn gulle minne tijd doch gesmoord dendert deze voort ongezien over de amoureuze vlakte verteert het mij en heeft mij stil vermoord nimmer kan en zal ik…

Samen met de schrijvers Marek Hlasko en Tadeusz Borowski en de dichters Andrzej Bursa, Edward Stachura en Kazimierz Raton behoorde je tot de Poolse, vervloekte dichters. Sommigen vergeleken jouw poëzie met de poëzie van Comte de Lautréamont en Arthur Rimbaud. De titel van je eerste bundel lijkt een link naar 'Een seizoen in de hel' van Rimbaud.…

Je wordt gezien als een poète maudit, een term, die door de dichter Alfred de Vigny werd bedacht via een zinsnede uit zijn roman 'Stello' uit 1832.…

Jij schreef 'We zijn hier gedoemd tot eenzaamheid, want tot de dood'. In een brief van 7 december 1966 aan jouw jeugdvriendin Maria Pruszkowska-Kra-Lili dichtte jij over jouw aanstaande zelfdoding.…

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

Nog zachter dan een zedig streelgebaar Ontvouwt de roos haar vurig rode kroon Haar volle blaad’ren in het ochtendschoon Dodijnend door een zoele zucht aldaar De doornen deren niet haar zoete toon Zo vredig vlammend deze tijd van ‘t jaar Hier breeduit bloeiend, licht, helder en klaar Zulk woekerende weelde; ongewoon! Deez’ schone schijn,…

De appel viel Was klaar voor wat hij zo graag wilde Maar door de worm Die in hem zat Werd hij verlaten Gedoemd te verrotten In een diep zwart gat.…

Wie daarentegen zijn ziel onbesmet wil houden, wordt gedoemd tot levenslange strijd.…

Maar spatten uiteindelijk in een regenplas uit elkaar, gedoemd om elkaar te verliezen.…

Het zijn 25+ adolescenten Ze zijn berucht en tevergeefs beroemd Tot hogetoonloos rondhangen gedoemd: Het leger der Mosquito-resistenten De ouderdom is wel niet je van het Maar dat hoogfrequente hangen is écht vet!…

Als een vogel Gewiekt Gekooid Gedoemd tot een leven Alleen Afgezonderd Beroofd van z'n Vleugels Vrijheid Wie opent een deur Terug naar de onschuld Die voor jou is vergaan?…

Ze heeft José maar weer eens hoer genoemd En Marga reeds als tyfushoer betiteld Want daarmee wordt de kijker liefst gekieteld Tot zulk gedrag is Patty dus gedoemd Het is van groot belang dat je zo bot bent Als imitatie van je eigen spotprent…

Maar het Kerstgevoel bezielde mij niet waar de medemenselijkheid - zozeer gewenst en zozeer eeuwenlang gepropageerd door de traditionele godsdiensten - in deze tot onheil gedoemde wereld in een grote mate eeuwenlang geschonden is en wordt.…

Ook al ligt Diederik Samson bovenaan in de peilingen, in mijn wensdromen wint de vier jaar oudere Nebahat Albayrak, die met haar vrouwelijke, intuïtieve emoties meer nodig is dan enig masculien opportunisme, wat per definitie gedoemd is te mislukken en sowieso al oververtegenwoordigd is.…

Of zal ik mijzelf als vrij ervaren, terwijl ik een vastgeketende gevangene ben, gedoemd tot programmeren aan een mislukkend apparaat. Dank God voor de levensparadox.…

Een onzegbare foltering, waarbij hij alle zelfvertrouwen, alle bovenmenselijke kracht nodig heeft, waarbij hij onder alle mensen de grote zieke wordt, de grote misdadiger, de grote gedoemde - en de opperste Geleerde! - want hij bereikt het onbekende!…

De poetsvrouw neemt het stof op en zingt een blauwe maan houdt haar staande en alleen er schuilt naast dit lied een duidelijk perspectief in haar gebaar, een bijna geruststellend ritueel ze lucht de kamers, weg alle geurtjes, alle vlekjes gewoonte, alle stof tot nadenken of buitenwaaien gedoemd.…

Rolden over mijn wangen Toen ik je foto’s oppakte Om ze te verbranden Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik je berichten opende Om ze te verwijderen Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik mijzelf beloofde Om nooit meer te huilen Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Omdat al mijn pogingen Gedoemd…

We hebben gedeeld Jarenlang Lief en leed Vriendschap Als een bloem Teder opbloeiend Groeiend in warmte Stralend in de zon Als een bloem Heen en weer geschud Zwiepend in de storm Druipend in de regen Als een bloem droevig geknakt Stervend in de kou Eenzaam in de sneeuw Vriendschap Heb ik het genoemd Het was gedoemd te sterven…

Er waren stoeltjes en lege paviljoens, en de promenade langs de kust werd gegeseld door de wind die van zee kwam, uit de Adriatische duisternis, zodat Rimini leek op een verlaten kermis in de wildernis: klein, zwak, opgetut, zinloos, gedoemd. Zoals katholieken zeiden, en Fellini steeds weer volhield: de stad was een gelegenheid tot zonde.…

een kluizenaar met opgetrokken knieën in een hoekje van de wereld waar niemand zijn knieën strekken zal in het ergste geval wordt er geklopt wordt verzocht op te staan en door te gaan een kluizenaar zonder toekomst in een hoekje van de wereld waar ieder mens van zeggen kon gedoemd te mislukken al voor hij begon want je kunt wel…