Alle inzendingen over Ik geloofde wat je z

- Ik was begin zestien toen ik het lied in de bioscoop hoorde en ik geloofde wat je zong, dat je alleen voor mij je naaktheid wilde delen. Ik dacht ook dat jij de naaktzwemmende actrice was, maar dat was Carole Bouquet. Het lied raakte zo'n gevoelige snaar in mij, dat ik acuut verliefd op je werd.…

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

'Het is 110 kilometer maar je komt wel vijf kilo aan'. In het wandelpeloton hoorden we vaak over dat lopende buffet daar in de polder. Dat deze tocht een begrip is, wil iets zeggen, wandelaars kunnen evenementen maken en breken. Na de honderd, vorig jaar in België, zijn mijn maatje en ik er klaar voor. Denken we. De stap naar een nieuwe subcultuur…

Dat ons leven bepaald wordt door regels daar is iedereen wel van overtuigd natuurlijk. En dat soms regels moeten worden aangepast eveneens, maar nu ben ik toch degene die het echt niet meer snapt want: Al jaren wordt er geroepen dat je zoveel mogelijk tegels moet verwijderen ( als je gelijkvloers woont met een tuin dus ) om ervoor te zorgen dat het…

Je moet nooit te veel nadenken. Hoe meer ik nadenk, hoe meer ik denk: niet te veel nadenken.…

ik huil, nee ik grien van binnen in mijn eenzame, machteloze strijd voor het behoud van de Ziel en de Geest van u, mijn land- en tijdgenoten.…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort, ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen, door alle wateren zul jij komen, alle oerwouden, op alle wegen, in elke droom die ik me niet meer herinner, je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst.…

Bittere engel onwaarachtig met een vlam in je mond, onder je oksels zal ik twee zwaluwen planten en over je lichaam een wit kruis trekken voor de man aan wie jij me ooit hebt laten denken.…

Niets zal jou in mijn ogen ooit deren, want in mijn handen ligt je laatste groet.…

Als jij weer in je dagboek schrijft, denk er aan in mijn ogen te zien de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders…

Voor elk wat wils, Cor Klaas geloofde daar heilig in. Ik geloof niet in sprookjes, sterker nog, religie is voor mij het kwaad dat niet zou mogen bestaan. Eens ga ik dood, verder dan dat kan ik niet gaan.…

" Maar waterstof, de schobbejak, was daar niet van gediend, pakte 't mobieltje uit z'n zak, en belde een wapenvriend. "Die slome zuurstof," sprak hij koen, "die pakken wij getwee, en mocht hij echt vervelend doen, dan delen we'm in twee!…

Het gevoel ongelukkig te zijn komt vanuit jezelf en niet van buiten af, het wordt gecreëerd door jezelf, je kunt deze emoties dan ook onder controle houden.…

Is het beter om alleen te verlangen naar jou, dan om je te vertellen hoe het is te verlangen naar jou?…

Was ik maar een dichter, dan kon ik dichter bij jou zijn.…

Godzijdank heeft een ziel geen billen.…

Want geloofden wij daar niet in? Het klinkt misschien wat bot, Maar ik ben toch niet zomaar te min?…

Op z'n minst kan ik weerleggen dat ze me graag wilden, mijn ouders, ze hadden er al vijf gefabriceerd. Na mij kwamen er nog drie en een kleine blonde dood, nooit iets van gehoord. En daar begint het liegen, niemand die vermeldt dat je op de wereld bent gezet met het oogmerk om dood te gaan.…

't Is toch jammer dat je straks niet meer kan vissen 't Is toch jammer dat je straks geen beest meer ziet 't Is toch jammer al die bomen zonder bladeren Ja, 't is jammer, maar het is zo, anders niet -------------------------------------------------- André Hazes [1951 - 2004] volkszanger…

Je hoed naar voren geschoven, jouw ogen bedekt Een schichtige blik werp je voor je neer Met glinsterende ogen, soms grof gebekt Breng je het publiek in extase, telkens weer Schuilend achter een Venetiaans gelaat Soms schreeuwend van de daken Geranseld door het leven vol leed, verdriet en smaad Maar niets en niemand kon jou wat maken Mijn…

Geloofde Erasmus of geloofde hij niet in God? Het was in de tijd dat hij dat boekje schreef niet bijzonder verstandig om te zeggen dat je niet in God geloofde. Erasmus was in kloosters opgegroeid en was bijna priester geworden, dus hij leefde in en met de kerk – toen de enige kerk, want het protestantisme moest zich nog afsplitsen.…

Als een rivier Die nooit stilstaat En altijd bochten kent Als een rivier Die onregelmatig Zijn regelmatigheden toont Als een rivier Die eindigt In een zee van gedachten Als een rivier Die stoppen wil Maar dat niet kan Als een rivier Is mijn liefde voor jou Oneindig en pijnlijk…

De wind duwt wolken naar hun bestemming, Want als het regent, proef ik de sappen van de horizon, bomen dansen, schudden takken droog en gaan, de wereld luistert hoe vogels spreken en smeken om verlichting Het is zondag, ik ben hier, maar waar vandaan ? Ik ben alleen met de rest, ons vroege hart stuurt wegen afgelegen Vlinders…

'Aangenaam zacht zand;' Zei ik die ochtend, toen richting verloren ging in afstand, met mijn oog op de zon, zijn bleke kleuren, als verblindend aan de horizon, mijn hoop verscheurend, mijn lichaam getroffen, 'Die rotmoffen;' Zei ik die avond, toen leven verloren ging in leegte en korrels zand mijn lichaam raakte, als kogels afgevuurd…

In de leegte is de herinnering; De zon onderbroken door boom en blad, de geur van leven, van zacht groen en helder blauw, de herinnering aan jou; De sterren in je ogen, die daar verdwijnen, jouw handen op de mijne en zoete woorden, die niemand anders, niemand hoorde…