Alle inzendingen over Maria Vasalis

Ze is fan van: Jo Govaerts, Maria Vasalis, Ingmar Heytze en Sylvie Marie. Haar thema's zijn: filosofie, taal, reizen en andersheid. Ze droeg voor bij het Huis van de Poëzie te Utrecht en Perdu te A'dam. Ook is ze secretaris van het Liberaal Vlaams Studentenverbond (bestaat al vanaf 1930).…

Margaretha Droogleever Fortuyn-Leemans, beter bekend onder haar pseudoniem Maria Vasalis, werd geboren in 1909 te Den Haag. Daar groeide zij op en bezocht zij het Nederlandsch Lyceum. Dat zij een intelligente jongedame was, werd de meesten vroeg duidelijk. Na haar Lyceum-diploma ging zij geneeskunde studeren te Leiden.…

Tijdens dit huwelijk had je sterke vriendschapsbanden met Anna Blaman en Maria Vasalis. Hans van Loon overleed in 1942. Willem Pijper in 1947. Op 23 juni 1950 zijn Paul en jij gescheiden, omdat Paul er met een patiënte vandoor ging. Je accepteerde dat je oeuvre werd afgedaan als damesromans en meisjesboeken.…

verdriet kit al mijn krachten samen zodat ik roerloos word als steen mijn hele wezen wordt materie een ondoordringbaar star mysterie o sla de rots, opdat ik ween…

Met opgetrokken schouders, toegeknepen ogen, Haast dravend en vaak hakend in de mat, Lelijk en onbeholpen aan zusters arm gebogen, Gaat elke week de idioot naar 't bad. De damp die van het warme water slaat Maakt hem geruster : witte stoom… En bij elk kledingstuk, dat van hem afgaat, Bevangt hem meer en meer een oud vertrouwde droom.…

De bus rijdt als een kamer door de nacht de weg is recht, de dijk is eindeloos links ligt de zee, getemd maar rusteloos, wij kijken uit, een kleine maan schijnt zacht. Vóór mij de jonge pas-geschoren nekken van twee matrozen, die bedwongen gapen en later, na een kort en lenig rekken onschuldig op elkanders schouder slapen. Dan zie ik plots…

De winter en mijn lief zijn heen. Er zit een merel op het dak, zijn keel beweegt, zijn snavel beeft alsof hij in zichzelve sprak. Hij luistert: uit een verre boom klinkt als het ketsen van twee stenen een vonkenregen van verlangen zo luid, zo helder en zo bang. De merel stort zich met een kreet vol wildheid in de voorjaarsvlagen. Ik kan…

Bij ieder schepsel dat geboren wordt zijn reis begint, scheept in het ruim de dood zich in. En maakt zich met het schip vertrouwd, dringt door tot iedre vezel van het hout de romp, de mast, de kabels en de touwen de zeilen hurkend in de reddingsboot. Het zijn de kleine kindren die hem kennen en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort geleden…

Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen, stil staan en kijken met mijn ogen open en languit op de harde grond gaan liggen, er mijn gezicht op drukken en niets zeggen. Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven, waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken en op de vrije wind daartussen, die in mijn haren woelt en mijn gezicht…

Nog weet zij niet wat haar verraadt: zij beseft niet, dat haar hand sluimrend op haar schoot - zo smal met een bloem tussen de vingren - in extase en in haat onverwacht een dolk zal slingren naar wie zij beminnen zal.…

Vasalis (1909-1998)…

Liefde is zoveel beter als je niet getrouwd bent.…

Wel zalig zijn voorwaar haar ongeraakte borsten Waarnaar de bronne zelf des levens plach te dorsten: Wel zalig is de schoot daarin hij heeft gerust: Maar zalig bovenal zijn zulke die haar leven (Gelijk Maria dee) tot zijne dienst begeven En hebben in zijn woord haar hertelijke lust.…

Waarom voel ik mij verdrietig, als ik naar mijn kindje kijk? 'k Streel zijn beide rimpelhandjes en zijn voetjes en zijn lijfje. Druk het aan mijn borst, om het nooit meer los te laten. Waarom voel ik mij verdrietig, als ik naar mijn kindje kijk? 't Is bejubeld en beklonken door het volk hier in de buurt. Volgens hen zongen er eng'…

, zonder je enig echte muze Maria kwam je schilderkunst tot niets en je lagere behoeften hadden je misleid.…

Maria, onbevlekt ontvangen, Jozef spoot zichzelf leeg in je warme schoot zonder te morsen en zette jou vervolgens op een ezel om de volkstelling met 1 te verhogen. Jozef was behoorlijk zunig en stalde zijn wiefke in een stal, daar beviel jij van Jezus en oh, wat heb jij dat moment vervloekt, de pijn van het persen is jou niet bevallen.…

Maar ook Maria van Banneux mag op vele pelgrims rekenen die de plaats van haar verschijning bezoeken. En in Parijs is Maria meerdere malen verschenen aan een kloosterlinge die zij opdrachten gaf. Zij wordt daar vereerd als Maria Miraculeuse.…

Die morgen was zij moe en zwaar en talmende opgestaan en had met achteloos besef haar dagelijks doen gedaan. Zij ging verloren door het vertrek met ongevoelde schreden, behaspelende dit en dat, verschikkende zonder reden. Als plotseling met een vreemd gevoel zich iets in haar bewoog en een nieuwe en wondere zekerheid haar door de gedachten…

Maria moest ooit eens bevallen Van 't kind dat de hoop was voor allen Maar kribbig dacht zij: Da's net iets voor mij Dat ik mijn gezin hier moet stallen…

Noem mij Maria al ben ik niet als mijn naamgenoot een zedige vrouw ja zelfs de onbevlekte maagd dat zijn jullie woorden waarom mijn naam verguizen door mijn lange haren die zijn tranen drogen door mijn lippen die voeten kusten of zelfs de nardusmirre waarmee ik balsemde Noem mij gewoon Maria zonder de steen voor mijn voeten te gooien…

, Socrates en Aristoteles in Griekenland verbleven, maar dat Vasalis (ooit nog een kortstondig liefje van Slauerhoff!)…

Dit vind ik de meest hoogstaande taak van een verbintenis tussen twee mensen: dat elk de eenzaamheid van de ander beschermt.…

In de oudste lagen van mijn ziel, waar hij van stenen is gemaakt, bloeit als een gaaf ontkleurd fossiel, de stenen bloem van uw gelaat. Ik kan mij niet van U bevrijden, er bloeit niets in mijn steen dan Gij, de oude weelden zijn voorbij. Maar niets kan mij meer van U scheiden.…

En nu nog maar alleen het lichaam los te laten- de liefste en de kinderen te laten gaan alleen nog maar het sterke licht het rode, zuivere van de late zon te zien, te volgen-en de eigen weg te gaan. Het werd, het was, het is gedaan.…

Uit het bewegenloze, stomme, zware, omhoog gedoken. En daar stromen blaren zo bijna woordelijk, onverantwoordelijk. Er loopt een kind met lange ruige haren, Waar de herfstzon hees op wordt en dol. Het water van de vaart stroomt uit de horizon en woelt en wentelt om zichzelf en draait, Zoals een lange man, die zich geen raad weet van geluk. En…

Op een recht, zwart kousenbeen dunne rokjes opgeheven, dansend in de vroege regen en de tuin voor zich alleen, staan twee jonge appelbomen, 't witte bloed omhoog gestegen, vlinder-hoofden wijd omgeven door hun allereerste dromen.…

Zij luistren beiden naar haar oud verhaal, wondere dingen komen aangevlogen. zichtbaar in hun verwijde ogen, als bloemen, drijvend in een schaal. Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, - het witte en het blonde haar - geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je…

Ik liep vannacht - van een optocht los- geraakt - ineens onder een hoog en luchtig viaduct, jong, naast mij liep een grote vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen en het beton werd losse grond. En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond boog zich half open neer, ik richtte mijn gezicht omhoog, de zekerheid van kussen en omhelzen was…

Er is een boom geveld met lange groene lokken. Hij zuchtte ruisend als een kind terwijl hij viel, nog vol van zomerwind. Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken. O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen, met slepend haar en met de geur van jeugd stromende uit zijn schone wonden, het jonge hoofd nog ongeschonden, De trotse…

Er was niets, dacht ik altijd, denk ik nog, dat je niet kon. Heel mooie pakjes maken ritselend met bruin papier - de stroeve jampot opendoen,wonden verbinden gireren, condoleancebrieven schrijven, voorlezen, spreken in vijf talen, bijna verdronken honden uit het water halen levendig luisteren naar langdradige verhalen. Maar bij het einde van…