Alle inzendingen over LENTE

Mijn lente is dood; Mijn zomer vlood; Mijn sombere herfst is dààr! Mijn boezem hijgt, Mijn citer zwijgt, Met losgesprongen snaar. Maar, als het woud, Dat thans het goud Der zon ontbladerd groet; Zo, herfst ten spot, Looft U, o God, Mijn mat en dor gemoed!…

Geborene in de morgen, Gestorvene in de nacht, Uw dood slechts heeft ons zorgen, Uw leven heil gebracht. Ach, slechts een viertal jaren Waart gij in ons bezit; Zo wij gelukkig waren, Lief kind, gij maakte ons dit. Slechts tweemaal, beste jongen, Hebt ge in uw kort bestaan Tot schreien mij gedwongen, Liet ik om u een traan. Als d’ eerste…

Marokkaanse jongens die op een straathoek staan te klieren hoeven niet onderdanig te worden. Je zou ze juist zo ver moeten krijgen dat ze hun geldingsdrang goed leren gebruiken. Op opleidingen waar ze een vak leren, in bedrijven waar ze carrière kunnen maken en in het politieke debat waar ze hun onvrede kunnen uiten. Orthodoxe moslims hoeven hun geloof…

Alles was taal bij hem, maar vooral het VERspreken - daar ging het om. 'De waarheid ligt in het verzwegene,' zei hij. 'Dat spreekt vanzelf.' Die psychologen toch! Zijn zij voor ons geen groter raadsel dan andersom?…

En jawel- na een paar weken afzien wat het weer betreft dan, doet de naam: Lente precies wat ervoor staat namelijk: een zonnetje laten schijnen, bomen in bloei, hier en daar narcissen en groen, veel groen.…

Wij schuiven 't venster op: een zucht brengt aan 't getjirp van héle kleine vogels op de daken.…

Er wordt gesproken over ‘Niet veel doden’, ‘Slechts militaire doelen’ en zo voort, Terwijl je de sirenes loeien hoort, Bidden de leiders tot hun eigen goden. Ik zag daarnet hoe Bagdad’s dag begon, En buiten schijnt een mooie lentezon.…

Dagen worden langer De lente begint De natuur pas zich aan De lente begint De lentezon straalt De lente begint Krokussen staan in bloei De lente begint Lammetjes gaan staan De lente begint Mensen schijnen vrolijker De lente begint Was het hele jaar maar lente!…

lente in de lucht die ik onbezonnen zucht fladderend in mijn hoofd zonder teugels Lente in de lucht lente in de lucht lente in de lucht die de vlucht beloofd van ontelbare vlindervleugels…

of was het de mens die ze vergat die ze heeft verbannen naar de maan waarom komt de zon niet op waar is de lente nu gebleven lente je bent hier nodig al is’t maar voor even lente waar ben je...…

gaat Lente zit in de mensen Alsof ze hoopvol willen zeggen Laat eerst het voorjaar en dan de zomer maar komen De lente zit in mijn dromen Ze vertellen met eerlijke beelden De koude dagen zijn zo goed als voorbij De lente zit in jou en ook in mij De lente, de lente zit in de lucht…

De lente ontwaakt in frisse kleuren Het prille groen laat zich omarmen Langzaam zal de lente gaan geuren Weldra zal de zon de aarde verwarmen De lente ontwaakt in alle rust Krokus en narcis laten de aarde bloeien Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien De lente ontwaakt in een voorjaarslied…

Lente Het is weer lente, de vlinders vliegen o ja, het voorjaar brengt mensen buiten, het is weer lente en juist die kriebels zorgen ervoor dat niet alleen buiten maar ook bij heel veel mensen, de vlinders óók in de buik rondfladderen. Het is weer lente?!…

uit je hoofd en fluit je mijn verhalen oh, laat me lente zijn jouw lente liefde zijn dan zal ik in je nestelen en broed jou zomers uit!…

't is Lente! Lente! Het feestgeschal Van 'Lente! Lente!' Klinke overal! Hoe geurt de wasem Der berkenspruit! Hoe zacht is de asem Van 't vriendlijk zuid! De bijtjes dragen Weer honing aan; De tortels klagen; De wachtels slaan.…

te bloeien staan Als de lente is gekomen…

De wereld wit en klein Tintelende vingers doen pijn De zon op haar verst Nog net geen kerst En ik zoek de lente Prettige feestdagen Goed gevulde magen Ingehaalde gezelligheid We maken even tijd En ik zoek de lente Gelukkig nieuwjaar De oliebollen klaar De fles zonder kurk Het pak, de mooiste jurk En ik zoek de lente…

Ik ben nu de lente en denk mijn woorden in lentezang die het bestaan verplant in een lentebeeld. De lentewind die mijn lente hart verwart.…

wanneer het jonge groen ontspruit het gras begint te groeien voel ik de kriebels in mijn buik begint de lente ook in mij te bloeien de lijster in de conifeer die mij 's ochtends doet ontwaken weet ieder jaar steeds weer de lente in mij los te maken het lammetje in de wei dat vrolijk staat te springen maakt mij van binnen blij 't zijn allemaal…

in lichte stralen Met ted're hand streelt zij de knopjes zacht De bloempjes weten bij dit warm onthalen Een nieuwe tijd van bloei staat voor de deur Een tijd voor liefde en voor pracht en pralen Ze strekken zich en geven 't leven kleur De grauwe winter heeft voor nu verloren Een nieuw seizoen verspreidt haar honing geur Majestueuze lente…

Verscholen onder sneeuw en ijs daar zingt een boom zijn eigen wijs nog niet zo heel hoog van de toren wie luistert zal het echter horen De sneeuw smelt weg, het ijs verdwijnt 't gezang wordt luider naar het schijnt de prille lente laat zich zien tè ingehouden nog, misschien?…

Niet alleen geuren, maar ook specifieke geluiden behoren tot de lente.…

deze lente, dit nerveuze regenen maakt alles weer onzeker en toch buiten door het raam gaat alles verder: onrust ingemetseld in huisnummers buslijnen rekeningen dagen graden en daar lopen onder paraplu's allen die wat willen worden die al huizen hebben schoenen auto's kinderen ach, deze lente dit uitgesteld ontluiken, dit regenen…

de ijzige wind geeft de crocussen een kus van roestend ijzer de roos steekt alles bottels en uitbottende blaadjes in de zon de forsythia aarzelt tussen groen en geel haar eerste lente doe de kalverdans rondom de watertoren in de zonnedauw…

Had ik uw adem, Nachtegalen! Uw zilvertoon, Langs alle heuvlen, alle dalen, Zou ik uw smeltend lied herhalen, Zo vol, zo schoon! Ik prees die God in mijn gezangen, Die veld en woud Weer 't groene kleed heeft omgehangen Na zoveel maanden van verlangen Zo blijde aanschouwd. Ik zou die grote Schepper loven, Die, ongezien, Zijn troon gevestigd…

Een jonge lente doet vergeten wat ik in de ochtend moet. Je hoort te eten, zegt mijn arts. En wars van een subliem ontbijt, verblijft een rijke tafel leeg. De gouden vleugel lonkt mij toe, hij heeft mijn ziel zwaar aangevreten! Zieke klanken kleuren mij: het flauwe en blankste iel, alsof ik een palet verzweeg.…

zucht als ik mij nederzet het longkruid ademt violet ik ruik gevleid naast achterdeur viooltjes liefelijke geur en als ik denk dat niemand ziet dan troost mij de vergeetmeniet je bent uniek en niet gewoon vertelde mij de anemoon vergeet maar wat er gister was de zon strooit bloemen in het gras de tijd is zwanger van gebaar en lente…

een zwarte vlinder cirkelt om een schoorsteenpijp nog niet afgekoeld…

als het groen uit winterslaap ontwaakt geluid de stilte overstemt het licht de avond intrede doet nog door voorjaars kou beklemd lente trekt de mensen voort in buiten zijn en bezig wezen de stilte van de buurt verstoord door zagende mannen en zingende mezen geen seizoen zo fijn om aan te beginnen als lente met al zijn pril geluk alles…

Vandaag breekt weer een nieuwe lente uit En krijgt ons landschap weer dat frisse groene, Bijvoorbeeld op de Veluwe in Oene Waar onbezorgd de eerste zwaluw fluit En vrolijk doorvliegt naar een nieuwe weide Om zo het mond- en klauwzeer te verspreiden.…