Alle inzendingen over Groene pepermuntjes

Maar de smaak van Salverda's groene pepermuntjes overheerste.…

In de kerk ruilde ik met hem witte pepermuntjes tegen groene pepermuntjes, die ik tot op heden nooit meer ergens heb kunnen kopen. Kollumer kaas mag dan bekend en lekker zijn, ik heb die fabriek nooit ontdekt.…

Daar schuin tegenover woonde de plaatselijke kunstschilder Salverda, van wie wij 's zondags in de kerk groene pepermuntjes kregen, in ruil voor onze witte pepermuntjes. Die groene vonden wij veel lekkerder en ik heb ze sindsdien nooit weergevonden. Meneer Salverda verkocht krukjes, stoelen en kastjes, die hij dan sierlijk beschilderde.…

Van de lokale kunstschilder Salverda kregen we groene pepermuntjes, die veel lekkerder waren dan die witte King's. Sinterklaas kwam op school en ik herkende zijn bril en zijn map. Thuis zat Sinterklaas gewoon in een woonkamerstoel en wist ik het zeker. Het was mijn vader!…

toen hij begon kwamen pepermuntjes om zaligheid te proeven…

Hij denkt aan de groene pepermuntjes van de dorpskunstenaar Salverda, die hij tijdens de kerkdiensten van hem kreeg. Hij denkt aan de gepassioneerde, vurige, bevlogen en kwieke dominee, die daar vol overgave zijn preken hield, zijn vader. Hoe zijn vader altijd het hardste en meest enthousiast de psalmen en gezangen meezong.…

Vogelientje en Marie met elkaar getrouwd en woonden samen in mijn kinderogen hadden altijd oudevrijstersjurken aan van treurig kerkhofgrijs over de knie afstotend zwartehoedjes met van achteren een kaalgeplukte veer van voren doorzichtige valletjes gordijnen liepen zoutpilarig tussen de berlijnen sleepend met zondagschoudertassen vol met pepermuntjes…

Het groen heeft zijn strijd verloren Weekhartig vervallen de geurpapillen Door geruisloos aroma´s te verstoren veranderen alle bekende stillen Okeren bruinen de geur van uien Brandranzig smeulen houten klossen Natte winterse sneeuwwitte buien Lavendelschuldig staan purperen bossen.…

De stad begint weer uit te botten, plekken teer groen en vroege bloei. En straks, wat verder in de tijd, kastanjes in hun volle pracht. Dan lijkt het feest, de stad, zij lacht, de stad is blij, ik ook.…

Marieke, zie toch hoe groen het land, hoe vol van bruisend leven. Geef me je hand! Je kent toch nog de lieve geur van lentedreven, van bomen versgesnoeid. Kijk dan hoe alles groeit en reikt naar 't licht, de lange winter en de koude dood voorbij.…

Onlangs zag ik een jongeman met groen haar. Moest ik groen haar hebben dan zou ik het laten verven.…

doornroosje mijn hand in jouw hand gepalmd omsloot verzilverd geluk de band tussen jou en je ukkepuk maar ach, zo ver van vroeger verwijderd roep ik bij stemmige kaarsstilte het zo-dicht in gebed terug gestolde woorden smelten en ik zie je verschijnen om de hoek telkens ik je zoek dan praat ik met jou over hoe het was en ruik nog je pepermuntjes…

Ooit stortte hij zich dapper in de strijd, Want om zijn idealen te bevechten Ging hij tekeer tegen fascistenknechten. Maar hiervan heeft minister Fischer spijt. Want is hij ná de oorlog fout geweest Dan schaamt een echte Duitser zich het meest.…

Virgineum decus Niet lam en afgeleefd, maar kroes, en in zijn' kreuken, zo is het loof mij lief, en ‘t groen, der groene beuken, die in de zonne staan en, hagewijs geleed, de nieuwe pracht aandoen nu van hun lentekleed.…

Ik droomde vannacht dat ik een groene mier was. Groen zat ik achter een beeldscherm. Groen schuifelden ijverig en schijnbaar doelloos doenerig mieren rond in het kantoor waar ik mij bevond. Uit elk document dat ik opende verschenen beelden van een groen oerwoud en vaag herinnerde ik mij een vreemde droom.…

Het simpelweg groene geruis van bomen langs de weg en wolken die op eindeloos blauw flaneren in het ochtendlicht. Je rookt. Gaat weer normaal denken. Hoe leuk is dat. Je hebt van die dromen. Je wuift ze weg door op te staan, haalt ze nauwelijks terug. Je zet je muziek aan. Het klinkt anders. Ze glimlacht.…

de mensenziel u zoudt haast gaan denken is leven slechts zwarte inkt: het vergaren van zorgen ik vertel u van schoonheid van vragende tastende vingers de weelde van ingetogen blijheid kent u milde dragende ogen van geleefde ouderdom bent u ooit door een eerste lach van een klein kind verleid ja, zoals u ziet schrijf ik ook wel groen…

Nakende dageraad met jou in mijn armen 'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie Die het naakte…

Al dat jonge groen Als een koele zoen Op mijn ogen... En mijn hart bewogen Zoals toen...…

Nederland is nog lang niet vol: het ’Groene Hart’ ligt nog helemaal braak.…

Onbedwingbaar klimt het groen tot de toppen van de takken, overal stuwt het nu voort en geen mens kan dit hanteren... Groen en groen en nog eens groen, waarom rijmt dit toch op zoen? Is er liefde achter alles, is er leven overal? O, ik weet geen antwoord te verzinnen, poog alleen maar te beminnen...…

Steeds als zij lacht lacht mijn zijn Steeds als zij spreekt hoor ik liefde Steeds als zij kijkt zie ik het groen van mijn ziel in haar ogen weerspiegelen Steeds als zij kust proef ik hemelvruchten Steeds als ik haar lichaam zie huil ik groen onervaren Steeds als ik bij haar ben haar in mijn armen sluit haar bemin tart ik het groene kind…

De belangrijkste reden voor deze systematische vervanging van groen door grijs is het gevoel van eigenaren dat een grijze tuin aanzienlijk minder onderhoud vergt dan een groene tuin. Ik acht het niet uitgesloten dat zich langzaam maar zeker een kleine ramp aan het voltrekken is.…

Gezien de nog in Nederland beschikbare hoeveelheid groen dient de locatie en de aanleg van nieuwe golfbanen beperkt te blijven tot voormalige vuilstortplaatsen.…

Dood lijkende tak brengt nieuw jong groen tot leven hoe wonderbaarlijk…

Ieder voorjaar, elke keer Na de kilte en de kou Is het jonge groen er weer Dat blijft ontstaan door jou Terug bij moeder natuur.…

De wolf zei daarop:’’Groen,groen kapje klim op mijn rug en ik zal mij begeven met jou naar het huisje van korstjes brood ,en krentjes en van heel veel centen.…

Het houdt niet op te sterven het zal het voorjaar zijn Mechanisme van cellen splitsen knarst met een stroeve pijn Vanavond wil ik nog niet missen wat achter morgen zeker komt Ik sla het dekbed voor je open voel jouw kou tegen mij aan laat mijn vingers over je wangen lopen en jij laat mij begaan Kom dicht tegen me aangekropen doen alsof we…

Tintengroen, ongeremd Voorjaarsweelde, nooit getemd Wind, zon, regen Ontluiking, niet tegen Rodondendron flonkert, rood Aarde klonkert dood Aronskelk groet de grond Vogelmelk klinkt gewond Prachtschubwortel, parasiet Vergeet-mij-niet.…

Al het groen is van ons. ------------------------------------- uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…