Alle inzendingen over Layne Sta

Alice in Chains was/is een metal- en grungeband, die in 1987 in Seattle is opgericht door de songwriter/gitarist Jerry Cantrell en de zanger Layne Staley, op 22 augustus 1967 in Kirkland geboren. Op zijn zevende zijn zijn ouders gescheiden. Zijn vader was aan de drugs verslaafd en hij verdween vijftien jaar uit het leven van Layne.…

Mike bracht zijn vriend en de frontman van Alice in Chains Layne Staley bij de band. Layne werd de zanger en hij worstelde met zijn heroïneverslaving. Mike hoopte dat Layne tussen drugsvrije muzikanten met de heroïne zou stoppen. Ze noemden zichzelf eerst Gacy Bunch, een mix van de seriemoordenaar John Wayne Gacy en de sitcom The Brady Bunch.…

Ik sta voor je... ik sta achter je... Maar je ziet me niet staan... Ik sta voor je... Ik sta naast je... Maar je ziet me niet staan... Dus als ik aan jou denk... Rolt er een traan... Over mijn verliefde wangen...…

Voor een mummie is het leven even ingewikkeld als de dood.…

wat sta je daar te lachen eenzaam in het landschap alsof er nog een trein passeren moet die jou van strepen licht voorziet je staat alvast te wuiven stel dat je wordt ontdekt als riet aan eenzaam water dat buigt voor een publiek soms loop ik 's avonds over straat nog net voor sluitingstijd op tijd alsof er steeds iets eerst nog af moet…

Als ik hier sta Zie ik jou daar Mijn hand reikt naar je toe Je haalt het niet Als ik daar sta Zie ik jou hier staan Jouw hand wil me pakken Je haalt het niet Een muur van woede Staat tussen ons in Hoog en onbereikbaar Je haalt het niet Afstand Tijd Kracht is nodig Haal je het?…

De plaatselijke hypnotiseur Al Layne stimuleerde je om je trance healing publiekelijk te tonen, wat je alleen gratis wilde doen. Layne had gelezen over hypnotische genezingen door de Marquis de Puysegur. Je deed aan hypnose-sessies, maar men vond jou een charlatan, waardoor je in de gevangenis zat.…

(voor Layne Staley (1967 - 2002)) Jij bent geboren als Layne Rutherford Staley op 22 augustus 1967 in het Overlake Hospital in Bellevue. Jouw ouders zijn Philip Blair Staley en Nancy Elizabeth Layne. Op jouw 7-de gingen jouw ouders scheiden en werd jij door jouw moeder en jouw stiefvader Jim Elmer opgevoed. Jij noemde jezelf Layne Elmer.…

Net als ik heeft de lieverd een bloedhekel aan vliegen, van die vieze nare dieren die echt overal op zitten, snap je? Dus als er zoiets in huis is, dan is het dier geen lang leven geschoren, net als bij ons! Ze hebben tenslotte niet voor niks een vliegenmepper uitgevonden! Dat is omdat die beesten dood gemept moeten worden! En zo werd er een vlieg…

Ik sta aan de zijlijn te kijken, wat gebeurt er? Wel, de wereld vergaat. Iedereen weg, ik ook? Neen, ik deed niet mee: ik stond immer aan de Zijlijn . Had ik liever mee gedaan en dood geweest? neen? Nee, ik had liever met haar aan de zijlijn gestaan en gedacht: spijtig van de Wereld , ‘k zie je graag.…

de tegels rasteren de koelkast zoemt de koekenpan links in mijn hand op het aanrecht rechts de eierkoker Met mijn vork prik ik langtandig in de boter. Ik bedenk me, stop de stekker, haal hem uit het contact en morrel aan het gas Het koude ei voelt stenig dood maar licht, want het zou moeten vliegen…

Begrijp me goed, zou zo graag nog eens op verzenden willen drukken, sta daar inmiddels boven.…

Wat al veronica's! - ik wou, ik kon mijn voet bezij hun diep-blauwe-oogjes zetten, maar 't is te vol.…

sta even stil bij jouw dood sta even stil mijn tranen stromen sta even stil waarom moest je gaan? sta even stil waar ben je nu? nog steeds zoveel vragen nog steeds zoveel verdriet sta even stil en niemand die het ziet ...…

Het grote nadeel van in Amsterdam wonen, is dat men nooit in Amsterdam komt.…

Toen NS-beambten hoorden garanderen Dat Lex zich huwen wil met Máxima Trok men de planner uit de actiela Om een nieuwe stakingsdag te annonceren Want NS'ers zijn die dag niet aan het werk Die staan keurig in een rondje om de kerk…

Het huwelijk staat op de helling.…

een andere tijd breekt aan waarin zal blijven wat waardig is in gevoelens tussen ons gebleven waarin ik altijd zal praten over jouw afwezigheid als zou je net in aantocht zijn een andere tijd breekt aan waarin ik zal lijden gaande langs dierbare nu ook trieste plekken waarin onze muziek zal zijn verstomd mijn stem zo stil zal blijven…

De meeste kans om tegenwoordig in de stad nog een paard tegen te komen heb je in een kroket van de automatiek.…

spanje, barcelona, hola ! het miro rood, blauw, groen het bruin van tapies we zwerven door de stad als cava-bubbels in de gevels van gaudi op de carrers en avenidas en geen bedelaar die ons humeur bederft we maken zelfs geen ruzie vermijden elke hondenstront montjuic, raval, gotic, hola ! de metro ruikt naar die van londen maar…

De stad en ik Als er geen mens op straat is en de stad en ik zijn als vanouds een keer weer samen, dan komt terug wat ik hier ooit bezat en mompel ik die voor- en achternamen. Ik ken ze nog, ik heb ze liefgehad, die lotgenoten die naar mij toe kwamen, met wie ik uren op terrassen zat of blokte in de bieb voor een tentamen. Als het maar…

Deze keer eens een inzending, waarvan de impuls tot het schrijven ervan nog geen uur geleden in mij is ontstaan. Dit is voor mijn doen best uitzonderlijk te noemen en in de afgelopen zes jaar slechts zelden is gebeurd. Daarbij is, achteraf, altijd gebleken, dat dit de meest pure en direct uit het hart komende gedachten waren. Geen dagenlange overpeinzingen…

En je kan zeggen Wat je wilt Maar je ogen spreken Kleurboekdelen Tranen Van doorzichtigheid Simpele vorm van verlatenheid Je warme handen Vol van oprechte spijt En mijn armen Rond het middel Van een ander Als teken van gerechtigheid…

Ik sta op en ga naar het vliegveld, verlies mezelf in een massa bij Aankomst. Seattle: 9:30, Hanoi: 9:20. Ik kies. En praat met een arrivé. Over het noodweer boven zee, de uiteindelijk voorspoedige vlucht. Ik ben vrolijk als het moet, klaag desgewenst mee. Na een half uur ga ik terug en sta op tijd aan het bed. Waar kom je vandaan?…

sta even stil bij wat je nu voelt schrijf het in de wolken zij drijven weg niet omdat ik het wil maar dat wordt wel met de gang van emoties bedoeld…

Spannend die wolf. Bij Luttelgeest - deeltje schijnbaar in de Geest. Luttelgeest ligt echter in de Noordoostpolder. De kust lijkt daarmede nog redelijk wolvenvrij. Hoewel ze snel kunnen gaan.. Enkele wolven werden plots in 1995 gemeld in "le massif du Carlit" (Pyrénées-Orientales). Genetisch bleken die verrassend Italiaans te huilen. Sindsdien vergroten…

Ik sta maar te wachten krijg lichamelijke klachten sta te wiebelen op m'n tenen tot de lucht van 't toilet is verdwenen... Je was me weer voor Arghh wat ruik je weer goor ik sta te draaien op m'n benen tot de lucht van 't toilet is verdwenen...…

in het duister sta ik sta ik en kijk en kijk ik ik vraag me af hoe voelt de warmte van de zon hoe voelt de warmte van de zon achter de karmijnrode heuvels…

daar sta je dan, net zoals vroeger. net zo alleen, alleen dan anders. jaren gaan voorbij, of zijn het luttele seconden. Daar sta je dan, machteloos. Nog steeds alleen net zo verloren.…

De oude Transvaal waar mijn moeder van zong niet te bevatten dat ik hier sta machtige bergen natuurwonderen bulderende watervallen goud lang gezocht tranen van ontroering dat ik hier met mijn kinderen sta...…