Alle inzendingen over Je verstikte hart wa

Je speelde mee in een toneelstuk van Tzara 'Het Hart Baard'. In een kostuum, dat ontworpen was door de kunstschilderes Sonia Delaunay. Je schreef een bejubelend artikel voor Sonia en haar jurken. Op je zesentwintigste werd er tuberculose bij je ontdekt, waardoor je morfine ging gebruiken en je ging naar een sanatorium in Zwitserland.…

als een tijdbom een strop van prikkeldraad om mijn dwarskop geestelijke pijn verstikt en tikt een ijstijd die het hart verstikt breek liever iets lichamelijk want geestelijk is meer voornamelijk ik verloor haar door de blauwe maandag haar foto's plamuren mijn hart in beslag…

Mededogen schept ruimte voor een altruïstisch standpunt. We zullen vreugde kunnen ervaren en niet vervallen in het eenzijdig najagen van persoonlijk geluk en persoonlijke verlossing. We zullen ernaar streven onze deugden en onze wijsheid te blijven ontwikkelen en vervolmaken. Met dergelijk mededogen zullen we ten slotte over de noodzakelijke voorwaarden…

tergt en het verdriet me sloopt voel me verstikt, want ik ben hem kwijt voorgoed het is een sluier van tranen dat door mijn hart loopt…

Gebroken mens Gedroogde traan Jouw wereld weent Je wens vergaan Getergde hart Verstilde snik Jouw heden huilt Je smart verstikt Dolende geest verloren vond Jouw leven lijdt Het meest gewond…

Duisternis in onze harten, die ons verstikten met hun macht. Maar nu is dat weer voorbij, we hebben het verslagen allebei. Samen door het leven, samen hand in hand. Samen zullen we alles krijgen..... met onze speciale band.…

De jonge kiekt ok en hij prakkeziert ‘r ovver wa-t-ie opa’s nog mèr ken vroage. En wa zin dè, Opa? Dè zin zwarte bizzeme, jonge. En ze zin rowd, Opa? Dè kumt dè ze nog gruujn zin, jonge. kelver = kervel bizzeme = bessen…

hoe donker is de nacht als ogen zijn gesloten woorden zijn gestopt en leven niets meer geeft hoe donker is de ziel als harten zijn gebroken woede opgekropt en geven niet meer leeft hoe donker is de geest als liefde lijkt te dwalen denken steeds verstikt en huilen niet verlicht hoe donker is de dag als wolken samen pakken bliksem niet verschrikt…

Wordt de verrassende ‘WA’19-look’ een blijvertje? Kan de WA-baard de benarde sector der barbiers nieuw leven inblazen?. Zit er, komende derde dinsdag, al een eerste WA-imitatie tussen de genodigden? Het was de Franse komedieschrijver Molière die opmerkte: ‘de wereldheerschappij is in handen van baarddragenden’. Weet de Rijksvoorlichtingsdienst dat?…

het jaar telt zijn laatste dagen met de rug tegen de muur handen leeg ogen verwilderd starend naar een schroeiend vuur van honderdduizend haarden wantrouwen, angst, menselijk leed zoekend naar de zin en waarden en wat de tijd toch met hem deed het jaar telt zijn laatste uren met een hart dat haast verstikt ogen dicht, mond stijf gesloten…

Emoties die niemand kent gevoelens zijn uit het zicht mijn hart is uit z´n element betraande ogen zien geen licht Verstand dwingt me te breken met een gevoel dat niet mag verstikt door een kleurloze deken verdriet neemt me volledig in beslag Iets loslaten doet soms zo´n pijn en zeker als het je heel dierbaar is zal het echt slijten op…

De omhelzing van droefenis verstikt me en het steeds maar hoopvol luisteren of de voetstappen wederkeren… tevergeefs… Hoelang zal het duren eer ik je vergeten ben?…

't Licht is uit m'n ogen 't onbereikbare verlangen duister sluipt nabij in geest en lichaam gevangen Geen emotie meer te zien zelfs geen gevoel in mijn hart 't starre en koude in mij maakt me onzeker, verward De pijn keer op keer 't diepe verdriet verstikt mijn geest maakt bang en bevreesd Ik wil dit écht niet het gaat buiten…

Mijn klank zuiver, door cultuur geslepen, mijn eigen slijpsel verstikt de kolk. Ik zou je zo graag willen zeggen, dat ik te gek veel van je hou. Ofschoon jij me nooit hoeft uit te leggen, hetgeen ik in gedachten zeggen wou.…

Oranje-plaat en geen WA. Agenten bezorgden hem met recht een zestal prenten. Ook namen zij de brommer in beslag. Ze zeiden nog: 'Geluk is met de dommen: je hoeft niet in de cel. Je mag niet brommen.'…

Wy steane oan stilsteand wetter tsjinoer elkoar en sizze neat sûnt dat net mear hoecht waard myn swijen praten it lûd is wol te ferstean yn it waar, de bern, jildsaken dy wurdskat wurdt hieltyd grutter en folt in holte yn it hert at it wetter net klettert strûp ik my om nei binnen wa wit, wurde wy noch hommels telepatysk Telepathisch…

Dochter komt thuis, na één weekje weg, in haar hand een héél klein pakje, ik zeg wa's dát nou? Ik maak 't open, is 't een minimagneetje er staat op geschreven, Als moeders bloemen waren, ben jij 't die ik plukken zou!…

rond mijn hart het web van loze woorden valse bescherming tegen alle waarheden die zich onweerlegbaar van mij afkeren waar lede ogen dwingen tot terugtrekking nog voor het startschot klonk, het is oneerlijk al wordt geen verzet geboden in losse zinnen het vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan losgebarsten regenbuien doorweken het papier…

Hoe kan ik lachen als mijn hart huilt? Hoe kan ik slapen als het duister mij verstikt? Hoe kan ik dromen als er geen dromen meer zijn? Hoe kan ik hopen als alle hoop vervliegt? Hoe kan ik leven nu jij mij verlaten hebt?…

Gesprekken over frieten en bouletten, over wat nu precies een pekelharing is: Jongen: "Nonkel, wa is da, ne pekelhoaring?" Tante: "Ge moet da in a frigo zette." Jongen: "Nonkel! Wa is da? Is da vis?" Nonkel: "Ja, das vis." Jongen: "Zijn da slakken?" Tante: "Ge moet da in a frigo zette." Jongen: "Of mosselen?…

‘t Er - daar dei - deed wentel-winkelwentelen - zigzag bewegend rompelend - rimpelend m' ha' gezeid - men zou gezegd hebben en - eerste deel van dubbele ontkenning niet - niets loech - lachte wa' - was…

Senryu Gevoel verstikt mij ik ben mijzelf verloren op weg hier naartoe…

Het is niet verwonderlijk dat de meeste studenten niets weten, niets leren, niets presteren, niets kunnen; sociaal gedrag verstikt alles.…

Uit het verscheurde België zingt een bandje: ‘Makkik binnen makkik binnen om een lieke te beginnen over de dinges die kik mij ammaal herinner uit de goeien ouwen tijd van rekenen en vlijt een leven zonder zorgen ambitie of spijt drei keer durven was doen maskes plagen liefde vragen en al wa ge zegt da waarde zelf me a broek in den helft…

WA van Oranje werd in Londen verheven tot ridder in de orde van de Kousenband. Bij het eerste bericht dacht ik nog even aan Max Woiski Jr. en aan een leuke traditie rond de meterslange Surinaamse sperzieboon waar WA sportief aan deel had genomen. Maar het bleek veel erger.…

De leugen ademt waarheid in verslikt zich in het weten niet het liegen verstikt de mens maar de waarheid die wordt vergeten !…

hoe kunde gij me kenne alsde deur me hinne zie ge kunt ut noit witte ik fuul me dan veugel vrie nim munne ope hand zo werm tussen dun oewe worde ge dan nie overmand over wie ik zij bende dan nie angeland zo wezenluk dichbij da bin ik unne mens van flees heur munne siel roepe di ben ik wa ge in mun oge lees…

Een pyromaan uit Bourtange Is verkoold in de boeien gehangen Op de plaats van delict Door rook haast verstikt Zagen ze hem branden van verlangen…

op gelieke hogte sie icke um mie hinne is da wa icke sogte dun grotste ende diepste sinne skonner ende errug himmels gemaeckt nee, geschaepe mien hande rieke naer oe, maer jie kiek allene naor folmaeckte knaepe och icke kenne mieselfe in toekomede maete ende ontdeckte immer mere kaese gaete…

Zij kwam en droeg een stromend vlammenkleed rood als haar hoogmoed zonder mededogen en ik riep uit verwonderd en bewogen: gij, die u blanker dan het maanlicht weet, hoe durft gij komen met een wangenpracht, waarop de druppels onzes harten tronen, en met het trots satijn der anemonen!…