Alle inzendingen over Knops

Een boertje uit het mooie Stavoren Had een knoop van z'n overall verloren Hij snelde naar huis Maar de vrouw was niet thuis Nu draagt hij hem achterstevoren!…

De knoop In elkaar gedraaid Gekronkeld Strak getrokken Onzichtbaar Eindeloos Verstrengeld Onoplosbaar?…

ik knoop het fijnste garen terug in kleden en in matten gesponnen oude tijdsfragmenten rond de schouders van Persepolis vormen een warm druk patroon dat louter welvaart kan omvatten draden leg ik in ommuurde tuinen Koning Cyrus weet ervan de deining van de waterstroom weeft zich om een dadelpalm vrij pluk ik een bloem in plooi punt cipressen…

Ik heb altijd de eindjes aan elkaar moeten knopen, maar de laatste tijd krijg ik de touwtjes steeds minder in handen.…

Het is maar net op welke knop men drukt, de een maakt slachtoffers en ik een momentopname...…

gisteren kon ik huilen een explosie van verdriet in de bescherming van jouw armen veiliger kon het niet vandaag zal ik nog treuren heelt de tijd mijn wonden en laat jij mij beseffen wat ik heb teruggevonden morgen zal ik koesteren als dierbaar relikwie om wat ik was verloren maar in jouw ogen zie…

Het vuur in hem Staat op punt van doven Sintels her en der Liggen triestig na te stoven Vonken onder as verborgen Wachten op zijn levenslucht Om opnieuw te kunnen branden In torenhoge vlucht Anderen vaak gekoesterd In de hitte van zijn haard Het eigen vuur nooit opgerakeld Is het schemer dat hem aanstaart Als duisternis gaat heersen…

om wat tijd hij droomde honderdduizend vragen in onbekende talen waar ongevulde magen in sterk vervuilde zalen vol troosteloze kinderen het dromen blijvend hinderen hij droomde honderdduizend gedichten in eindeloze nachten waar sprekende gezichten op een antwoord wachten vol liefde, vertrouwen, hoop ... hij droomt zich in de knoop…

vijftiende kwam uit amerika bericht houding was voorbij image building je moest bouwen via acts naar een verbeelding van jezelf vandaag bedacht ik dat ik me vaak nauwelijks een houding kan geven ook geen houdbaar imago heb gebouwd acts zijn uitgekauwd zo schuift een mens op met de vraag wat schuilt er nu eigenlijk onder de knop…

's Ochtends om kwart voor zeven ging het licht met één druk op de knop op alle 9 verdiepingen aan; om acht uur 's avonds schakelde de verlichting uit. Zonder de vroege vogels en de overwerkers te kort te willen doen: het was wel heel veel licht voor vaak heel weinig dienaren van het publieke belang.…

Altijd heb ik de moed gehad om te vechten en nooit, echt nooit, is er een seconde in mijn gedachten geweest dat ik ooit geestelijk in de knoop zou geraken. En jammer genoeg is het mij tot nu toe nog niet gelukt om de juiste hulp te vinden. Ook omdat dit een vreemde weg is voor mij.…

Tijdens het nablijven, moest ik tot overmaat van ramp ook nog eens honderd maal ‘ik mag niet met knopen gooien’ neerpennen. Ik baalde die dag, het was één van de ergste in mijn jeugdig bestaan en de tranen vloeiden dan ook rijkelijk toen ik mij een uur later huiswaarts begaf.…

Ik ben net zo nuchter dus als een lid van de blauwe knoop dus aan mijn lijf geen polonaise want dat scheelt een hele hoop.…

Als kiezers in Nederland ergens een touw aan vast willen knopen, moeten zij eerst beschikken over een aanknopingspunt.…

Knoops, die in het verleden vaak opkwam voor zaken die ethisch van belang waren, krijgt van mij geen pluim voor de wijze waarop hij dit proces in nauwe samenwerking mat de verdachte probeert te frustreren.…

het is tijd dat ik mezelf ga bekijken begrijpen wat er over is problemen zijn geschikt verstrikt in knopen tijd rij na rij de kluwen te ontknopen de hete brei er niet voor weg te lopen leven met losse draden zet sporen in de tijd liefde pijn mijn ervaring geef ik als herinneringen in bewaring nu is het tijd om einden aan…

Mensen door de straat met grote ogen lees ik ze veel mens, veel verhaal Hun kleding en vorm zijn de letters voor het woord dat mijn oordeel is Koffie bij mijn krant kan ik naar letters kijken zonder te lezen Door de koffiedamp zie ik de straat…

Als veel niet zeker is en alles zweeft Zijn zorgeloze zekerheden ver verdwenen Zekerheid gereduceerd tot grond onder benen Waarheid alleen nog maar dat men leeft Al zoekende naar wat nog is gebleven Blijft weinig, maar wat echt is resteert Geld en goederen zonder reden begeert Bijna alles, weg, verdwenen en opgegeven Wat over is…

Ontbijtje op de zondagmorgen Alles is in huis: jus d'orange en thee Voor dit ontbijt geen zorgen Beschuitje, aardbeien en slagroom mee Alles voor elkaar, geen probleem dit eten Thee is heet en de slagroom niet te zoet Toch grandioos en glad vergeten Dat men een ei wel koken moet…

Bij het stelen van een fiets Is het begrip voor een ander Toch al helemaal niets En denk maar niet dat ik verander Want zonder een dergelijk ding Ben ik voor vrienden onbekend! En voor de misdaad die ik beging Vergeef mij! Ik ben student…

Als ik later groot en pappa ben Ga ik oreren aan het kinderbed Over vroeger en studentenpret Tussen ons! Benadruk ik met klem Het bier, de wijntjes en de pot Goede gesprekken in de kroeg College, vrijdagmorgen vroeg Dame op de kamer? Deur op slot! Nu is alleen vooral de vraag Hoe later pappa dan gepast "Dat mag niet" nog zeggen…

Zij mogen elkaar niet; drukken schaamteloos op de RODE KNOP en hoe je het ook wendt of keert, de wil tot beroeren, linksom of rechtsom, is niet te veinzen. Er wordt gespeeld met zowel de mensen, de dieren, natuur als cultuur. Marionetten van zichzelf zijn die Kim, Vlad en Donald.…

Jij was smoorverliefd op de zangeres/actrice/feministe Yvonne de Knops, geboren in 1896 in Ukkel (Brussel), met als artiestennaam Yvonne George. Zij was bevriend met Jean Cocteau en ze woonde in Neuilly. Jij schreef vele liefdesgedichten voor haar, zoals 'J'ai tant rêvé de toi' (Ik heb zoveel over jouw gedroomd).…

Een rozenknop, half verdronken, half geknakt probeert al vechtend toch rechtop te staan heeft tederheid en warmte opgepakt waardoor haar eigen wortel aan kan slaan hoe zeer de doornen aan haar prikken zij hakt ze af en gooit ze op de grond ze laat zich niet meer door hen verstikken ze hebben haar lang genoeg verwond zonder de doornen gaat…

ze mengen duizend hartslagen in een paradijs van kleuren verdwalen in een oceaan van tedere warmte een ander leven voor even twee in een sierlijke dans van haar in zijn masseren de nacht de zon tegemoet en begroeten elkaar weer in de schoot van zomer…

Roos, ik roep je zacht maar je splijt mijn nacht op dit sprakeloze papier waar gedachten rusteloos bewegen. Weet dat ik je zal beminnen tot in de eeuwigheid der zinnen dat ik naar je taal met de echo als klankensmale blijf herhalen. Ik schrijf water tot het trilt in het diepste wezen van het woord: melodie.…

Ik heb mijn jas maar uitgetrokken zij spande lood om mijn schouders En knoop voor knoop heb ik ontketend wat in het keurslijf gevangen zat Ik heb mijn jas maar uitgetrokken nu ben ik naakt maar zoveel lichter…

Een groot aantal sociaal zwakkeren in onze samenleving beheerst nu al meer varianten in het leggen van knopen dan menig ruige en doorgewinterde zeeman in de Gouden Eeuw. De tijd van eenvoudig de eindjes aan elkaar knopen is voorbij.…

Als een kluwen wol, die in de knoop zit zijn mijn hersenen vandaag Een warrige massa is het daarboven Niets meer op een rijtje alles in de klit... 'k Ga die knopen straks ontwarren en beginnen bij 't begin tot het weer een strakke lijn wordt in mijn brein daar bovenin...…

er liggen rozen op het strand mooie rode in de knop zoute tranen in hun knop er liggen rozen op het strand nog lang niet tot bloei nog lang niet volgroeid…