Alle inzendingen over Koons

Het was een boerendorp Toen ik hier kwam wonen Klompen en overalls en wangen met rode konen De melkboer en de slager kwamen nog aan de deur En ook de warme bakker Met zijn opgewekt humeur Op straat werd gegroet Want je kende iedereen Dat oude dorp had iets Daar kon je niet omheen Nu zoveel jaren later Is het een flinke stad En moet…

Zij ondergaan de test met rode konen want wie geen maagd is, heet prostituee. Of dit voor de gezondheidszorg geslaagd is... bevallen met een vroedvrouw die nog maagd is?…

Fortuyn heet nu 'de grootste Nederlander' hoe kón de KRO toch zoiets doen, het aantal stemmen? Amper een miljoen, al tel je de reacties bij elkander. Het was 'een spelletje'zo wordt er nu gezegd. maar doet men daarmee de betrokkenen wel recht?…

Neem nou zoiets als die bovengenoemd ballonnen hond van Jeff Koons – welke gedachte moet daar wel niet achter zitten. Hij heeft meerder versies gemaakt in diverse kleuren en groottes, trouwens ook van bloemen. Nu heb ik geleerd dat je kunst moet bekijken met een open mind, dus zo heb ik die hond van ballonnen ook bekeken.…

Oh, oh, Ruudje Lubbers wat heb je nu toch (niet) gedaan kon je de dame strakgerokt niet rustig laten staan heb je last van een billentik ga dan naar de psycholoog die gaarne luistert met rode oortjes of je eens je vrouw bedroog Ruudje, Ruudje Lubbers hoe kón je zoiets doen 'n schouderklop is al gevaarlijk 'n billentik buitensporig onfatsoen…

gewoon ook laat je niet lopen dan beur je toch liefst in de roem samen met je maat je bent per slot van rekening de beroerdste niet de vrouw als troef je loopt er op stuk als die mafkees van een heer naast je d'r over heen gaat kale nel het meest treurig in één handomdraai onder de boer zelfs in de val voor spek met rooie konen…

stoel En kijkt nog wat bevangen om je heen Je bent per slot hier voor het eerst alleen Nog zonder spoor van enig schuldgevoel Je proeft de geur van haar aanwezigheid En voelt haar vingers strijken in je nek En door het laken heen haar warme plek Je doet je ogen dicht, vergeet de tijd Totdat je opschrikt uit je dromerij Met rood gekleurde konen…

De tijd dat mensen rode konen kregen als ze stonden te liegen, is al lang voorbij. De leugens rollen over lippen en ik, ik sta erbij. Vaak met mijn mond nog vol met tanden, stomverbaasd over het gemak, waarmee verhalen in de rondte gaan, en zij die erin geloven, tja, die zijn het die in hun hemdje staan!…

door kisten daaglijks tel ik de minuten die per etmaal door Vader Tijd volgens de seizoenstatuten aan 't daglicht worden gebreid al die steken aan elkaar vormen weken, ja zelfs maanden en voor je 't weet is het breiwerk klaar is de zomer volop gaande dan koesteren we ons in de zon zoeken verkoeling in het water als 't aan mij lag en het kón…

De aula zal rauw gestemd beginnen, verstikt dringt door `t kartonnen wonen nog een rondje rosé wolk als een brief, een fles te laat met de honger, zo die gaat druppel je uit het besloten volk en bevaart gloeiend hete konen…

Wij eten voort met rode konen: Een kerel laat geen beurt voorbij, En gaan bij hoge nood naar buiten. Om ’t hoekje kan men rustig fluiten.…

Zij deed als een, die iets op 't hart voelt branden - Toen sloot zij mij de lippen met de handen, En... bloosde de avondzon heur bleke koon?…

hij kan wel zeggen die brug stond open het patatje oorlog zorgde voor dat slippertje plat op die klinkers lag ik moederziel alleen meisje, geloof me ik had het zelf niet in de hand dat kan hij inderdaad wel ontroerd zeggen of van die man die vloekte, om een fietsendief, en hoe ook hij rende struikelde met rode konen dat kan hij…

gehoord twee vriendjes haasten zich evenzeer naar het sportveld partijtje kiezen tree voor tree truien en jassen functioneren als doelpalen verder uit elkaar vanwege gelijke doelen gelijke kansen hoogte is arbitrair daar draait een fiets het veld op volwassen verschijning breekt spel vaders wil is onverbiddelijk wet eten en met rode konen…

En als een grote, ruwe mensenhand die sarrend weghield, wat ik niet kón missen, zo hield de nacht mijn lichte toekomst weg. En snikkend in mijn radeloze angst zocht ik 't verloren speelgoed - heel de nacht. Doch toen de koele, grauwe morgen kwam was alles weer als vroeger, - en ik zag dat er gespot was met mijn grote smart.…

Het groene lenteblad, eerst bruingebrand door de zon Is afgevallen omdat het niet meer kón Op het asfalt, waar het verkeer langs gleed Vormt het nu een draad van het herfstkleed Dat allerwegen ligt uitgespreid En menig mensenoog verblijdt.…

(voor Jeff Koons (1955)) Je bent geboren in York, waar je vader Henry interieur-designer was en je moeder Gloria de politieke stand van zaken bijhield. Je had een zus Karen. Als kind ging je langs de huizen om snoep en inpakpapier met kleurige linten te verkopen, inmiddels zijn de attributen groter en stukken duurder geworden.…

een grote traan biggelde over mijn koon Wat ben jij dapper, lieve nicht Ik kan geen woorden vinden... maar wijsheid in je hart wil ik kerven... Je zoon hoeft nu niet meer te zwerven...…

Het is de week van de trieste nederlagen, beschamend voetbalgepruts en dito blagen die de trots van Rotterdam besmeurden, Gullits konen van schaamte deden kleuren, Koeman Ajaxfans niet meer zal mishagen… Het is de week vol voorjaarhuwelijksplannen: Pieter en Margriets telgen zijn onder de pannen.…

Maar niet zo, waar zij naakt met een traan op de koon, In de kracht der bekoring van ’t lijdende schoon; Waar zij vleit noch verlokt, maar zich stort aan uw voet, En de deernis zich vergt van ’t vertederd gemoed.…

Maar, je kón me niet loslaten, want jouw problemen kwamen dagelijks op me af, en hóe!! "Ikke dit en Ikke dat en jij moet je bèk houden, want ìk ben aan het woord!!". Toen kreeg ik wéér te horen: "Je had nooit geboren moeten worden". Àls ik nooit geboren had moeten worden, wie was ik dan? Waar was dan mijn identiteit.......?…

ging een lange dans bewogen door tranen Ik uitte mezelf een meest inner expressie, het verlangen mijn emoties te voelen, gevoelens uit een dwingend hart En ik bleef dansen, úrenlang Even kon ik buiten mijn lichaam treden Buiten mijn lichaam trad ik heel even raakte ik mijn hart Even was ik bij machte mijn hart te verdragen En ik kón…

Ja als men in het nieuws kan vertellen met rode konen, dat er meer dan 2000 100-jarigen zijn dan is dat een leuke wetenschap, maar ook schijnt het een last te zijn. Ouderen zijn een last voor de maatschappij.…

Rechtop in bed met blosjes op de konen, Omringd door al wat hem gegeven was, Leek hij tussen zijn oudgeworden zonen Een fenix, rijzend uit sigarenas. Maar ’s avonds is de hoofdzuster gekomen, Nadat de gasten waren weggegaan, En heeft al die cadeautjes meegenomen, Waarvan het gebruik hem niet was toegestaan.…

De blos op haar gezicht en haar rode konen zeiden genoeg. Oké, om nieuw leven in je relatie te blazen moet je risico’s nemen. Soms zit na zoveel jaren een relatie een beetje op dood spoor. Sleur bedreigt de liefde. Dan moet je iets nieuws proberen om de zaak te redden. Zij en hij hadden het goed overlegd.…

Als Koné en Farfan niet geblesseerd waren geraakt , dan zou PSV het zeker gered hebben. Als Ajax het thuis tegen Excelsior (!) niet lelijk had laten liggen, dan zou het kampioen zijn geworden. Als PSV in de Winterstop Romano Denneboom (NEC) zou hebben gehaald, dan zou PSV wel eens landskampioen hebben kunnen worden.…

Rode konen, koude handen en dikke pret, echt wel. Wij genieten ook, maar vanachter het raam dan, want erin gaan is een straatje te ver hoor! Veel mensen moesten gewoon aan het werk, de ene had mazzel, de ander moest er toch aan geloven!…

En ik hoefde mij dus niet voor te bereiden op een proefwerk dat niet onverwacht gegeven kón worden…! Dácht ik! Op de woensdag van die bewuste week was er een zwaar wiskundeproefwerk. Totaal onverwacht, want dat kón helemaal niet. Ik bracht er weinig van terecht.…

Hij had hoogrode kleurtjes op z'n konen en zijn geeuwen werkten bepaald aanstekelijk. Mistroostig leunde hij op zijn ellebogen. Er zaten nog vier mensen bij hem aan tafel en het was druk in het restaurant. Iets verderop bevond zich een tafel van zes mensen met een hond.…

Met dit onderwerp kón rasschrijver Igor Cornelissen het niet verprutsen. Het is derhalve een aangenaam boek, maar men mag zich niet laten misleiden door zijn vlotte pen. Dertig bladzijden met voetnoten zijn een aanwijzing dat het buitenbeentje uit Zwolle zich uitputtend documenteerde.…