Alle inzendingen over Gekwetste eer ontplo

(voor Adele Ritchie (1874 - 1930)) Je bent geboren op 21 december 1874 in Philadelphia. Je ouders waren Quakers van Franse komaf. Op je derde werd je de stiefdochter van Jacob Benclift Pultz. Je ging naar de roomse Villa Maria Academy in Malvern. Op je achttiende debuteerde je als zangeres in de komedie 'The Isle of Champagne' in het Miner…

Als je tegenwoordig niet gekwetst bent, dan tel je eigenlijk niet mee.…

Het gekke was, dat ik weliswaar een reden had gekwetst te zijn, maar dat het zwaar overdreven was. Zo gekwetst om niets. Om een tegenslag waar ik geheel volgens verwachting tegenop liep. Ik hoef de oorzaak ook niet te vertellen, omdat de mate waarin ik gekwetst was overdreven groot was in vergelijking met hetgeen mij overkwam.…

De Kollumer kaas smaakt niet meer sinds ik weet dat ik daar symbolisch verdronken ben, want wat is redding als het voor een gulden is, want dat was ik dus waard in de ogen van mijn vader, daar koop je verdomme nog geen maaltijd voor, misschien een blik erwtensoep of een rolletje drop, jawel, of een belachelijk ijsje, het staat gelijk aan de zondagse…

de verte te zien Daar wil ik me dan graag in vergissen Dan kan ik je bijna aanraken Dat zou ik nog zo graag 1 keer willen Nog een laatste warme omhelzing Dat zou zoveel verdriet in mij stillen Maar het blijft bij praten Tegen een hoop zand en aarde Toch de gedachte dat je daar ligt Geeft dat zand een onschatbare waarde Mijn laatste eer…

Hier is geen eer meer te behalen.…

Ik heb mijn mond dichtgeplakt Nooit meer zal ik meer praten Woorden stokken in mijn keel Nu jij mij plots hebt verlaten Ik heb mijn ogen dicht geniet Nooit zal ik meer kunnen kijken Neem geen risico om jou te zien En door jou aanblik te bezwijken Ik heb mijn beide oren dicht gekit Zodat ik je stem niet meer kan horen Je woorden kwetsen…

Je was er ineens en niet tot mijn ongenoegen. De vleugels die jij gaf werden mijn ogen. Vloeibare verliefdheid doorsijpelt het al, er is niets meer verborgen. Ik ben wie ik ben. En ach, die scheuren door beweging – Roering in de diepten van je vezels. En de mijne natuurlijk – sluiten zich keer op keer. "Net marmer" zei je, "Aderen…

Daarom, vriendin, waar je nu ook bent, dit schamele troostgedicht en wanneer de ondraaglijke moeite niet verdwijnt, besef dan, op een plek van eenzaamheid is er toch nog dit wat schijnt voor liefde in jouw gekwetste, getormenteerde, verduisterde Ziel.…

Ik zie op mijn oude handen - hun taak is bijna gedaan - Brachten ze eer of schande? Brachten ze zegen aan? O mijn handen! Mijn handen! Nu moeten ze spoedig vergaan. Ze hebben al rimpels en vouwen, vlekken bruin, die geen water wist. Ach! Al te groot vertrouwen! Wat hebben ze vaak zich vergist - Mijn handen! Mijn handen!…

wat is eer? Een handvol nietig slijk. Gods vriend te wezen is veel meer; Die Jesus lieft, is rijk. Komt vallen we onze God te voet Om deugd en heiligheid: Zo wordt op aarde ons jong gemoed Ten hemel voorbereid. Dan krijgen wij die beste schat, Die nimmermeer vergaat. Dan lopen wij op het deugdenpad, En schrikken van het kwaad.…

Niemand kon jou dat nog vragen, maar echt, lieve pap jouw eer die zit nu in ons zelf...…

Zij droeg een jurk, lang uit de mode, en was zo mager als een lat, een rare stokvis, maar ze had zo'n zeldzaam mooie lesmethode, voor die tijd eigenlijk verboden: het scheen, ze praatte zomaar wat, alsof je in haar kamer zat te kletsen om de tijd te doden. Het leek gezellig en verkeerd, maar was, dat blijkt, geraffineerd: ik ben…

...ik weet inmiddels als geen ander wat er voor komt kijken om in de korte tijd die ons rest met een fatsoenlijke kandidatenlijst voor de Tweede Kamer voor de dag te komen...…

Bezint eer ge bemint.…

in 't halflang groene gras lag een oude regenjas in de zon te dampen trek hem aan hij zal je staan met je ego kampen worstel, lever strijd 't is je eer, 't is voor altijd met je geest te kunnen vechten 't zijn de waren, 't zijn de echten…

Iedereen wil de lakens uitdelen, maar niemand wil ze wassen.…

Ik geef haar alle eer, die zij nu verdient! Wat rest mij verder te zeggen?…

Na de verbale winderigheid komt de woordendiarree, daarna de reactie om vervolgens met elkaar de valkuil in te glibberen; nadat dit alles is geschied kan men uit pure noodzaak in discussie gaan, doch dit is vrijwillig en enigszins vrij toegankelijk, een ieder betaalt slechts met zijn eer en geweten.…

Zij vergrendeld en hij eer gewroken. Zij is de Pakistaanse Zahira en hij is haar broer. Zij past voor een gedwongen, door haar ouders gearrangeerd huwelijk en hij vermoordt haar. Hoe primitief Pakistaans islamitisch wil je het hebben/kan je het aan? Eerwraak of -moord, een vergelding op een gezond-ambitieuze vrouw in Pakistan.…

Een gebroken hart, is vaak niet meer dan een gekwetst ego!…

Zij nipte van de kraag op het abdijbier. Haar lila bloes lag open, onthulde roomblank vel en de aanzet van een boezem. Iedereen kon de tepels raden, die het katoen doorboorden. Het lillend vlees om haar bekken gulpte over de riem. De late ploeg bij de verffabriek was een half uur uitgelopen. "Vier paletten vandaag, verdomme". Ze lispelde rauw…

gekwetst kreupelhout een gebrekkige liefde stervende natuur…

Stekelige bol Bescherming tegen gevaar Onderhuids gekwetst…

Niet gekwetst en niet bedrogen Zonder vechten, zonder pijn Soms zo moeilijk te geloven Dat liefde zacht en mooi kan zijn…

verbaasd kijk je me aan met je mooie bruine ogen zwijgend gekwetst een diepe zucht een traan het is voorbij al wil ik het zelf niet…

Ik doe dat masker af en toon mijn ware ik en dan hoop ik maar weer dat jij daar niet van schrikt Zo anders dan ik misschien lijk zoveel zachter bovendien maar als ik dat altijd toon gelijk word ik gekwetst misschien.…

Rushdie is jarenlang beschermd tegen de massa’s die zich door zijn boek, dat ze niet hadden gelezen, gekwetst voelen. Door overheden. Maar wie beschermt de werken van May? Karl May zelf jaagt al jaren op de eeuwige jachtvelden die hij zelf heeft verzonnen.…

Hij had haar gekwetst. De eerlijkheid gebood haar toe te geven dat dat niet zijn bedoeling was geweest. Hij was aardig geweest. Het was haar eigen fout dat ze 'verliefd' op hem was geworden. Het woord alleen al was een tegenstrijdigheid als het om Lisbeth Salander ging.…

Opeens schoot er een bliksemschicht naar benee. Mijn stabiele leventje was over. Mijn hart werd getroffen, het was zover, Ik wist het zeker, deze vrouw nam mijn hartje mee. Bang om op de roze wolken te vliegen. Nooit meer in mijn veilige haven kunnen aanleggen. Altijd stoere verhalen moeten zeggen. Tegenover jou hoef ik niet meer te…