Alle inzendingen over Jacob Israël de Haan

Na het 'Genootschap Jacob Israël de Haan' is er sinds 2008 de 'Stichting Jacob Israël de Haan', met Marita Mathijsen als voorzitter. Op het homomonument in Amsterdam staat een dichtregel van Jacob: 'Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen'. Een grotere homo-eer kun je bijna niet krijgen.…

Verder doet hij nog zaken met de stichting Jacob Israël de Haan. Jacob Israël de Haan die ken ik vast wel, hij heeft ooit in Zaandam gewoond. Voor ik het weet krijg ik een kleine lezing: `Jacob Israël emigreerde in 1919 naar Palestina en was een aanhanger van het zionisme.…

De zin gaat over de situatie in het Midden Oosten en is geschreven door de Nederlandse journalist (en marxist, christen, zionist, homoseksueel en orthodoxe jood) Jacob Israël de Haan, ergens tussen 1919 en 1924. De situatie in het Midden Oosten is, zoals Monty Python in de jaren profetisch zeventig vaststelde, ook vandaag zorgelijk.…

(voor Carry van Bruggen (1881 - 1932)) Je was de oudere zus van Jacob Israël de Haan, die zijn baan bij Het Volk verloor vanwege zijn homo-erotische roman 'Pijpelijntjes'. Hij werd in 1924 te Jeruzalem vermoord. Op dezelfde leeftijd als Christus Jezus, die daar hetzelfde lot onderging.…

Een leven zonder dat men zoekt, is even ellendig als een leven nadat men gevonden heeft.…

In jouw proza idealiseerde jij jouw Joodse, Limburgse jeugd, beïnvloed door jouw geliefde voorbeelden Carry van Bruggen en haar broer Jacob Israël de Haan, die net als jij homoseksueel was. Je schreef lovende boekrecensies over Carry en Jacob.…

Hij was goed bevriend met Jacob Israël de Haan, die hem in zijn roman 'Pijpelijntjes' als homoseksueel herkenbaar in beeld bracht. In 1883 overleed jouw vader in Haarlem. Martha, Kitty en jij behoorden tot het 'clubzusterschap' met de Tachtigers. Rachel Mendes da Costa behoorde daar ook bij.…

De beste geemeenschap is de enkeling.…

Brouwer, Gerrit Mannoury, Jacques van Ginneken, Herman Gorter, Jacob Israël de Haan, Henri Borel, David van Dantzig en Evert W. Beth. Frederik schreef over jou: 'Zij had ook die voorliefde voor zachte, grijze klederen, evenals Tagore droeg. En zij had ook die frisse geur van reinheid om zich heen.'.…

Ik zou volkomen tevreden zijn als het leven een benauwde droom was. Maar het is een benauwde werkelijkheid.…

In een lichte duizling leef ik. Mijn leven schuimt als de Turijnse wijn. Voor mijn ziel en zinnen beef ik. Waar zal het einde van mijn zwerven zijn?…

Geen naam. Geen woord. Ik weet slechts, dat hij lachte, Hij lachte, toen hij haastig langs mij ging. Nu door de dagen en de nachten Martelt herinnering.…

Het ruisen van de regen hoor ik niet Door het ruisen van de Zee. Ademloos luistert mijn Lied. Soms ruist de zeewind mee.…

Een hevig hater. Een minnaar mild. Die nu of later De Dood toch stilt.…

De tastende ontucht van uw teedre handen. Het duister...geur van rozen en van wijn. Morgen zal wroeging weder wreder branden. Maar heden: laat ons zalig zijn.…

Twee sinaasappels van één tak met blaren. Ik zie schreiend het wonder aan: Neen: niet vergeefs zijn zóveel kwade jaren Over mij heen gegaan.…

Gedenk ons milde bloeien zonder schaamte. Schaamt zich de naakte roos in Katmons dal? Zweer mij, dat nog in uw graf uw geraamte Ons genot sidderend gedenken zal. Engelse vertaling: - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Recall our mild flowering without shame. Does the naked rose feel infamy in…

Wie zal in de regenboog scheiden De regen van de zon? zó dacht ik, dat ons beiden Niets scheiden kon.…

Een lieve jongen en een héél lief meisje... Ik leg mijn hand op mijn hart zwaar van pijn. 't Is altijd weer dat oude, nieuwe wijsje. Misschien zal 't leven hun genadig zijn.…

Want altijd scheiding. Altijd weer begroeten, Gedreven door verlangen en gemis. Tot aan het uur van 't eindelijk ontmoeten, Waaruit geen scheiden is.…

Ik luister naar de Zee. Luistert de Zee naar mij? Glimlachend langs de zilvren ree Mijmert de Tijd voorbij.…

Op 't heilloos bed woelen mijn doffe leden. De hartstocht moordt en martelt mij. Daar klinkt een zilver klinglen van beneden Een karavaan kamelen vaart voorbij.…

Neen, uw woord heeft mij getroost, 'Israël, die misdreef, blijft Israël, Uw lied houdt glans, die geen Leed doven kan.' En dit herdenkend heeft mijn hart gepoosd Van zijn staag leed, van zijn wroegend gekwel, En mijmerend zing ik dit lied ervan.…

Die te Amsterdam vaak zei: 'Jeruzalem' En naar Jeruzalem gedreven kwam, Hij zegt met een mijmrende stem: 'Amsterdam, Amsterdam.'…

O, pluk de donkre rozen vóór zij dorren. En kus de lentewind: hij waait snel over. Geen tweemaal wandelt gij onder 't zelfde lover. Machtloos als al uw vreugd is al uw morren.…

Wie danst zo rank, zo rap, zo zacht van zede, Met stap en stamp, buiging, handslag en kushand? Een knaap, die mijn hart heeft verzoend met Rusland, Die maat en muziek maakt van zijne leden. Mijn open mond drinkt het zoet van de lucht, Mijn oog verzadigt zich van zalig schoon, De muziek wiekt, gelijk een vogelvlucht, Zo zacht van slag, en fluit…

De Dood bestaat niet. Hij is maar geschapen Door 't Leven , dat geen Eind zonder Begin verstaat. Wees onbevreesd: eens zult gij slapen In 't Niets, dat Nimmermeer vergaat.…

Die na mij komen, lezen mijn kwatrijnen. Zij zullen sidderen, als zij verstaan, Met welk een marteling van hartepijnen Ik zingend door het Leven ben gegaan.…

De winter brengt hier menig lentemorgen, Van zachte zonneschijn en heerlijkheid. Wat houdt het leven nog voor ons verborgen? Vraag niet. Geniet uw tijd.…

Niets dwazer dan klagen om een dode. Niets dwazer dan om levenden één klacht. Voor korte tijd zijn wij genoden, Dan wordt het nacht.…