Alle inzendingen over Jules Deel

Toch flirtte ze en passant met Jules, omdat ze natuurlijk wel goede sier met hem kon maken. Je zag haar worstelen om Jules in toom te houden. Ik heb goed opgelet en ik ontdekte dat de andere gasten onbewust en op subtiele wijze olie op het halfdronken vuur van Jules gooiden, bijna sadistisch en heel consequent.…

Volgens Etienne kan dat alleen maar op een brute wijze en Jules begrijpt de hint. 'Ook al is het strafbaar, vooralsnog zie ik geen betere manier!', beaamt Jules. 'We gaan uiteraard gemaskerd!', zegt Etienne, die zijn bierglas iets te hard tegen het bierglas van Jules aanstoot, waardoor het bierglas van Jules breekt.…

Andere liedjes van Herman van Veen, Willeke Alberti of toch nog een ander nummer van Jules de Corte samen met Martine Bijl of Jules de Corte bekeerd door Henk Binnendijk. En zo ga je door.…

Als ik mijn ogen toedoe, ben ik in Honoloeloe.…

De wereld draait rond en dat doettie nog lang…

Dat ze zelfs nog een stukje van dat griezelige tepelvlees van Jules at, bewijst haar aangepastheid en de angst voor nog meer escalatie van de kant van Jules. Een vrijgevochten dichter als Jules kun je op geen enkele manier manipuleren en zeker niet dwingen tot aanpassing aan saaie, burgerlijke, nietszeggende onderwerpen.…

meer nog dan een vogel vrij en zeker van steun die me tilt tot boven jouw wolken toch is me niets liever dan de hemel in je ogen ´s morgens vroeg ik vlieg mijn droom aan flarden als ik wakker naast je word…

In de doolhof van gedachten raak je steeds meer geheugen kwijt. Dementie is een nare ziekte en een nog naarder woord. Jij en wij, kunnen en weten niet wat te verwachten of je nog wel een beetje jezelf blijft. Als jou in een vlaag van helderheid opeens weer wat te binnen schiet, dan gaat het niet over jou toch en is er niks met je aan de hand…

te huur, twee kamertjes in mijn hart. onderhoudstoestand: redelijk, hier en daar een schrammetje plus een beetje smart. ligging centraal, op loopafstand van jezelf. bezichtiging op afspraak, dan gaat de rest vanzelf. de huur is liefde, en je deelt het hart met mij. ruimte genoeg voor eigen inbreng, wie o wie komt er bij…

Samen delen al je zorgen samen al je kommer en kwel zo iemand zijn hulp aanvaarden ja, zo iemand is er wel. We zijn er om samen te delen alle lief en alle leed ik weet het heel zeker want ik heb ook iemand die dit alles met me deed.…

Geluk is het enige wat zich verdubbelt als men het deelt.…

een volk wordt een volk wanneer ze taal en zeden delen als ze samen een lange onverharde weg zijn gegaan en het na eeuwen van moeilijkheden kan zeggen kijk dit hebben we samen gedaan wanneer ze dan met elkaar op een geplaveide weg zijn aangekomen en van een goede toekomst kunnen dromen dan is het slecht te velen als ander volk…

op de deel stond nog steeds het hek open, kon ik zo doorlopen in het weiland de kiekendief zat op haar nest, er hing vaag nog wat mist over het land dat zag ik gisteren, ik wandelde al vroeg dronk warme thee en at een beschuit mijmerde, hoe wonderlijk is leven…

Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug en weet deze herfst komt nooit meer terug "k laat nog even mijn handen met bladeren spelen dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…

Geheel en deel zijn zeer complexe zaken. Zoals bekend omvat elk groot geheel meer dan de optelsom van deel plus deel, hoewel die samen het geheel uitmaken. De delen zijn geen losse onderdelen. Gehele kennis van de delen naakt, want wat de delen tot gedeelten maakt, is dat de delen méér zijn dan gehelen.…

when I open my mind for you vertel me dan van dagen, van het leven de pijnen in je verdriet, laat me zijn die jij nu bent, alleen redt jij het niet de sfeer ademt het moment van het zijn en je proeft de zoete geur van het kamille van december en rook, zo als zilvergrijs benevelt zit ik stilletjes naast je we hebben elkander gedronken…

Dat wil ik delen.…

dan deel je me je zorgen mee... dan zeg je me, wat je benauwd... De last wordt lichter als je hem deelt... probeer 't maar.... Je zult voelen, zien en merken... dat het scheelt...…

laat me rusten in je bron van nachtelijke stilte laat me drijven in je bron van stille liefde laat me zuchten in je bron van lief geluk laat ons leven zachtjes stromen en meeschommelen met de wind laat ons een hemel verzinnen zoals alleen maar kan, een lentekind maar laten we vooral onze tranen delen onze pijn zal niet meer ontwaken…

enkele vragen onbeantwoord en toch een goed gevoel want soort zoekt nu eenmaal soort dat scheelt een heleboel…

En plotseling hoorde ik mijn naam mijn visioen was opeens voorbij ik was weer in de werkelijkheid maar het is en blijft een heel mooi deel van mij.…

het is niet waar dacht ik zomaar dat jij je verveelde in het samenzijn dat we even deelden niet dat we veel woorden scoorden of de bewegende beelden uit de kast der verveling ons op de bank afleidend doorboorden we zaten gewoon te voelen zonder te raken kijkend naar wat niet werd gezegd wel had alles met ons te maken we waren…

Ranken verstikken dit huis als de tentakels van een groteske octopus. Ik waan mezelf twintigduizend mijl onder zee, snak naar adem en worstel door de borrelende hitte naar een oppervlak dat geen bevrijding brengt: de nacht stort zich als een gloeiende golf op de brulboeien van mijn ogen.…

Jouw jongere broer Jules en jij vierden jullie vakanties tot jullie adolescentie in dit dorp. Jules is geboren op 17 december 1830 in Parijs. Jouw vader was een voormalig officier van Napoléon Bonaparte. Jij studeerde aan de Lycée Condorcet, net als Jules, op 8, Rue du Havre, opgericht in 1803.…

Jules vist uit de Linge de zwarte cape van Hermelindis op en hij legt die symbolisch over het ontzielde lichaam van Luther. 'Zo zijn ze weer herenigd!', mompelt Jules, terwijl hij zijn pijp aansteekt en Willem een kameraadschappelijke klop op zijn schouder geeft.…

Toen Jules voor het eerst de Rotterdamse lucht in snoof, was de NSB-er Frederik Ernst Müller nog burgemeester van Rotterdam. Ik vond Jules soms op een Gothic-professor of een nazi-officier in een zwart, angstaanjagend pak met zo'n pet met een doodskop erop lijken.…

Liefde, die je in je hebt die wil je heel graag delen Maar niet met iedereen,oh, nee, en 'k kan het ook niet verdelen... Slechts één persoon mag mijn liefde smaken mijn liefde is voor hem alleen... Mijn gevoelens zijn heel kwetsbaar en zijn niet voor iedereen...…

Vorige week parachuteerde ik in een documentaire over Jules Deelder, inclusief standaardvragen over de gewenste tekst op zijn grafsteen en ‘ben je bang voor de dood?’ Zwarte Jules had uiteraard een origineel Deelder-antwoord paraat: ‘doodgaan is een rotgevoel, denk ik’.…

Zijn grotcomplex heeft immers dat moderne Dat iedereen doet denken aan Jules Verne En ook een kernbom maakt hij met gemak. Zo iemand dient zich dan ook diep te schamen Voor zulke slechte video-opnamen.…

Schrijven is een manier van spreken zonder te worden onderbroken.…