Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

De eeuwige slaap

(voor Carry van Bruggen (1881 - 1932))

Je was de oudere zus van Jacob Israël de Haan, die zijn baan bij Het Volk verloor vanwege zijn homo-erotische roman 'Pijpelijntjes'. Hij werd in 1924 te Jeruzalem vermoord. Op dezelfde leeftijd als Christus Jezus, die daar hetzelfde lot onderging. Het bericht versomberde je depressieve gepieker nog meer, ook al was je getrouwd met Kees van Bruggen, een zeer inlevend mens, maar niet capabel genoeg om jouw psyche te doorgronden, laat staan op te peppen. Toen je twee-en-twintig was verscheen je romandebuut 'Heleen', waarin je veel over jezelf het licht deed zien, zoals anderen languit op de Freudiaanse divan hun onbewuste loosden bij gewiekste zieleknijpers als Frederik van Eeden. Terwijl je nipte van de eindeloze glazen Portugese rosé, snoepte van een geitenkaasje, Kees liet mopperen over je verstopgedrag, schreef je de mooiste zinnen aan elkaar tot literaire goudstaven. Soms bracht Kees je een glas cognac, terwijl hij het niet kon laten zijn neus diep in je zwarte krulharen te steken, hij wilde je ruiken van top tot teen, maar dat gebeurde meestal na lange uren van schrijfgenot, dan kwam de het fysieke genot aan de beurt en je liet Kees alle hoeken van de slaapkamer zien, hij trilde soms van uitputting en ademnood. Je edelmoedige geest en je gepassioneerde lichaam waren in perfecte harmonie met elkaar, even intrinsiek en recordverbeterend. Je joodse inborst maakte dat je diepgeworteld in de Kabbala zat, in bijna alle aardse mysterieën, je lieve uitstraling vond nergens echte weerklank, zeker niet bij je tweede man, de kunsthistoricus Dr Pit. Het lijkt wel de naam van een verzonnen horrorpersonage of een tekenfilmfiguur. Een pit is hard en je kunt er in stikken als je niet oppast, dat bleek dan ook, hij was een verstokte intellectueel, die jouw hoogstgevoelige natuur niet kon opvangen of laven. Dus bleef je je binnen het huwelijksongeluk opsluiten in je schrijflaboratorium, De mooie boeken volgden elkaar op en jij bleef de engel, die je altijd geweest bent. Je zelfgave werd echter tot ondraaglijke hoogten opgevoerd, waardoor je in een zware depressie belandde, ook omdat je nauwelijks voeding terug kreeg, niet van je vaste mannen en niet van de literatuurwereld, want die werd nog steeds zwaar gedomineerd door het mannelijke voetvolk. Steeds vaker druppelden er dikke tranen op de pas geschreven inktletters, de woorden soms wissend, waardoor je helemaal het gevoel kreeg dat het allemaal onbegonnen werk was. Je schreef tot diep in de eenzame nachten door, bijna omvallend van de slaap, die je zo graag wilde, maar je moest en zou van jezelf tot de uiterste waarheden gaan en daar hoorde nu eenmaal de zelfkastijding bij. 'Kunst is lijden', dacht men toen bijna allemaal. Vaak sloop je stilletjes en wankelend in het bed naast een snurkende manlief zonder genoeg liefde voor jou. In het idyllische, bosrijke Laren sleet je de laatste jaren van je leven, je wandelde vaak alleen over de lange bospaden, genietend van kunstzinnig fluitende vogels en de natuurlijke kleuren om je heen. Je was zo moe van je levensstrijd, van al je geestelijke geploeter en de weinige responsie, zodat je, walgend van de oprukkende jodenhaat in het oosten, jezelf met een overdosis slaapmiddelen naar de eeuwige slaap hebt getoverd, omdat je diep in jezelf ervan overtuigd was, dat je die definitieve rust nu wel eens verdiende, wat jij het beste kon beoordelen. Je verliet de aarde op je een-en-veertigste, vrijwillig, want stel dat je nog tien jaar had gewacht, stel je voor, een concentratiekamp voor jou na zo'n bikkelhard leven, daar knapt de menselijke draagkracht volkomen, gelukkig heb je die walgelijke misdadigheid niet meegemaakt, dat zie ik als een troost voor jou, maar verder, afgezien daarvan, lieve vrouw, had ik je zielsgraag willen behoeden en je de liefde schenken, die je zo ontbeerde, de gestolen zelfliefde.

Schrijver: Joanan Rutgers, 12 jul. 2011


Geplaatst in de categorie: literatuur

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 717



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)