Alle inzendingen over Love Pa

Bij de Love Parade in Duisburg stierven eenentwintig mensen. In het house wereldje zit de schrik er goed in. In Duitsland werd vorige week een popconcert afgebroken toen er gedrang ontstond. Een dance festival dat in hetzelfde weekend georganiseerd werd, trok zo’n tienduizend bezoekers minder dan voorgaande jaren.…

hier staan we dan jouw handen tegen de mijne je bent als een droom, zo onvoorspelbaar alsof je staks zomaar weer verdwijnt ik geniet elke seconde van je aanwezigheid ik lach en staar in je mooie diepblauwe ogen maar het liefst neem ik je in mijn armen en hou je stevig vast maar geen woord.. er wordt niet eens gefluisterd je lijkt zo onbereikbaar…

Love is in the air is zo helemaal unfair als hij geacht wordt jou die liefde te geven, dat blijkbaar ook bij de buurvrouw doet, maar, love is in the air. En zij blijkt niet de enige die voor zijn charmes is gevallen, want die blonde van twee straten verder staat op het punt van bevallen, en toch love is in the air.…

Goudgele aren Golvend als stille baren Onze oceaan Oneindige grens Overschreden door jaren De toekomst verstaan Azuurblauwe lucht laat mijn gemoed bedaren zie de fletse maan Het pijnlijke licht zal ik moeten ervaren net als jouw heengaan…

Mijn pa had niets met geloof, rechtte desondanks zijn rug naar het westen, boog nimmer voor het oosten, en door de wind bracht hij mij altijd weer thuis. Mijn pa, zo ontzettend sterk in zijn ongeloof, hij heeft mij alle hoeken laten zien van het Westland, er was niets, behalve dan die vlam.…

En ik weet nog goed wat Pa zei, toen Ma's kip een Paasei lei: Pa zei: 't Paasei is niet pa's ei! Ma zei: Paasei is van mij. Pa zei: Ma zei dus, dat Ma's ei Paasei was, maar niet voor Pa; Ma zei: Ma's ei is Ma's Paasei en Pa's ei is óók van Ma.…

Nu zit je daar met De dood op je gezicht, Kon ik je maar helpen pa Zodat jouw last werd verlicht Je bent verschenen in mijn dromen, Van ons nam je afscheid De tijd is nu gekomen Ik hou je in mijn hart, voor altijd…

Tijd was nooit onze vriend Hadden we niet meer verdient? Zoveel in je om voor te gaan - te proppen in je korte bestaan Je rol voor mij schoot er wel eens bij in Zocht zelf mijn weg - tot grote weerzin en onmacht van jouw kant De band hield stand ondanks leugens om ons heen en beperkingen, die alleen maar sterker maakten We over elkaar…

combineer en dat ik je stiekem toch een beetje kopieer Ik zou je willen zeggen dat ik dagelijks aan je denk, een keer of twee en zelfs je rijbewijs nog steeds zit in mijn portemonnee Ik zou je willen zeggen dat ik trots ben op het gezin en dat je eens zou moeten komen kijken maar dat zit er helaas niet meer in Ik zou je willen zeggen Pa…

Duizend boeken en vele planken vullen de kamer van mijn pa Ik heb veel aan hem te danken Even twijfelend open ik zijn la Een potlood en een kroontjespen wat spaargeld voor de trein In alles is wel iets wat ik herken en aan alles kleeft z’n zijn Toen opa stierf huilde je gebroken Mijn sterke pa, dat kon toch niet Hier aan jouw bureau ineengedoken…

meer En dat doet wel zeer Zus en ik hebben veel verdriet om jou Pa wij houden van jou…

Pa keek hem aan en vroeg 'herken je mij dan niet meer?' verbazing hij was hier nog maar net zei hij. Stil dwaalde hij af naar de lege hoek en daar, daar in alle stilte huilde hij om wat hem nu weer was ontgaan.…

Toon het me nu Dat broos en huiverend naakt van jou Nu we de jaren nog oogsten Adem in. Laat je borst zwellen Tot het hemd scheurt Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat Naar het raster van de riool Pronk met jouw deinende buik Kijk naar me De wijzers van de klok vermalen me Wanneer is me het moment ontglipt? Een duel met…

Pa waar ben je gebleven ik mis jouw stem het gesprek over onze jongens ongegeneerd opscheppen over hoe goed ze beter de beste zijn niemand kon ons tegenspreken in ons ongenuanceerd gesprek ik ben geen kind meer vader maar vader van onze jongens eenzaam in mijn gesprek.…

plotsklaps schiet mijn hand los ga ik kopje onder ten onder in totale chaos happend naar adem kom ik boven grijpend naar houvast rol ik ondersteboven troebel is het water waarin ik dreig te verdrinken gedachtes flitsen voorbij even laat ik me wegzinken opeens word ik opgetild als een veertje zo licht meegevoerd de tijd verstild…

alsjeblieft zet de tijd in z'n achteruit doe de deur maar weer open pak je koffers maar weer uit laten we dat gesprek nog een keer overdoen en dan niet schreeuwen en slaan zoals toen waardoor jij van binnen bent gebroken de deur slaat, de laatste keer dat wij elkaar hebben gesproken…

Levensgevaarlijk is het om dan op de site van 2nd Love uit te komen. Hoe ik er terecht kwam weet ik niet eens. Nieuwsgierigheid vermoed ik. 2nd Love (´Vreemdgaan? Schrijf je in en ga discreet vreemd!´) is toch min of meer de marktplaats van de liefde.…

Pa sal nie vir jou kan gee, 'n groot saal baie mense, gaste lang tafels met stoele vele, glinster dekorasies. Pa sal nie 'n "speech" kan maak op sjampanje glase nog minder sal Pa kan bekostig die monster met die oog die band wat rol die kliek-kliek van kameras.…

Ik zie zovele graven, daartussen ligt mijn pa Hij ligt vooraan ik weet het nog... Hoe vroeg wij hem toch moesten afstaan... Dag Pa, ik ben je niet vergeten, ik ben hier echt alleen. Maar pa, u moest eens weten, hoe moeilijk het is om naar je graf te gaan...…

Op dit punt in mijn leven zou ik willen leven alsof alleen liefde van belang was.…

Beginnen met de 'goede oude tijd' te loven is het zekerste teken dat men ertoe begint te behoren.…

mag ik je dromen bewonen in je herinnering komen je sussen in slaap liefde bedrijven en over je schouders wrijven als het even niet gaat de nacht met je delen tot morgen mag ik dit dromen vannacht…

Ik ben ziek zeer ernstig zo veel bibbers ik kan er niet meer van eten en kan niet meer stoppen, er aan te denken maar wil het ook niet vergeten het zijn de kriebels als een groot monster en onder mijn huid loopt, zich daarna vermeningvuldigt het maakt me druk in mijn hoofd alles klinkt als muziek de melodie van de klank alles is tergelijkertijd…

An angel itself I looked out of the window, And I saw an angel An angel with eyeblinding beauty I don't know, if angels could love humans And if the angel wants to love a human But I'm happy, I can say That I saw an angel once…

En staren op uws dichters blos van schuld: Gij gloeidet met mijn gloeiend hart tezamen, Van ú blijft altijd mijn gemoed vervuld: U zal ik loven onder duizend namen!…

Ik had nog enig respect kunnen op brengen voor de buurtbewoner die met de letters uit de woorden ‘HOME, LIVE en LOVE’ wat anders had gemaakt. Een soort straatscrabble. Enkele suggesties: ‘LIEVE HOMO’ of ‘VEEL MOOI’ of 'MOE HE’.…

Een korte toespraak over mijn vader Pieter Messie (27 oktober1923 - 10 maart 2016), die ik bij zijn uitvaartdienst, crematie, gehouden heb naast de preek van onze dominee: Mijn vader en moeder leerden elkaar kennen in Zwitserland, toen Nederlandse studenten daar een rondreis maakten. In 1949 trouwden ze en kreeg vader als dominee zijn eerste gemeente…

Vroeg ik aan Pa Ik eerst, zei pa met overwicht 't W.C.tje is voor mij... We stonden allen in het rijtje Wat duurde het toch lang... Pa kwam naar buiten en hij zei: "Is me dat een duur schijterijtje, Er was geen papier, dus veegde ik mn billen af met duizend Frank...…

Als jij een traan was, zou ik nooit meer durven huilen....bang om je te verliezen…

Je zei eens "In moeilijke tijden leer je iemand kennen" ik had nooit gedacht dat je gelijk zou krijgen En besef steeds meer daardoor dat ik in jou mijn beste vriend verloor Pa, ik mis je...elke dag…