Alle inzendingen over In een dorpskroeg

Het land van de dorpskroegen, om de hoek, bij de kerk. Die kroegen waar de lampen wat langer branden dan elders, omdat ons “ons” zo goed kent en het zo vertrouwd is. Ik verlang naar het Brabant van het gege en gegij. Waar de markt de mert is, een varken een verken, een hondje een hundje en een haantje een haontje is.…

'Zeg, Karel, doe mij een dubbele jenever en een pintje, ja?' 'Zo, gaan we gelijk knallen? Vanwaar dit heugelijke feit, Piet?' 'Vanwege die baardaap, die Osama Bin Laden, die door een elite-eenheid van de Amerikanen is doodgeschoten en in zee gedumpt!' 'Had je dan zo'n hekel aan die man?' 'Hekel? man, lul niet uit je nek, die vent was een…

In de jaren 40 woonden jullie in het dorp Llanybri, waar Dylan Thomas vaak de dorpskroeg 'The Farmers Arms' bezocht. Wat moest die man ook anders in zo'n dorp! Jij schreef er gedichten en jij had contact met Thomas Stearns Eliot. In 1944 verscheen jouw dichtbundel 'Poems' bij Faber & Faber, waar Eliot redacteur was.…

Mevrouw Ontwikkeling zit achter de laptop, uit te spreken als léptop. Het is de léptop van Lief, want zelf heeft ze een PC uit het jaar Kruick. Ze heeft het niet zo met een laptop, want ze is niet van deze tijd, ze is honderd jaar te laat geboren. Ze heeft een hekel aan moderniteiten. Liever heeft ze ouderwetse kneuterigheid. Ze houdt van stoofpeertjes…

Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk! Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem…

Als een fijngebouwd skelet hangen de boomtakken, met een lichte zweem van pasgeboren groen, over de sloot. Langzaam geven zij druppels water af, terug naar de natuur. In de sloot zwemmen enkele voorzichtige vissen om te laten zien, dat de lente is begonnen. Al kun je dat aan de begroeiing van de wallenkant nog niet zien. Grijs en grauw is het, mist…

Soms zit je met je emoties diep in de knoop, je wilt zeggen wat je voelt en denkt, maar niemand heeft interesse voor je, tijd voor je, of kent je maar nauwelijks. Wat moet je dan? Afwachten tot er iemand naar je toe stapt? Zelf initatief tonen? Of niks doen, net zolang totdat je probleem zich uitbreidt tot een totale ramp? Het leven ís moelijk…

Maandagmorgen, ik mag weer op controle naar het ziekenhuis na vorige week in de pletmachine gezeten te hebben, een kwartier voor de oorspronkelijke afspraak meld ik me en mag in de wachtkamer gaan zitten. Zie een aantal bekenden, maak een praatje, ja je leest het goed, maakt een praatje ook met de mensen in de wachtkamer natuurlijk want mensen zijn…

Als oudere kijk ik terug op een leven vol gebeurtenissen, vol met vreugde ook met verdriet, als oudere kijk ik, als elke oudere op een leven terug dat bol staat van dingen die leuk waren, geweldig waren, fantastisch en overweldigend. Ook in dat leven natuurlijk minder leuke dingen, heel nare dingen, heel trieste gebeurtenissen en dramatische ook nog…

Haar paspoort ligt ongebruikt in een lade, alsof het in een soort winterslaap is. Wanneer ze wakker wordt, lijkt ze langzaam een laagje van haar tropische herkomst af te schrapen; haar huid verliest kleur en past zich aarzelend aan aan het grauwe Holland. Wanneer de ochtend komt lijkt ze zichzelf elke dag een beetje opnieuw te vertalen. De waterkoker…

We zagen het meteen toen we het tuinhek openduwden: het glas van de voordeur lag in scherven. We stapten over het pad, langs de vergeelde hortensia’s die we niet hadden gesnoeid. De deur stond op een kier. We wisten zeker dat we hem hadden dichtgetrokken. Voetstappen in de hal. Zanderige afdrukken richting woonkamer. We hielden onze adem in en luisterden…

Het virus amper te temmen zo lijkt het althans want het nieuws van gisteren liet ons weten dat: de kracht van het monster af lijkt te nemen? Mensen zijn, in tegenstelling tot het begin van de narigheid niet zo vreselijk ziek meer, dat op zich zou al mooi zijn, pure winst natuurlijk, vooropgesteld dat het klopt en we willen daar maar al te graag aan…

Niet dat ik persoonlijk een liefhebber van Van Gogh ben, maar de man had tenminste een eigen handschrift, een eigen handtekening, zijn eigen stijl. Zijn schilderijen zijn herkenbaar en misschien daardoor populair en tegenwoordig bijna onbetaalbaar. Het sneue van kunst is vaak, dat het gemaakt wordt met de bedoeling iets weer te geven, zichtbaar te…

Er gaat niets boven formatie-overleg in Groningen!…

Scene 1 Algarve, Portugal, heetst van de dag. Twee bezwete mannen in zelfde blauwe blazer en grijze lange broek, staan voor de deur van een appartementen complex. Ze zoeken tussen de naambordjes en drukken op een bel. Even is het stil dan klinkt er een blikken stem uit de luidspreker: JA, QUE IS DA? Om met hun gezicht zo dicht mogelijk bij…

Eerst komt naar voren dat, omdat de Ramadan voorbij is, de moslimkinderen een vrije dag van school hebben, maar als een christelijk kind de school laat voor wat ie is, komt de schoolinspectie om de hoek kijken...zijn we nou gelijk of lijkt het alleen maar zo? Zwarte Piet en Sinterklaas precies eender, daar wordt geen vrij voor gegeven, niks hoor…

Nederlandse artsen die in Sierra Leone geveld worden door het lassavirus verdienen diep respect voor hun inzet waarbij ze dus groot gevaar blijken te lopen. Hopelijk zet de medische wetenschap zich in om dit dodelijke virus effectief te bestrijden.…

Vietnam is een oorlog die Amerika in feite verloren heeft. Hoe zijn ze er in godsnaam ingerold? Dit ook naar aanleiding van het hedendaagse escalatie van de Rusland-Oekraïne oorlog. In de tijd dat de wereld door Europa werd gekoloniseerd — waarbij Engeland bijvoorbeeld het kroonjuweel India en Hongkong had, Duitsland stukjes Afrika, Amerika de Filipijnen…

Stel nou: dat je alle plastic rietjes uit de handel haalt, want dat is natuurlijk pure winst, omdat die rietjes ervoor zorgen dat we een soort van plastic soep in de zee- en oceanen krijgen, dus die rietjes gaan in de ban en natuurlijk is dat hartstikke goed, zo voorkom je die soep, in de zee- en oceanen immers? In plaats van die plastic rietjes…

Donald Trump mag zich er als, naar eigen zeggen, ongeëvenaarde president van de Verenigde Staten graag en luidkeels op voorstaan dat hij het allerbeste voor heeft met zíjn Republikeinse achterban en dat de Democraten het vergif zijn voor de Amerikaanse normen en waarden en daarmee het voortbestaan van de VS bedreigen. Laten we wel wezen, objectief…

Ze reden zuidwaarts, achter het zonlicht aan. De gringo rookte met één hand en schakelde met de ander. Zij had haar benen op het dashboard, roze teennagels, het soort dat zegt: 'Zeg er dan wat van.' ‘Denk je dat we ooit stoppen met vechten?’ vroeg ze. ‘Nee.’ ‘Mooi,’ zei ze. ‘Dan is het echt.’ Bij het tankstation kocht zij mango­limonade…

Hebt u, heb jij hem gezien, beter nog, gehoord, afgelopen vrijdagavond vanaf Het Vrijthof in Maastricht? Teun Ramaekers op de panfluit, samen met het formidabele orkest van André Rieu, spelend 'The Lonely Shepherd' van 'the one and only', wat een muzikant, Gheorghe Zamfir. Volgend jaar, de 6de van maand 4, hoopt deze aanvankelijke autodidact…

Het leven is eigenlijk een gratis ritje in het grote speelpark. God heeft de kaartjes betaald. Stap gewoon in de achtbaan, je hoeft niet te sturen of bang te zijn, alles is veilig en goed. Je bestemming ligt al vast. Het pure feit, alleen al dat je leeft, is het bewijs dat alles fundamenteel goed is. Je ego of verstand is gewoon een ketel langzaam…

Deze beschouwing is gedeeltelijk geïnspireerd op het lied - De Steen - door Bram Vermeulen. Het lied begint met "Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. Het water gaat er anders dan voorheen." Maar natuurlijk krijgt alles een absurdistische draai naar het einde, want ja, zo ben ik. (De jong gestorven (57) andere helft van het cabaretduo…

Mensen die met pensioen gaan worden soms meewarig bekeken. Och arme toch, wat ga je nu toch doen met al die vrije tijd? Toen ik collega Jan mijn plan om vervroegd op te stappen meedeelde, reageerde hij volledig in die toon: Ik ken iemand die ook met brugpensioen ging, zei hij, en die is nu depressief. Hij loopt de muren op, verveelt zich te pletter.…

Ik weet nog van de melk- groenten -kolen - schillen en lompenboer heel lang geleden alweer…de melkboer bracht melk voor een groot deel althans en verkocht het vanuit dat enorme vat, er hing een pollepel in en je stond er met een melk koker bij om die vol te laten scheppen…met melk vanzelf. Die moest eerst worden gekookt alvorens het na afkoelen weer…

Ik heb ooit een verhaal geschreven over een sullige huisvader - dikke buik, katten, slecht huwelijk, u kent het type - die 's nachts de straat op gaat, wanneer de brave mensen slapen. Volledig gekleed in de tuniek van de Ridders Tempeliers. Zijn zwarte Tesla zoemt geruisloos door de nacht. Zijn sidekick is geen 14-jarige jongen in een strakke stretchbroek…

De invasie (uit mijn verhalenbundel 'Prettig gestoorde ontmoetingen') Eigenlijk hadden we iets anders verwacht. Groene mannetjes met antennes op hun hoofd. Insecten met penissen. Humanoïde robots. Maar zoiets? Mevrouw Kweekpeer verwoordde het op de radio heel treffend. Ze zei: 'Op zoiets waren we niet voorbereid.' Eigenlijk overdreef ze…

Je zou er een vlag voor uithangen, het een nationale feestdag laten zijn, wat zeg ik: een internationale dan natuurlijk want een aardse feestdag - tja die hebben we nog niet maar dat zou ie zomaar kunnen worden want wat is het geval? De vooruitgang staat natuurlijk niet stil en ik weet best dat het maar goed is ook alleen, soms hè, soms stuit het…

Een niet zo nette naam voor een enorm gebouw als het ziekenhuis wat de laatste tijd volop in het nieuws is maar ik blijf het een van lopende band verstoken fabriek vinden, eerlijk waar. De afmetingen zijn zo bizar dat het me gisteren lukte te verdwalen jawel! Ik was er echt de weg kwijt. En juist op het moment dat ik een ziekenhuistaxi wilde “nemen”…