Alle inzendingen over Mark Boog

- - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit het werk van Mark Boog (1970) zie: www.markboog.nl…

. --------------------------------------------------- Dit gedicht van Mark Boog (1970) verscheen in het jongse nummer van Hollands Maandblad.…

Mark Boog is geboren in 1970 te Utrecht. Hij is ook romanschrijver. Hij studeerde niet lang Kunstmatige Intelligentie in Utrecht (wat een vreemde studierichting!) en daarna was hij eveneens kortdurend in dienst bij de toen nog P.T.T. en hij begon pas op zijn 22-ste met schrijven. Volgens mij is hij nu full-time schrijver.…

Alle ramen zijn open. De geluiden van binnen en buiten mengen zich; mengen zich met het licht en de gedachten. Uiterst verwonderlijk is deze lijdzaamheid. Met handen waarin geen zand en ogen onder leden wachten we lang. Het zeggen is bijkomstig. In de verste stilste hoeken is er plaats voor, tussen het gebeuren, naast het wachten. Er beweegt…

Over de wateren zweeft de twijfel, ziet ons, grijpt ons, maakt ons genadeloos tot wie we zijn. Dat is dus alvast goed afgelopen. Nu nog slechts van ons af te slaan zij die aan ons vooraf bedoeling wensen te zien. Nog stuurlozer, nog zwalkender gaan wij. Kijk maar. Nergens heen. Het is de bedoeling bovendien dat wij daar niet aankomen.…

Oud geluk (niet te koop) in oude kamers. Is dat niet mooi? We wisten al dat de zin van de ervaring de herinnering is, en dat daarbij desnoods de ervaring achterwege gelaten mag worden, maar zo helder zagen we het zelden. Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel, glanzend glad van ouderdom, en achter de deur stierf men er op los…

Zoals het is: zo, zo wil het gezegd zijn. U begrijpt: dat het niet anders is. Dat zou een ondraaglijke schande zijn die bovendien elke noodzaak ontbeert. We laden onze zinnen, leggen aan. gaan in mogelijk genot ten onder. Op afstand, zo is beschikt, zullen wij onze karige daden beschouwen, erom lachen, misschien huilen, nooit aangesproken…

De lucht ligt als een blok op het land, onzichtbaar en massief. Je gaat gekleed in de kleur van je haar, in je ogen, je passen en je woorden. Je bent hier en elders. Ik draag je me na en huiver. Je bent te groot misschien, of te dichtbij. Je onbereikbaarheid is onvergeeflijk. Kon ik een vogel zijn - maar de nauwkeurigheid ontbreekt me…

Klein huis, maar gooi er eens een bal doorheen en het wordt groot. Zie al die meters, zijn ze niet van ons? En slenter eens alsof je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt zich geeuwend uit tussen de muren. Zie: het dwalen dat de kamers met elkaar verbindt is witgeverfd. Er is een trap, een kapstok in een kast, wat deuren. Als een landweg…

Als ineens de zon de schaduwen opzij veegt naar de verste hoeken van de kamer, kijken we op maar zeggen niets. Ik buig me naar het stof, neem af, jij strekt een been om naar de keuken te gaan. De richting staat elegant gecomponeerd lichtval te verdragen. Over de tafel hangt een gesprek. We hebben het verlaten, we bewegen ons nu schuchter…

Ik probeer geen poëtica te hebben, ik vind dat dat niet kan. Er zijn geen wetten, behalve per keer. Je hoeft ook helemaal je best niet te doen om een bepaald soort gedicht te schrijven, dat schrijf je toch wel. Als je een bundel even laat liggen, zie je dat de gedichten erin, ook al vond je ze eerst heel verschillend, toch duidelijk van één persoon…

ooit ben je hier verdwenen maar je spankracht is gebleven ik leef voor een geruime tijd tussen de volmaaktheid van je bogen verzonken achter witte zuilen ontroert mij nog de diepte van je ogen in water milder dan de wijn dompel ik mijn handen aan je fontein hier ligt geluk beloftevol geborgen in de stilte van je schrijn.…

Mark? – Ik ben Mark en ik lieg dat het gedrukt staat. – Allen: Hallo Mark. – Wat wil je met ons delen Mark? – Eigenlijk lieg ik voortdurend, maar… – Geen mitsen en maren Mark, dat is regel 1 in deze groep. – Zelf als ik excuus maak voor een leugen, meen ik dat niet, omdat… – Zullen we het bij de leugens laten Mark?…

Matthijs had als oudere en meer ervaren all-round mens het heft in handen en hij wist Mark vlijmscherp door te prikken, toen het om zijn I'm-so-sorry-act ging. Hij wist te openbaren, dat het voorpagina-interview in de rechtse krant De Telegraaf in overleg met Mark en zijn spindoctors is afgesproken.…

Neerstromende regen, wolken o zo grauw. Ik kan hier niet meer tegen, ik zit helemaal in het nauw. Was er maar enkel een regenboog, een beetje regen, een beetje zon. Maar dat doel reikt te hoog, het is te lang geleden dat het begon. Ik blijf altijd steken, in dit gevoel. Is het een voorteken, van een dood o zo koel? Het is zo'n diep…

'' ''Gewoon, met pijl en boog, die je toen gekocht heeft van een inlander, weet je nog? Op het land van de barones zie je vaak konijnen, probeer daar een konijn te schieten, ik slacht hem wel, want dat durf jij natuurlijk weer niet, boterletter.'' ''Een konijn doodschieten wil ik niet, darling.…

Raak me Met je stoute goudbruine sprankeltjes Als wulpse twinkels speels behagen Vrijende lichamen ondeugend plagen Raak me Met de pure geur van je verlangen Als zalige zweetdruppels verschijnen Op glanzende contouren zachtjes deinen Raak me Met je bruisende boog van liefde Als tedere extasevolle wrijving Zorgt voor onze heerlijke…

Met die Mark voorop. Ze vinden hem bij het campagnecomité te onzichtbaar. Menig parelkettingmevrouw denkt trouwens steeds dat ze het hebben over het champagnecomité. Of ze mee mag doen. Maar goed: Mark moest dus in beeld. Dus een plan werd bedacht, en Mark verscheen bij het NOS-journaal..…

Schat, je ogen zijn zo mooi, je huid is o zo zacht, je glimlach doet me trillen, je tanden glimmen in al hun pracht. Waarom ben je toch zo mooi, van binnen en van buiten, ik vind dat niet alleen, hoor al die mannen naar je fluiten. Maar zij roepen je voor niks, je houdt alleen van mij, we horen bij elkaar, dat maakt me superblij.…

Een onverwachte achterstand, in de 84e minuut, een extra spits wordt ingebracht, voor hem een officieel debuut. De aanvoerder kopt op de lat, de spanning is te snijden, de thuisploeg wil kost wat kost, een nederlaag vermijden. Het is al in blessuretijd, de verse spits ontvangt de bal, hij passeert de nummer vier, geeft dan een droge knal…

Kijk, mensen vragen me wel eens waarom ík dat niet doe. Voor mijn moeder zorgen, maar ik kan dat niet. Zwakke rug hé. Als ik zondags een uur of drie, vier met mijn vrienden op de mountainbike door het bos gesleurd heb en ik lig dan thuis op de bank een beetje te bekomen, dan voel ik het hier achter zo een beetje trekken. En dan denk ik ‘O , o 't…

ik haatte op een dag al mijn leugens, mooi verpakt in knik en vriendelijke lach terwijl ik anders voelde ik wilde dus mezelf zijn en niet zo op mijn hoede gaf alle ruimte aan mijn pijn en opgekropte woede zie nog mijn baas, de heer van Geel geheel van kleur verschieten mijn handen wrongen om zijn keel dat was pas écht genieten…

Nee, op Mark zal ik niet stemmen, op wie wel, daar ben ik nog niet uit.…

Mark we hebben geen geld meer over om jullie riante salaris te betalen. Mark we hebben geen geld beschikbaar om jullie dure plannetjes te betalen dure plannen die alleen een minderheid wat opleveren terwijl de rest in de kou blijft staan.…

Omdat het Nederlandse volk uit hysterici bestaat die alleen maar belangstelling hebben voor voetbal en andere kinderachtige spelletjes laat het zich gewillig door Diederik en Mark terugbrengen naar de armoede van de crisisjaren dertig. Vaderlanders word wakker en schop ze naar de Sahara.…

Om maar met de deur in huis te vallen: onze grote leiders Diederik en Mark gaan trouwen. Tijdens hun intensieve contacten zijn zij van elkaar gaan houden en besloten helemaal samen verder te gaan. Hun politieke overtuiging was al geruime tijd niets meer waard. Moeders lieve jongen Mark was nooit liberaal. Alleen goedgebekt en ambitieus.…

Dat Mark Rutte niet uit de kast komt vind ik niet bijzonder, ik zie hem liever uit het kabinet komen.…

Maxime, Mark hier, dat bedrijf van die ingenieur..Haskoning..klinkt niet prettig..Is daar nog wat aan te doen? En die Paul.. Oh dat was geen ingenieur.? Verkocht computers en software? Aan het buitenland Van defensie? Uit Den Helder.? Hans nogmaals Mark, over die militaire inlichtingen Dienst..…

Mark zegt: als ik niet word verkozen voor de volgende termijn ga ik voor de klas staan. Zo zie je maar, ieder nadeel heeft zijn voordeel! Ben wel nieuwsgierig naar zijn manier van lesgeven......…

mist is mijn angst in dit troebel tij gedreven ben ik maar nog niet vrij in dit donker water is geen plaats meer om te zijn en verander mijn gedachtenstroom in zoete wijn…