Alle inzendingen over Lichtje

Het lichtje dat ik in je ogen zie, weerkaatst zich bijna tot in m'n ziel, één blik is genoeg. We begrijpen elkaar zonder woorden. Hoe komt het toch, zouden we bij elkaar horen?…

het lichtje in mijn hoofd en hart is gevuld met smart een bries van pijn en verdriet doet veel warmte teniet maar mijn lichtje blijft branden door alle uitgestoken handen een bries liefdevol gegeven dankbaar ontvangen zodat ik mag blijven leven want het lichtje in mijn hart en hoofd heeft die liefde ditmaal…

Laat voor mij een lichtje schijnen als mijn leven donker wordt, laat dat lichtje voor mij stralen dat het mij met jouw liefde omgordt. Als mijn nachten donker blijven en ik zo heel eenzaam zal zijn, laat dan jouw lichtje schijnen en doen verminderen mijn pijn.…

Zacht roze en piepklein, verwarmde jij ons hart. Een helder licht verscheen, Toen jij de liefde bracht. Helaas kon jij niet blijven, je licht scheen slechts een dag. Ik zal je steeds gedenken, Tot ik je volgen mag.…

vreugde verdwijnt Het geluid is weg Mijn zicht is zwart En ik kan nergens heen Ik kan wel gaan lopen Maar ik zie niet waar ik ga Ik kan wel blijven Maar ik zie niet waar ik sta Al was er maar een kaarsje Een klein stipje licht Dat zou mijn hart verlichten Maar nu, is er niks Een stipje in de verte Dat kleine sprankje hoop Het lichtje…

Hoe groot jouw dieperik is minstens zo groot als die van mij leer ik steeds meer bevatten Daar waart een lichtje rond op zoek naar jou, verscholen verdwaald in schelpen duisternis Jij vat het lichtje aan sluit het voorgoed in zodat over duizend jaar een parel verschijnt in het hart ons stralen van een nieuwe maan…

Mijn moeder is een lichtje, wat iedereen kan zien en bij een heldere hemel, kun je dat lichtje vast wel zien. Maar soms denk ik, ik wil geen sterretje, die zijn er al genoeg, ik zou zo graag mijn Moeder zien gewoon hier beneden op de grond en haar willen vragen wat of ze van haar dochter vond?…

Het felle lichtje aan de horizon Is het punt waar het allemaal begon Zou dat allermooiste zonnelicht Ook ons eindpunt zijn wellicht?…

'11 november is de dag dat mijn lichtje branden mag' een kaarsje ging uit een licht voor haar aan op 11 november is mijn moeder heengegaan…

Verzilver zijn statiefje, leid hem in een vitrine, doe bij hem een lichtje aan.…

Laat een mens nooit donker staan en evenmin in het naakt doe altijd een lichtje aan zorg dat je warmte maakt en zie, als jíj eens eenzaam bent en huivert van de kou dan kaatst dat licht naar je gezicht en dat verwarmt jóu…

Het leven is een licht een licht dat fungeert als een op zichzelf staand plicht maar in een groep functioneert De mens is afhankelijk al staat hij alleen en is hij toegankelijk voor ieder om hem heen Een lichtje zal doven en zijn taak zal vergaan maar hij zal altijd daarboven in gedachten bestaan…

de maand is op onze relatie ook ik ben moe jij uitgedoofd als een ster schijn je op me neer maar ik wil meer meer meer alles wilde je voor me doen maar alleen dit kleine ding gewoon bij me zijn en mijn hand vasthouden me een knuffel geven of een zoen de maand is op jouw lichtje ook het is donker…

Hoe lang ik ook zocht, En waar ik ook keek, Ik kon niets vinden, Wat op mijn lichtje leek, Nu kan ik weer lachen, En voel ik me vrij, Want ik heb het gevonden, Dat licht, dat ben jij.…

Zij prefereert de nacht als duizend sterren haar verlichten de maan voorzichtig lacht zij haar stappen zet heel zacht naar het land van dromen zolang als men in haar gelooft wordt haar lichtje niet gedoofd en zal haar zilveren stem steeds klinken in de kille koude nacht…

En als het meisje nu nog leeft, dan brandt nog ieder jaar op die bijzondere avond het lichtje in het lampionnetje.…

Ik heb vandaag een lichtje ontstoken het werkt op ons gemoed; als je goed kijkt dansen de bloemen in hun perkjes.…

Een vriend is iemand, Die een lichtje aansteekt in de nacht Als al je sterren zijn gedoofd. Die je omhelst Om je toch weer los te laten. Die je neemt zoals je bent. Vandaag goedgezind, Morgen weer moedeloos. Hij is een troost en altijd vlakbij En probeert je tranen te begrijpen. Een vriend is als de lucht in je longen.…

Opeens, was daar een ander lichtje. Ze keek hem aan in zijn mooie gezichtje. Haar koude voetjes verdwenen binnen een half uur, Je kunt ze nog steeds zien dansen op de knuffelmuur.…

Het is een mooie droom maar eens zal het uitkomen laat mij dan peacekeeper zijn, met mijn lichtje klein.…

Bas Wit gezichtje, Ogen met een lichtje. Giechelglimlach en hartje van goud, Al tien jaar lang vijf jaar oud. Uitschuifbare ledematen, Geen zinnen die je kan praten. Ribben allemaal te tellen, Jouw gedachtes wil ik me voorstellen. Welke woorden zou je nemen, Welke zinnen zou je claimen.…

Hou vol, er is licht, ja mijn zolen, ik weet niet wie dat lichtje aangeschaft heeft maar branden doet het dus echt niet en al helemaal niet aan het einde van de tunnel, midden in de nacht!…

het wordt al koud ik moet hem zoeken de zon is verdwenen en ik zoek hem ik roep maar hij antwoordt niet nergens zie ik een lichtje koude rillingen gaan door mijn lijf wanneer komt hij weer? schuld maakt zich van mij meester waarom heb ik dat ook gezegd?…

Ik wentelwiek gedachten omhoog in een gat van waken, slapen en weer waken Snelheid is van belang in woord en gebed stil schroef ik zinnen vast in hoop ik wil niet los komen van de grond die ooit zo vast stond in geloof en vertrouw op het goede droom dag terwijl dat ene kleine lichtje het lampje liefde laat schijnen rotsvast .…

Waarom ben ik gekomen ben ik naar je toe gegaan terwijl je voor altijd ligt te dromen bleek je lichtje nog steeds aan 'k heb de dood op schoot genomen haar gekoesterd en gewiegd vliegensvlug was zij verdwenen zie hoe schone schijn bedriegt links van mij zat 'n vlinder met de kleuren oranje zwart mooi te pronken als geen ander draag…

Elk lichtje hoe klein ook is een daad tegen duisternis.…

Je zei dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig…

Je zei dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig…

Daar verderop brandt nog een lichtje hij telt z'n geld, het is genoeg zo slijt hij weer een nacht en loopt van kroeg naar kroeg. Als de mensen ontwaken en werken voor hun poen ligt hij zijn roes uit te slapen op een bankje in het plantsoen.…

Alles is zwart in mijn hoofd Het laatste lichtje uitgedoofd De moed zakt weg en trekt de energie mee Onvermogen, onmacht en zelfhaat beheersen nu mijn bestaan Ik sta voor de keuze: Verdwijnen in de schaduw of toch nog verdergaan De onderste steen van de muur heb ik in eigen hand Durf ik hem eruit te halen zodat het licht naar binnen…