Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Goed fout!

Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk!

Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem, als illegale bietser. Een feestroker was ik. Zo'n namaakstopper.

Als over de streep getrokken vakantieroker, verwachtte ik een enorme hoestaanval tijdens het inhaleren van de eerste sigaret. Het was een rode Gauloise, die ik had gebietst van mijn vakantiebuurtjes Het proesten bleef geheel uit. Wat ervoor in de plaats kwam was een gevoel van herinnering, herkenning, thuiskomen. Vanaf de eerste teer- en nicotinehaal ontspande mijn lijf zich compleet. Mijn oude ziel vierde een feestje en mijn longen lieten de binnenkomende nicotinestorm zonder protest en vreedzaam binnen. *)

Niet lang daarna nestelde de nicotine zich als een warme gloed door mijn twee hersenhelften. Een nadeel daarvan was, dat dat de verslavende stof nicotine een automaatje in mijn hersens achterliet, die werd ingesteld op nicotinemomenten. Van de ene sigaret kwam dus al gauw de andere en na twee avonden bietsen was het zover. Ik kocht het eerste pakje sigaretten sinds tijden.

Nu moet je helemààl geen sigaretten kopen in Frankrijk, daar moet je er bijna een hypotheek voor afsluiten. In dat land hebben ze niet alleen tolwegen, maar ook accijnzen uitgevonden. Een pakje merkstinkstokjes kost al gauw een kleine zes euro. Een dure hobby. Toch is Frankrijk naar mijn bescheiden mening een rijk land, ik heb tenminste geen Fransoos kunnen betrappen, die niet rookt.

Natuurlijk had ik mezelf en Lief beloofd, dat ik na de vakantie weer zou stoppen. Dat had ik eerder gedaan, dus ik geloofde er heilig in. Zelfs bij onze pauze in Luxemburg, op onze terugreis naar huis, ben ik met een gróte boog óm de goedkope sloffen sigaretten gevlucht. Toen we later die avond na wat files en de lange rit van 1100 kilometer thuiskwamen, pakte ik de laatste sigaret uit het pakje en die rookte ik in stilte op. Zo, nu was ik er klaar mee. Nooit ging ik meer terug naar mijn oude rol als eenzame buitenshuisroker.

Het voornemen begon goed: vrijdag, zaterdag en zondag heb ik rookvrij (heel goed) besteed. Ik ging er weer in geloven. Maandag had ik een feestje waarbij veel rokers, mét sigaretten. De stand? Vier sigaretten (fout). Afgelopen dinsdag heb ik na het werk een sigaretje van een collega gebietst (heel erg fout).

Kan het nog fouter? Ja, natuurlijk kan dat. Gisteren ben ik naar de super gefietst, voor een ananas, een verpakking gekruide pitabroodjes én een pakje sigaretten.
En nee, ik wil er nìet over praten.

*) Mijn longen konden moeilijk anders. Natuurlijk weet ik dat zo'n nicotinetrip walgelijk slecht is. Mijn verslaafde kant vindt echter, dat ze het recht heeft om dat goed te verdoezelen.

Schrijver: In Ontwikkeling, 29 aug. 2010


Geplaatst in de categorie: vrijheid

2,0 met 2 stemmen 633



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)