Alle inzendingen over Leve

En zo komt er in de mailbox een berichtje: logisch natuurlijk want daar is die digitale box voor, dat: vanwege een aanstaande afspraak in het ziekenhuis ik ‘even middels digid moet inloggen’ om wat vragen te beantwoorden? Nou heb ik daar een bloedhekel aan, om via dat digid gebeuren sowieso een weg te banen in dat hele ziekenhuis gebeuren en dus:…

schat pak mijn hart, laat het niet gaan, jij bent nu verward, en wilt alleen verder gaan, ik sta achter jouw rug, laat jou niet alleen, via de lucht heel vlug, ben ik steeds om jou heen, want ik laat jou mijn lieveling, ondanks dat jij niet wil, de waarde achter onze ring, meetellen heel heel stil, leven om te leven, dat geeft hij…

Ik wil het leven leven Zeven gouden plakken Wil ik pakken Op de spelen van 't vertier Ik wil het leven leven Zeven fraaie vrouwen Wil ik trouwen Fraaie vrouwen van plezier Ik wil het leven leven Zeven lange nachten Wil ik smachten Dichten op het schoonst papier Ik wil het leven leven Zeven dochters en zeven zonen Die voor altijd…

De natuur laat het echte leven zien. Hier is geen haat die de mensenwereld in zijn greep heeft. In de natuur voel je de geluiden van de stilte door je lichaam glijden. De vlinder zit naast mij, voor mij snateren de eenden, in de bomen zingen de vogels. Dit is leven in het leven.…

Geert staat weer zijn mannetje, zoals hij dat eigenlijk altijd wel doet maar ditmaal is ie wel zo boos en zo terecht want wat is het geval? Een lid van de VVD, met het knappe salaris van een slordige €6000 per maand, jaja, je leest het goed, de man staat aan de microfoon te debatteren dat: in tijden van Zoom, in tijden van het “ thuis werken “ in tijden…

Da’s dus met waterdamp methaan-gas geven en ik verzeker u: dat maakt veel leven.…

Ontsproten uit wellust Organisch doch nog onbevangen Een blik, onbewust veracht door hen Zij, ooit bewust levenslustig Nu verdwaald in alle lessen Die tastbaar houvast boden Patronen vormden het labyrint Die velen cyclisch delen Bedachtzaam streven zij Ontwetend vergeten zijn Het voortschreidend natuurlijk gift Dat nu zo onopvallend…

leven wordt gegeven als een onbegrensd begin van dit onbevangen woord maakt de mensheid een gecompliceerde zin een zin vol regels en tekens die je er haast toe dwingt het leven al te kennen voordat je eraan begint.…

Wie zou 't leven dragen Met zijn heil en plagen, Met zijn lang verdriet, Zwol, na zoveel kommer, In een dal vol lommer 't Zachtste rustbed niet? Alles is verschijning, Alles is verdwijning, Op de levensstroom.…

Maar aan de andere kant zal ik -je weet maar nooit- veel langer leven dan die vogel. En als ik toch onder de zoden lig dan zal mijn zoon nog eens een merel net zo horen klinken op net zo'n late voorjaarsdag. En hij zal nog weten wie ik was en ach, een vogel weet van niets.…

geef dagen een tijd mee die eeuwen kunnen zijn zelfs vogels leven langer en ontstaat een oudste eik dik en vet geworden zo jong en slank geboren het is ontstaan uit liefde waarmee ik nu leef en de dagen tijdloos maakt…

De zonnestralen uitgebreid ze schitteren en schijnen dat mist en zelfs de nacht onze zorgen doen verdwijnen. Ga weg, o nacht en duisternis het voelt als een verschrikking de morgen die er nu weer is brengt blijdschap en verkwikking. Uitgebreid de zonnestalen met schitterende glans ver over bergen, dalen de mensheid weer in trance.…

Wat is het leven met je auto over de snelweg of met je fiets over een hobbelig pad een gatenkaas een lekkere reep chocolade het einde van de wereld wat je leven ook is je mag er trots op zijn…

Ze zijn met z’n drieën Onafscheidelijk voor het leven Al menig lach en traan gedeeld Samen overleven Ikzelf heb al mogen proeven Van de vriendschap die er heerst Hun deur stond open Heb er al vele mooie momenten beleefd Ik was verbaasd van de warmte van hun samenzijn De liefde die er straalt De gevoelens voor elkaar Uit het diepst van…

middel gevonden gaat worden waardoor ik de toekomst kan zien zonder horden Hoop doet leven zegt men eenvoudig geloven standvastig en vasthoudig blijkt niet altijd eenvoudig te zijn donkere wolken afgewisseld door zonneschijn…

u stinkt uit uw mond meneer sneert de vrouw ja zegt de man een mens moet toch ergens van leven…

zeggen Maar ik weet niet zo goed hoe Ik weet niet hoe ik het moet brengen Maar ik bepaal zelf wel wat ik doe Je kunt me niet dwingen Ik zal nooit worden zoals jij ‘t Kan me ook niets meer schelen Die dagen zijn voorbij Je zult me nooit begrijpen Ook al is het maar voor even Ik zal het even duidelijk maken: Dit ben ik, en dit is mijn leven…

Messteken tussen ribben van het leven waarin ervaringen lek geprikt worden om leeg te bloeden in bloembedden waar rode rozen worden geplukt om in huizen te prijken…

Het leven is mooi geniet ervan elke dag, Met soms een traan en vaak een lach Het leven is ook zon en regen, Soms valt het mee maar soms ook tegen Sinds ik haar ken lijkt de zon heel de dag te schijnen En lijkt hij niet achter de wolken te willen verdwijnen En iedere dag was daar steeds vaker weer die lach Ik ging weer genieten van het leven…

Het leven is als een circustent met clowns en acrobaten een toneelspel van het heelal en niemand heeft het in de gaten. Je ziet de mensen lopen een lach op hun gezicht terwijl hun hart gesloten is het zit allemaal potdicht.…

Het is een vermenging van leven met dood Een verdruppelde ton met regen En emoties in de drup. Er kan niet worden omschreven Wat men moet doen in een leven. Of moet doen tijdens het gaan. Het is datgene wat men voelt Wat wordt gedaan. En wat men heeft mislopen In een bestaan...…

Het is een vermenging van leven met dood Een verdruppelde ton met regen En emoties in de drup. Er kan niet worden omschreven Wat men moet doen in een leven. Of moet doen tijdens het gaan. Het is datgene wat men voelt Wat wordt gedaan. En wat men heeft misgelopen In een bestaan...…

Niemand weet waar het leven mee begint Alle leven komt uit de bron van het wonder Niet het leven maar de ziel wordt bemind Het is niet met of zonder. De ziel is de koestering van binnen, het licht dat men in zich draagt, die probeert de liefde te winnen voor degene die er naar vraagt.…

De storm die is gaan luwen heeft mijn schip verbrijzeld Zwaar gewond lig ik gegijzeld op wrakhout in de open zee In de lucht volgen gedwee twee zwarte zeezwaluwen Jij bent niet meer of bent ver weg, van mij heen gedreven Met jou de helft van mijn leven Waarom nam de wind mij niet Nu sterven, is lichter dan verdriet Ik heb jou te lang gekend…

Met mijzelf als vriend Heb ik geen vijand nodig Vechtend tegen de molens van tijd Vrezend voor mijn eigen angst…

Blijheid om het leven en de kleuren.…

Een belofte houdt dit in, het leven heeft toch altijd zin. Zolang er een blaadje, een besje, een beetje leven is, Is het goed er bij stil te staan , Dat er uitzicht is op een nieuwe zomer, een nieuw begin. Dat geeft het leven toch weer nieuwe zin.…

Leven, wat is de dood? Dood, wat is het leven? Is het iets wat je maakt, Of heb je het gekregen. Is het een heilig gebaar, Of is het een zegen. Is het iets wat jou ontnomen wordt, Of wordt het ooit nog weer terug gegeven.…

jouw leven was moeilijk moeilijker dan het al was je had een ziekte die nooit meer genas god had je dit vonnis gegeven en getekend was je voor je zo korte leven ik wil leven had je tegen mij gezegd en je hoofd op mijn schoot neergelegd open je ogen en kijk de wereld rond maar nu is alles afgerond je bent er niet meer met je liefde…

Ramen zien haar komen en blijven waar ze kijkt naar wie voorbijgaat of ontdekt dat ze wacht op geluk dat gedeeld in spiegelschreven van dromen van haar zou kunnen zijn…