Alle inzendingen over Martin Andersen Nexo

In 1922 ging je voor een half jaar met de Deense, socialistische schrijver Martin Andersen Nexo naar Rusland, waar jullie in Moermansk nog kort voor spionnen werden aangezien.…

ik denk ik voel dankzij jou een heleboel raar maar waar misschien bij elkaar vreemd maar fijn gewoon bij je zijn ik en jij wordt dat misschien wij?…

'Zóveel?' zei Lars. 'Dit kan toch niet? Echt waar? Voor twee liedjes zulk een schatkist vol gaan eisen?' 'En dat vond ze echt niet raar, Lars, want, zo zei ze Ik zing zelf ook al zo'n tweehonderd jaar.' 't Kan veel erger nog dan Spijkerman! Misschien Staat zoiets straks bekend als 'typisch Tien'…

Geen lange romantische verhalen, maar sprookjes van Andersen waar nachtegalen en kikkers dwalen en mensen elkaar 'morgen' wensen, koe, varken, ezel en paard samen lopen in de wei.…

Zeker, Martin Bril hield in zijn jonge jaren van een slok en snoof ook coke. Maar dat deed Jan Wolkers ook en die werd 81. Ook Harry Mulisch is een tachtiger en nog lang niet van plan ons te verlaten. Uitzonderingen bevestigen de regel. Martin Bril is niet meer en wat zullen we zijn columns en verhalen missen.…

PVV-Kamerlid Martin Bosma stoorde zich kennelijk ook aan de fout van Le Fever. Het was voor hem zelfs zo ondragelijk dat hij onderstaande schriftelijke vragen aan Mediaminister Plasterk stelde. 1) Heeft u kennisgenomen van de uitzending van het NOS Journaal van 4 juni 2009?…

Het is een bekend citaat van de columnist Martin Bril. Ik gebruik dat citaat wel eens voor didactische doeleinden. Als mijn dochter in haar tussenjaar van plan is drie continenten aan te doen. Of als mijn zoon zeker vier opties om een avondje uit te gaan tot het laatst toe allemaal open wil houden.…

Het is niet eens zover naar de hemel. Ik was het wel gewend om weg te gaan. Normaal grom ik bij de deur van de kamer 'tot vanavond'. Of ik schrijf ik wat in het familykladblok als ik de laatste ben die het huis verlaat. Maar voor altijd, dat had ik nog niet meegemaakt. Het is een afscheid waar je hart van breekt en niet alleen het mijne. Doodgaan…

De panden in de Tuinstraat, die de Heuvel met de Nieuwlandstraat verbindt, rijzen hoog op en tijdens mijn wandeling besef ik dat daar eens Martin woonde in zijn riante studentenkamer; Martin, mijn vriend; economiestudent die als weinig anderen aan mijn ziekbed heeft gestaan; Martin die het kleine, groene metalen kikkertje van zijn reizen voor me meebracht…

Martin was mijn eerste vriendje.Toen de volwassenheid onze ijle jeugddromen had verwoest en vernietigd en het corrupte spel van het maatschappelijk leven ons in beslag nam en verhard had, kwam ik Martin plotseling nog eens tegen en blij en verrast lazen we de herkenning in elkaars ogen en razendsnel werden we teruggeplaatst in de onschuld en in de ongeschonden…

Dan moeten ze me dus willen hebben om iets anders, om iets dat niet bij mij hoort. Zal ik je vertellen wat dat iets is? Het is vanwege de erkenning die ik heb gekregen. Die erkenning, dat ben ik niet. Die zit in de gedachten van anderen. Verder ook om het geld dat ik verdiend heb en nog verdien. Maar dat geld, dat ben ik niet. Dat ligt in banken en…

Een naschok volgt als het hoofd van de man in beeld verschijnt het is Martins vriend Wiebe die verstijfd en bleek naast hem zit. De verklaring is simpel, de Kater - aangehaald door Martins vrouw die hem met lekkernijen verwend - loopt regelmatig het huis van Martin binnen op zoek naar de vrouw van de lekkere hapjes.…

Het is een kleine stap van de nu nog bloeiende magnolia naar Martin Bril. Ook in zijn leven begonnen de bloemen te vallen, maar nog veel sneller en onstuitbaarder dan bij de meeste anderen. Het was dan ook onvermijdelijk dat zijn laatste blad viel. Hoe erg ook, het paste bij hem. Hij was de meester van het korte.…

Ik zal weggaan bij mijn vader en moeder en mijn naam door de modder laten halen bij mijn vriendinnen. Ik zal hier en nu de jouwe worden, in vrije liefde, als je dat wilt en ik zal er trots op zijn en blij zijn om bij jou te zijn. Als ik de liefde heb verraden, dan zal ik nu, omwille van de liefde, al datgene verraden wat dat vroegere verraad heeft veroorzaakt…

Er weerklonk een langgerekt, dreunend geluid en het kwam hem voor alsof hij van een kolossale, eindeloze trap viel. En ergens onderaan viel hij de duisternis in. Zoveel wist hij nog. Hij was de duisternis in gevallen. En zo gauw hij dat wist hield zijn weten op.…

In 1990 kwam er een gruwelijke kentering in het huwelijk van Martine en Henk. Martine begon een relatie met Berend Boudewijn van der Woude (De Bilt, 23 juni 1936), een schrijver/acteur/televisieregisseur en 16 jaar jonger dan Henk. Martine en Henk gingen uit elkaar en in 1992 hertrouwde Martine met Berend.…

Hierdoor sta jij op één lijn met Hans Christian Andersen en John Ronald Reuel Tolkien. Op 15 oktober 1919 overleed jouw moeder. Op 17 januari 1928 overleed jouw vader. In 1931, 1935, 1937 en 1938 ben jij door de Academy JAZU genomineerd voor de Nobelprijs voor de Literatuur.…

Van 1975 tot 1980 had jij een liefdesrelatie met Arild Andersen en bestond het Radka Toneff Quintet, met naast jou o.a. de jazzbassist Arild Andersen, getrouwd met de actrice/komiek Hege Schoyen, de gitarist/componist Jon Arild Eberson, wiens dochter Marte Maaland Eberson jazztoetseniste/-componiste is. Verder o.a.…

In de lage, witte "Maycrete"-woning woonde eens mevrouw Brouwer met haar drie kinderen Jeannette, Martin en Lambert. Martin werd mijn speelkameraad en vriendje, terwijl Lambert het leven al vroeg moest inwisselen voor de dood.…

Je mist meer dan je meemaakt, helemaal niet erg.…

Twijfel is het einde van een kampioen.…

Zie,die tedere hand nù dik geaderd trillend het album bladert…

Het licht maakt geen schijn in doffe holten de duisternis vloeit in schaduwen van adem waar ritme klanken vormt haar woorden afglijden van gekreukte lippen verkalkte nagels bekrassen de treeplank…

Commotie persisteren niet accepteren blijf communiceren elkaar respecteren 'n mening kan keren…

Verdomme waarom ontmoet ik je nu pas op dat scherm, dat koude glas Jij bent 't de tekst die ik las op dat scherm dat koude glas trillend tast ik de toetsen kneet iedere zin dat scherm dat koude glas 'n begin…

Als ik jouw laatste adem vang dan blaas ik je nieuw leven in. In wanhoop grijp ik naar de lucht maar de dood is sneller. Nu je ademhaling is gestopt sluit ik jouw mooie ogen. De dood klopt aan en neemt je mee. Geeft mij de wanhoop, pijn en angst als bewijs van jouw ontvangst.…

ik zie een rivier het zijn oceanen die ik wil je moet me alles geven maar alles is niet genoeg het is mijn verlangen me aan jou over te geven soms soms probeer ik soms lig ik naast jou soms huil ik soms sterf ik, dat is de waarheid ergens vind ik iets dat lief is in jou en ik heb de lijn weer overschreden een lijn die ik in het zand…

Life itself is the most wonderful fairy tale…

tip: No chance, Moon Martin…

De grootste parasieten op aarde zijn wij mensen.…