Alle inzendingen over Menno Wigman

Menno Wigman is geboren in 1966 te Beverwijk. Hij groeide op in Santpoort en hij zat op het gymnasium Felisenum te Velsen-Zuid. Vanaf 1978 was hij drummer in een punkband. Hij drumde als het ware de poëzie uit zijn onbewuste, met elke slag op zijn drumstel ging hij dieper op zoek in zijn mysterieuze wezen.…

Ze is beïnvloed door Menno Wigman, Tommy Wieringa en Rascha Peper. Ze schrijft helder over alledaagse dingen, ze wil met weinig woorden zoveel mogelijk zeggen.…

Poms meest geliefde dichter is Jan Arends, daarna volgen Rutger Kopland, Menno Wigman en Paul van Ostaijen. Hij volgde een HBO-lerarenopleiding en hij was leraar Nederlands en Duits aan een Mavo, later aan het Mondriaan Lyceum te Amsterdam.…

Deze roman werd o.a. door Henry Miller, André Breton en Menno Wigman volop geprezen. Het is dan ook één van de meest belangrijke, literaire boekwerken in de Perzische taal. Politieke islamieten in Iran en Europa hebben jou bevrijdende schrijfwerk op stupide wijze dwaas geprobeerd te onderdrukken, o.a. via radicale censuur en publicatieverbod.…

Dit wordt een droef gedicht. Ik weet niet goed waarom ik dit geheim ophoest, maar sinds een maand of drie geloof ik meer en meer dat poëzie geen vorm van naastenliefde is. Eerder een ziekte die je met een handvol hopeloze idioten deelt, een uitgekookte klacht die anderen vooral verveelt en 's nachts - een heelkunst is het niet. De kamer blijft…

Kaufhaus des Westen. Kopen op recept. Lento, lento langs vitrines schuiven en betoverd bij een vulpen blijven staan. Lipstick. Horloges. Lingerie. Kasjmier. Als ergens ooit genezen wordt, dan hier. Hier is het warm en druk, hier kun je dromen, hier kun je kosteloos bij balustrades komen waar Europa zich ontvouwt: een massagraf dat blaakt van…

Nee, die juli bracht bepaald geen revolutie in mijn bed. Hoe de zomer zich ook gaf, het leek te laat om nog een nieuwe hartstocht op te lopen. Dus dook ik onder voor het zwermen van de lust en heulde vrolijk met de slaap. Bijna dertig dacht ik, wordt mij toch iets te helder. En ik zag hoe alle parken overbloeiden, hoe de hitte uit de hemel…

Voor bijna alles heb ik mij geschaamd. Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam, de schooltas die ik van mijn moeder kreeg, mijn vader die zich in een blazer hees, het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt. Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt, zijn mond steeds heser over afscheid spreekt, nu hurkt mijn schaamte in een…

Ik zag de grootste geesten van mijn generatie bloeden voor een opstand die niet kwam. Ik zag ze dromen tussen boekomslagen en ontwaken in de hel van tweeëntwintig steden, heilloos als het uitgehakte hart van Rotterdam. Ik zag ze zweren bij een nieuwe dronkenschap en dansen op de bodem van de nacht. Ik zag ze huilen om de ossen in de trams…

En toen, gifmuze, kroop hij in mijn blik: een man, klein, dik, met onbemand gezicht die keek alsof hij Ron of Ruud moest heten. En alles wat hij dacht was mij bekend: belasting, voetbal, Emma, missverkiezing, broccoli, koffiefilters - heel zijn mond een dunne brief vol blanco levensdrift. En ik was in verwachting van een scheef gedicht, wou…

De zeemens, de oerwoudmens, die alles uit zijn buik voortbrengt, die robben vreet, die beren doodt, die soms bij vrouwen iets naar binnen stoot: de man.…

De burger, die geboren is in huwelijks-, geloofs-, gemeenschapszekerheden, is zozeer doordrongen van de 'natuurlijkheid' zijner wereld, dat de schoonheid, de dichterlijke betekenis hem zelden raakt.…

Deze muziek- en dansschool was opgericht door de expressionistische danseres Mary Wigman, geboren als Karoline Sophie Marie Wiegmann op 13 november 1886 in Hannover. Wigman's school werd het centrum van de Duitse, moderne dans (Ausdruckstanz). In 1921 kwam Yvonne Georgi ook bij Mary studeren, net als Gret (Margarethe) Paluka en Johanna Eckert.…

Natuur een postzegel achter je huis onkruid in hoofden En dan: Wat is natuur nog in dit land?…

Van 1922 tot 1924 kreeg jij in Dresden les van Mary Wigman, geboren als Karoline Sophie Marie Wiegmann (1886 - 1973). Jouw medeleerlingen waren Margarethe Paluka, Johanna Eckert en de actrice/filmregisseuse Leni Riefenstahl.…

Met een gymnasiumvriend ging ik iedere zondagmorgen dominees horen, in en buiten de stad, modern, links-ethisch, rechts-ethisch, evangelisch, orthodox-hervormd, gereformeerd. Wel moet ons een sterke drift naar het Hogere bezeten hebben, dat wij het klokgebeier niet als gewoonlijk in ons bed beluisterden! Wij waren op die leeftijd, waarin men zich met…

De dominee behoort niet helder, maar herderlijk, niet onbarmhartig, maar mild, niet genadeloos, maar zachtmoedig te zijn. Zo zegt de gemeente; maar zij bedenkt niet, dat de zachtmoedigheid Christus niet verhinderd heeft, flink op de sjacheraars in de tempel los te slaan.…

De eerste vervreemding, die vaak door haar algemeenheid niet als vervreemding beseft wordt, is het lot van alle individuen. Zij is het stigma der menselijkheid, het teken, dat de mens zich onttrok aan een zuiver biologische gemeenschap. Het samengaan van de kudde is reeds gestoord door de kiem van vereenzaming, die in de botsing der persoonlijkheden…

De vlucht uit de persoonlijkheid is niets anders dan een verlangen naar een omvattende, een beschermende, misschien een demonisch vernietigende persoonlijkheid, bezield en lichamelijk. Gemeenschapsverlangen - liefde tot de naaste heeft het christendom het genoemd - symboliseert de aanwezigheid van dit voortdurend gemis in de enkeling, dat eeuwig onvervuld…

Al tweeëntwintig maanden dezelfde weg, dezelfde bus, Al tweeëntwintig maanden nog steeds verlangend naar jouw kus, Al tweeëntwintig maanden altijd die vlinders in m'n buik, Al tweeëntwintig maanden als ik je zie, of hoor, of ruik, Al tweeëntwintig maanden wil ik graag oud worden met jou, Al tweeëntwintig maanden omdat ik zielsveel van je…

Het geloof bouwt op- ik streef mij vast op losse schroeven te doen staan…

De sneeuw kleurt mijn haar, een landschap, in samenspel met die memoires…

De liefde is hard- op stille zondagen blijf ik een ei tikken…

misschien praat de mens teveel daar hij patent heeft op de beweging verplaats je monden gaan in proces meestal van elkaar…

hopelijk zie je haar opnieuw waardoor het beeld nimmer aan je voorbijgaat prepareer het de ogen reiken verder dan de incarnatie…

genadig slaap je even uit want een stem spreekt tot de verbeelding ervaar maar een droom is moeilijker achter een scherm…

voorgoed moet je gewoon leven omdat een jeugd zo vrij is geweest ontraadsel eens panels met visie vullen per stem aan…

somtijds leef je hemels omdat het herfstblad dood de aardkern raakt geniet maar de heerschappij straalt feller door de openheid…

liefst wil je ieder vrouwtje omdat het uiterlijk zelden te wensen overlaat vergelijk maar monologen doen heel wat middels liefderijk jeugdsentiment…

je kent alleen haar naam want ze staat voortdurend in de belangstelling analyseer maar het emplooi knaagt aan heel het purisme…