Alle inzendingen over Léon Deubel

De getuige was Léon Deubel. Marthe was een lerares in La Barèche, vlakbij Belmont. In april 1904 verscheen jouw dichtbundeldebuut 'L'Aube', met de hulp van Léon Deubel. Op 16 augustus 1904 werd in Sis jullie dochter Gisèle Renée Pergaud geboren. Gisèle overleed op 9 november 1904 in Lavans-Vuillafans.…

(voor Léon Deubel (1879 - 1913)) Je bent geboren op 22 maart 1879 in Belfort, in de Vogezen, waar de dichter Louis-Gabriel-Charles Vicaire (1848 - 1900) ook geboren is. Vicaire was bevriend met de dichter/hoofdredacteur van de krant 'Le Petit Journal' Henri Beauclair.…

(voor Léon Deubel (1879 - 1913)) Je bent geboren in Belfortaine, waar je ouders enkele gastronomische winkels, zeg maar kruidenierszaken, beheerden. Achter in jullie tuin stonden appelbomen, perenbomen, kersenbomen en pruimenbomen. Er groeiden aardbeien, frambozen en aalbessen.…

----------------------------------------- Frits Deubel www.gedichtensite.com…

van Leon de Winter (boekbespreking) De liefde tussen de katholieke Eileen en de protestantse Kevin in Noord-Ierland. Verteller is een londense boekhandelaar van nederlandse afkomst, maar het boek is alternerend in de eerste én in de derde persoon geschreven. Te pas en te onpas wisselt de schrijver van vorm.…

‘Munch’ schreeuw was ook al buiten zinnen Praat me niet van schilders Van Picasso, Kadinsky of van Braque Mondriaan, Dali of Léon Nee, zeker niet van Léon, dat was een Zack Ook Carel Willink kreeg wat hij wilde Net als Appel, aanzien en geld Koude tranen plengend om Mathilde Die weggerukt werd met geweld Hoe bont de schilder het ook maakt…

Een gangster uit Sierra Leone Die liet zich vlak voor zijn dood klonen Het kind leek op hem Het had net zo'n stem En ook nog zo'n bek gouden kronen…

Ik sta honderd procent achter het statement van de weledele schrijver Leon de Winter, te meer omdat ik niet geloof dat er ook maar één euro in handen komt van de waarlijk hulpbehoevende bevolking. Bij wantrouwen moet er een eureka-lichtje aangaan en moet je niet water naar de zee dragen. Goed gedaan, Leon.…

De moderne gezondheidszorg vereist steeds meer schrijftijd ten koste van de exponentieel stijgende behoefte aan snijtijd.…

Ik schrok me dood, mijn hart sloeg over. Hij zag eruit - hij was helemaal vuil en die lange haren die hingen zo in pieken over zijn schouders. Alsof er ineens een - een soort geest bij je in de keuken staat hè. Hij zwaaide met zo'n groot mes, ja een stiletto, en hij gromde dat 'ie wilde eten. Toen dacht ik, rustig blijven, meteen doen wat 'ie zegt…

Nederlandse artsen die in Sierra Leone geveld worden door het lassavirus verdienen diep respect voor hun inzet waarbij ze dus groot gevaar blijken te lopen. Hopelijk zet de medische wetenschap zich in om dit dodelijke virus effectief te bestrijden.…

Je was een lange tijd in de ban van de poëzie en je vertoefde in de modieuze kringen van de literaire club Les Hirsutes, opgericht in 1881, met o.a. de dichter Leo Trézenik, die in 1884 zijn dichtbundel 'Les Hirsutes' publiceerde, bij de uitgever Léon Vanier op 19, Quai Saint-Michel. Léon Vanier was ook de uitgever van o.a.…

Geef jezelf eens vleug'len. Stijg hoog in de lucht. Laat je niet beteug'len in die snelle vlucht. Er is meer dan treuren om een droeve dag. Er zijn hemeldeuren waar je binnen mag. Er is licht en luister, veel meer dan je denkt. Dring maar door het duister tot de zon je sterkt. Vlieg maar naar de hemel met een forse slag, waar je '…

Ik ga met jou tot aan de poort en in je laatste nachten zal ik daar blijven wachten tot je een hemels welkom hoort. Ik zal wel bij je blijven staan totdat we moeten scheiden. Er is geen plaats voor beiden om samen door de poort te gaan. En bij de allerlaatste groet zal ik je hoofd neerleggen en zacht als afscheid zeggen: Vaarwel, tot…

Ik heb duizend dingen willen zeggen, maar ik wist alleen niet hoe. Ik heb duizend wegen willen volgen, maar ik wist niet waarnaar toe. Ik heb duizend vragen willen stellen, maar geen mens die een antwoord wist. Ik heb duizend maal een raad gegeven, maar me menigmaal vergist. Ik had elke dag wel duizend plannen en vervulde er geen één. Ik…

Ik zag een bron haar schoonheid tonen zo dikwijls als ik er bleef staan en stil zag ik haar waterstromen uit diepe gronden opwaarts gaan. Ik zag een bron haar schoonheid tonen in wat een liefd'rijk harte biedt, aan zegeningen die er wonen en offers die een enk'ling ziet.…

Er zijn nog altijd wond'ren, al zie je ze niet elke dag. Je moet er oog voor hebben, zodat je ze beleven mag. Soms kun je maanden tobben, terwijl je nergens uitkomst ziet en eig'lijk wordt je leven een weg vol angsten en verdriet. En toch zijn er die wond'ren, de kleine vreugden naast je pijn, die zorgen dat je samen nog opgewekt en…

Denk eens met je hart. Zet maar het verstand, dat je dikwijls plaagt, even aan de kant. Buiten loeit de wind, is het guur en koud en te veel verstand warmte tegenhoudt. Denk eens met je hart als je zorgen ziet. Het geeft meer gevoel dan verstand je biedt. Vaak is het één woord dat de ander raakt, hem of haar ineens weer gelukkig maakt…

Geef je verdriet maar een plaats, een plekje waar het kan blijven, door in een rustig moment al wat je smart te beschrijven. Lees en herlees ze dan maar, die onverwerkte gedachten en geef de jaren de tijd jouw diepe wond te verzachten. Geef je verdriet maar een plaats. Het kan zo onnoem'lijk schrijnen, als alles wat je bezat zomaar ineens…

Geef je maar gewillig over, leg maar al je lasten neer. Je hoeft echt niets meer te vrezen nu je opgaat naar de Heer. Alles kun je achterlaten, je bent vrij van elke druk en na jaren van beproeving smaak je dra het hoogst geluk. Geef je maar gewillig over en leg al je zorgen af. Je kunt onbelast betreden 't hemelrijk dat God je gaf. Wat…

Ik heb de zee met haar gevechten, haar brute krachten lang aanschouwd, hoe zij met nietsontziende golven de bange kuststrook heeft benauwd. Ik heb gezien hoe zij vernielde wat haar geweld dorst te weerstaan en toch, na eindeloos geworstel, moest wijken en ten onder gaan. En dagen later zag ik hoe zij in rimpelloze tooi verscheen. Haar woeste…

Ik zou nog zo graag wat liefs willen zeggen, mijn kinderhand blij in vaders hand leggen of stoeien met hem, een spel met hem spelen of stil mijn verdriet en zorg met hem delen. Ik zou nog zo graag een lied met hem zingen of luist’ren naar hem, naar allerlei dingen, wat ik niet begrijp hem vriendelijk vragen, misschien wel zijn last…

Ze wandelt in een wereld die niet zo ver meer reikt. Het is een land waar ’t leven steeds dieper van haar wijkt. Ze ziet er nog wel bomen, maar die zijn dor en kaal en soms hoor je haar spreken in ’n onbekende taal. Je hoort als je goed luistert, dat ze in stilte huilt en bij haarzelf vanbinnen voor de gevaren schuilt. Ze is een huis waar…

Het is zo stil geworden, zo angstig om je heen en al je vele zorgen draag je welhaast alleen. Die eens je vrienden waren, daar hoor je niets meer van en vaak vraag je vertwijfeld hoe dit nu zomaar kan. Het is zo stil geworden, want niemand heeft nog zin jouw lang verhaal te lezen en dan vanaf ’t begin, om eens heel goed te luist’ren en…

Zo, eens even rustig zitten op dat bankje in ’t plantsoen, kijken of ik voor een ander die erbij komt iets kan doen. Wellicht naar veel woorden luist’ren met een hart dat openstaat en wat vrede achterlaten als de ander verdergaat. Zo, eens even rustig zitten naast die welgestelde heer. Zou hij soms wat aanspraak zoeken? ’k Zie hem al de…

Hij kijkt er toch iets anders tegenaan. Ik zie slechts de familie Jansen, terwijl hij denkt: ’k geef hem nog dertig jaar, mevrouw heeft toch iets minder kansen. Ik denk: wat kijkt mijnheer van Dam toch sip en hij weet: ’t is de tonsillitis. Ik zie de mens en hij daarbij de kwaal, de zwakke darm en de bronchitis. Ik denk: de Bruin heeft zeker…

Vaders navigatie is een feilloos instrument, als je ver op reis gaat en de juiste weg niet kent. Je hoeft nooit te vrezen dat je hopeloos verdwaalt, als je maar goed luistert welke route wordt bepaald. Gaat het net iets anders zoals op de borden staat, moet je soms zelfs keren aan het einde van de straat, volg dan toch de stem maar die…

Ik zou je zo graag willen helpen, maar eigenlijk weet ik niet hoe. Misschien door eens even te zwijgen, want praten, dat maakt je zo moe. Je hebt me nog laatst, toen ik belde, je vragen en zorgen gezegd en zonder het antwoord te weten heb ’k stil weer de hoorn neergelegd. Ik zou je zo graag willen helpen, iets dragen van al je verdriet.…

In dat kleine winkeltje twee versleten treetjes dalen en voor een bedroefde ziel eventjes wat liefde halen. ’t Winkeltje staat overvol, er is echt een ruime keuze. Om te vinden wat je zoekt kun je rustig volop neuzen. Kijk, hier is een vak met troost en daarnaast ligt mededogen, onsjes warmte en begrip zijn al keurig afgewogen. Vader zegt…

Er is al zoveel afgevochten en nog gaan mensen rust’loos door elkaar volkomen te vernielen, als ik de vele stemmen hoor. Waar kun je nog de vrede vinden, wie leeft er naar het hoogst gebod: Heb lief uw naaste als uw zelve en allereerst uw Heer en God! Er is al zoveel afgevochten, verdraagzaamheid is nergens in. Wie weet wat ons nog staat…