Alle inzendingen over Geen pap

Ik heb nog wel een extra potje voor de reizende poppenkast pap.. Jan Klaassen jongen, dát is pas clituur.. Cúltuur pap, Ook dat jongen. Nou doe moe de groeten. Krek, wie hebbe hangop toe vanavond. Eet ze, en ik telefoneer jullie wel weer op.. Dag jongen. Dag pap.…

Ik mis je, pap Ook al ben je nog dichtbij Ik huil om je En jij, huil jij ook om mij?…

pap, soms vraag ik me af hoe het met je gaat en hoe het is daarboven.. Speel je daar ook piano? Lees je de donald duck? Eet je daar ook nasi en is de printer ook wel eens stuk? pap, ik zou graag willen weten hoe het daar nu is en ik wil je even zeggen dat ik je ontzettend mis!…

Jij mijn stoere grote vrind Ik jouw popje, je lieve kind Pap, het lukt me niet, om het goed te zeggen Om onze liefde voor elkaar uit te leggen Die was zo groot en vooral zo puur Maar ook helaas, van veel te korte duur Pap, zal ik het hier maar bij laten? Het doet nog teveel verdriet om over jou te praten…

Vandaag op de sterfdag van Mam Iedereen heeft vrij en is gekomen Met zijn allen naar het kerkhof Lievelingsbloemen meegenomen Een mooie koude maar zonnige dag We zijn niet verdrietig of bedrukt Zijn Pap en Mam nog altijd dankbaar Dat niets ons uit elkaar heeft gerukt Daarna aanschuiven aan de eettafel En maar praten over Pap en Mam Herinneringen…

Mooi woon je hier pap in dat bos Toe laat mijn hand eens los Dat staat zo kinderachtig Ik was de sterkste van de klas Toen Sidney er niet was Die Surinamer van 1.80 Opa heeft mij een fiets beloofd Wat heeft die man daar een raar hoofd Heeft die zijn kinderen ook geslagen Weet je pap een nieuwe fiets Voor mijn verjaardag vind ik niets Ik…

Als dochter bij paps zit en zachtjes zegt: pap ik ben er hoor, knikt hij door zijn slaap heen, immers herkent hij haar stem. Dan vraagt ze: heb je pijn pap? Weer een knikje, inmiddels is de schade duidelijk, communiceren zit er niet meer in!…

Wanneer men het zout in de pap niet waard is, gebruikt men dit dan in de wonde?…

Die papen, die telen als de konijnen. Die doen geen regenjasje aan.…

Mijn hand weer op je schouder leggen Je nog één keer kunnen zeggen Pap, wat hou ik toch van jou Wat zou ik graag Terug naar lang vervlogen tijden Herinneringen voorbij zien glijden Jouw hand in mijn hand De warmte voelen, onze band Zo hecht, oprecht maar zo onzeker Wat zou ik graag Tussen hemel en aarde zweven Even, in een vlaag Oh, wat…

Pap? Hollen naar de keuken. Wat wóu Katja maken? Rijst.…

Hoi die pap en een dikke knuffel. We spelen ons spel, wie is er hier de buffel? Maar dan het afscheid, ogen vol met tranen. de wereld grimmig en ontzettend mat, weerklinkt zijn stem in mijn hoofd Pap ik vind jouw de allerliefste schat. De laatste zwaai aan je moeders hand. ik zwaai terug, maar geheel verdoofd.…

Misschien heb je mijn boodschap niet begrepen maar misschien ook wel en was je blij ik hoor je stem nog en zie je ogen je keek zo vreselijk lief naar mij Je hebt mijn kind niet kunnen knuffelen het zal nooit door jou worden verwend maar weet, lieve pap, dat één ding vaststaat dat jij een deel van ons kindje bent…

"Doe eens, doe eens, pap!" Hij deed onwillig "Nee, hoor, veel te veel gedoe, van goochelen wordt ik veel te moe, ik heb de hele dag al hard gewerkt." Wat nou moe! "Doe niet zo flauw, papa! Tover ze eens op de klok, pap. Pap???? "Nou ja, vooruit dan maar. Maar denk niet dat het zo makkelijk is." Dat dachten we natuurlijk niet.…

Ik hou mijn adem in van de spanning..ik loop naar zijn bed en tik hem aan..pap..pap..wordt eens wakker..pap..hallo?..pap..papa?…

Hoe vaak op een dag voel ik, hoeveel ik van je hou, het is niet te beseffen, pap wat mis ik jou....…

Pap, wil je me vertellen wat ik nodig heb om een salade te maken en vertellen hoe ik het moet doen? Een vraag van zijn dochter die ik zo langzaamaan ook de mijne mag noemen na 32 jaar getrouwd te zijn met haar vader.…

Je bent mijn krentje in de pap De slagroom in mijn soes De zachte smaak bij elke hap De stukjes appel in de moes De toefjes op mijn vla De vermicelli in de soep De frisse dressing op de sla De suiker op mijn snoep Ik heb het altijd wel geweten Je bent om op te vreten!…

Al is het dan niet tastbaar meer, je bent dichterbij dan ooit, mijn lieve pap, ik hou van je, en dat verandert nooit...…

Elk woordje met een negatieve lading moet nu uit onze woordenschat geweerd (alsof men daar de feiten mee bezweert) en iedereen vindt wel iets van zijn gading: Turk, neger, hoer, creool, jood, paap of flikker... Van Dale wordt op die manier niet dikker.…

Nauwelijks in bed, vroeg zij: 'Zeg Paps, vertel je even?'…

Ze kan geen pap meer zeggen want ze is moe heel erg moe De kracht trekt uit haar lichaam haar energie is op 't is moeilijk voor haar uit te leggen want ze is moe zo vreselijk moe... Ze is te moe om zelfs te slapen, om te kijken, alles is teveel Ze is moe... Ik voel haar moeheid...…

Woorden niet gesproken Dingen niet gedaan Maar jij die ons zo goed kende Hebt ons zwijgen wel verstaan We willen je bedanken Dat je onze vader was in dit leven Voor alle zorg en liefde Die je ons hebt gegeven Geen antwoord Zoveel vragen Pap we zullen je missen Alle volgende dagen. Dikke kus...…

"Dus", sprak zijn zoon, "Als ik het goed heb paps bedoelen ze dat met een Rino-caps!"…

eigenlijk is het puur uit respect voor hen die zich ouder noemen dat ik dit schrijf zelf stel ik niet veel voor figurerend in hun schaduw en mijn verhaal is dan ook gauw verteld de aanhef, pap en mam, doet niets af aan het feit dat ik me ongewenst voelde zij omarmden mij, en nog dit probleem bevindt zich hoogstens tussen mijn oren…

We moeten doorgaan, met elkaar, samen sterk, en genieten van wat is, in de tijd dat we dat doen, ben jij het pap, die ik zo mis...…

van heimwee naar de vermicellisoep met selderij balletjes gehakt heel zout stomme vieze sliertjes verder helemaal niks uren getrokken afgespateld het grijze schuim zo ontzettend geel die soep hij haatte hij moest ze wel eten precies ja net als de karnemelkse pap de bitterkoekjespudding die was lekker…

je angsten verberg je in woorden en zinnen in strepen en kleuren en tijdloos geluid je zorgen verlies je in weerloos beminnen in beelden en geuren met muskus gekruid je liefde beleef je in roerloos vertrouwen op alle momenten en iedere plek je leven beschrijf je als kleurloos aanschouwen van pap zonder krenten met lekkere trek…

Ik zat nog even na, ongemakkelijk Op een Berlage-bankje, gevat In bijhorend gebouw Passanten passeerden mij Met gieters, bloemen en planten, heen Met gieters en lege handen, weer Voor de zoveelste keer De laatste eer, bewezen Terugkerend naar huis Meegenomen verdriet Dag pap, dag mam Het voelt goed, omdat ik kwam…

vanmorgen vroeg m’n vader bij mijn bed hij zei ‘jos ‘t is nu lente we gaan gauw krenten’ ‘Vader’ zei ik toen ‘fluks m’n kinderzoen Uw geliefde vogels zingen bij Uw zerk paps we bracht'n je heel teer naar 'n glazuren druiventombe St. Machutus is onze stonde je zien kan nu niet meer’…