Alle inzendingen over Ledigheid

ik was ik was daar even en laat het weer zijn als lucht ledig…

De ledigheid van deze tussenkomst kan het conflict niet onderdrukken. Toch blijft de kalmte zich voeden met bloedende handen – tranende wonden.…

Nimmer moet ik ledig wezen; Alles doen met lust en vlijt. Bidden, leren, schrijven, lezen, Spelen, werken heeft zijn tijd. Moeder lief ’t kan ook niet velen, Dat de tijd verwaarloosd wordt. Lui zijn, zegt ze, is tijd te stelen, En ons leven is zo kort!…

Ledigheid versnippert de Geest…

Ledigheid is een rijk vergulde lijst, maar zonder schilderij.…

Een ding heb ik begeerd; een ding heb ik ontvangen: Dat, zo de dood mijn leden zou omvaen, Ik voor Uw aangezicht, o Bron van mijn Verlangen, Niet ledig zoude staan!…

Er is bijna niets prettigers te bedenken dan vredig buiten de blaas ledigen in het maanlicht.…

is slaap te verkroppen mis ik dan de dag niet dus ik waak totdat door ledigheid mijn hoofd wegzakt…

Haar armen zijn ledig, zo ledig! Weg, al haar levenslust! Haar huis is uitgestorven; Zij heeft noch zorg, noch rust. 'O vrouwe, hadde uw ziele Nooit moedervreugd gekend, — Zo waart ge vreemd gebleven Aan deze lange ellend!'…

Al heeft hij mij verlaten ik hoef niet ledig heen. Wat wij aan taal bezaten gaat mee als zonneleen.…

En, zou ik, minder wijs dan hij, Mijn tijd met ledig zijn verslijten, Zodat ik als ik ouder word Mijzelv' mijn luiheid had te wijten! O neen; ik weet het mijn plicht, En 't hoort bij voeglijkheid en orde, Dat ik niet altijd ledig ga, Maar zorg draag dat ik wijzer worde.…

En, zou ik, minder wijs dan hij, Mijn tijd met ledig zijn verslijten, Zodat ik als ik ouder word Mijzelv' mijn luiheid had te wijten! O neen; ik weet het is mijn plicht, En 't hoort bij voeglijkheid en orde, Dat ik niet altijd ledig ga, Maar zorg draag dat ik wijzer worde.…

Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht. ..met mijn ogen dicht, vlieg ik in het ledige, met mijn vleugels van devotie, diep in mijn emotie, zonder voorbestemde route. Zonder randen, zonder bodem, ben ik vederlicht.…

Ledig je hoofd, weg die gedachten. Laat ons nu smachten, naar de levenskrachten.…

prijsbedel en kwijtzweer achteroorgraver zwijmelt op ledigoor en breedsmalspoor niet pastoorkamer kledigt de ledigheid met rabijnraadsel en kruisspook of hoopzweef en angstdrang geloofverdoving maakt huppelvreugde en bestaansdoel posgevoel…

gevraagd een eindredacteur malheur of bonheur maakt niet uit zolang geen zuip geschuit ik dan lekker gewassen en geschoren als cupje boven het koren om ledig stil te zitten aan de boezem van L.Vanderpitte…

de airmiles in haar ogen lonken mij haast om mee te vliegen warm gevoel stijgt op zij blijft zitten kijkt vluchtig rond proefvlucht afgekeurd klapwiekend zijn wij ledige lucht…

De wereld is nog woest en ledig buiten. Ik zie van onze levende natuur Alleen de zonnebloemen aan de muur En hier en daar een ijsbloem op de ruiten. Het stemt mij triest dat ik geen bloem of plant zie. Ja zelfs de krokus is nog op vakantie.…

Uitgestoken hand zeeen van tijd Ledig land wachten op eeuwigheid. Gemiste kans verzwegen woorden gebroken lans muziek zonder akkoorden. Gehad, geweest, voorbij Hoe lang moet het duren, alvorens een spijtbetuiging te sturen?…

Uitgestoken hand zeeën van tijd Ledig land wachten op eeuwigheid. Gemiste kans verzwegen woorden gebroken lans muziek zonder akkoorden. Gehad, geweest, voorbij Hoe lang moet het duren, alvorens een spijtbetuiging te sturen?…

Na lediging is wat vol was leeg en zo is een bovenetage soms ook beneden. Voor de één is zwart dat voor de ander wit is. Is de werkelijkheid een onomkeerbaar feit. Echter, de absolute werkelijkheid is: Er bestaat geen absolute werkelijkheid.…

In de tijd van de boerderij met beppe aan het raam omringd door groen, kei en wei het jongleren met tast en mimiek rituelen van een warm Kat'lyk daar ontwaarde zij mijn parelig slijm, mijn drebbe mondelinge, ritmische vermaken gelukzalige ledigheid hoor 't jong eens kwaken.…

Maar uit de ledige hemel viel de ontzaggelijke stropdas. --------------------------- uit: 'Vroege sneeuw', 2003.…

ik houd afstand van het leven ik neem afstand van jou en mij ik kan je niets meer geven ik maak je niet meer blij ik ledig mijn hoofd zwaar om te dragen ik fluister naar de dood stil, zonder klagen ik fluister nog zo hard ik verdwaal, stap voor stap de avondkilte omhelst mijn ziel kan jij dit dan echt niet zien ?…

Werk zonder mate of plan, maar spiedt door alle luiken; veracht de burgerman, doch ledig zijne kruiken. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: In de zoete inval en andere gedichten van Richard Minne (1891-1965)…

het overkwam mij dacht ik zomaar of was het dat ik het hoopte: een wijselijk zielsgebaar momenten je kent ze wel waarop leven even voelt als beleven waarmee geluk wordt bedoeld en grijs denken in ledigheid gaat zweven een helderheid schiep plots een zicht mijn ego verschoof teneinde was ik op begrip gericht…

leef nog lang zo zeg ik tegen de oude man en keer mijn rug naar hem toe hij en ik weten beter zijn laatste gang houdt hem al tijden in de ban hij is het ademen moe steeds meer ontvalt hem het leven niet zo zeer aan den lijve of door een ledige geest neen, de eenzaamheid begint hem te beklijven de zin van alles bevreest hem…

alles was verschoven Net als in den beginne, toen alles woest en ledig was. men nog moest verzinnen welk woord bij welke dingen past.…

vertel me wat van jouw stilte schreeuwt ze nog steeds zo mooi oorverdovend klimt ze nog steeds naar de hoogste nok ik verneem geen kraak meer de trap heb ik afgebroken blijf voor dit moment met stilte naast mij opgesloten zitten ledigheid is helend zonder meer minnaar van mijn zinnen wind kan fluitend niet langer bekoren ik schreeuw…

Magister, de meester van toverkunsten, hield helemaal niet van werken. Dat hoefde hij ook niet te doen. Het kostte hem maar heel weinig moeite om te hebben wat hij wilde. Met een enkele handbeweging of zwaai met zijn staf bracht hij een hele maaltijd tevoorschijn. Ook een groot huis kon hij op die manier opeens laten verschijnen. Op een keer stond…