Alle inzendingen over Mer

ik wil je liefhebben méér dan de duizend sterren die de nacht verlichten méér dan alle nevels die de ochtend dichten ik wil je liefhebben méér dan al het water dat haar einden kust méér dan elke storm die in stilte rust ik wil je liefhebben méér dan mijn hart in eeuwigheid kan geven meer en steeds meer voor altijd in mijn leven…

Hier sta ik dan: entre deux mers midden in de draaikolk van het leven. Entre deux mers: de dode bloedeloze en de rode van het leven. Tussen de moedeloze en de eindeloze. Ecce mater. Mater nostra. Zie haar. Hunkeren naar het vuur, smeken om het water. Vliegen in het luchtledige. Bijten in het zand. Zie haar. Zie hen.…

"Ein Bäumchen krümmt sich, aber ein Baum nicht mehr". - Méér met minder… Misschien kan deze oude boom met minder bladeren in zijn kruin op de een of andere manier toch nog méér aangename verkoeling brengen op momenten dat het nodig is. Of dat lukt? De tijd zal het leren. Tot een volgende keer.…

Na het vieren van carnaval zet je doodgemoedereerd voor de duur van een jaar jouw masker weer op.…

Vannacht heb ik raar gedroomd. Ik las in een reclameblad een advertentie, waarin een man en een vrouw gevraagd werden een ruimtereis te willen ondernemen naar de planeet Mercurius. De hele onderneming zou ongeveer vijftien jaar duren, maar voor de voedselvoorziening zou een kleine supermarkt in het ruimtevaartuig aanwezig zijn. Het voedsel en drank…

Vannacht heb ik raar gedroomd. Ik las in een reclameblad een advertentie, waarin een man en een vrouw gevraagd werden een ruimtereis te willen ondernemen naar de planeet Mercurius. De hele onderneming zou ongeveer vijftien jaar duren, maar voor de voedselvoorziening zou een kleine supermarkt in het ruimtevaartuig aanwezig zijn. Het voedsel en…

Háng naar méér... Grénzeloos. De lust naar méér is niet te stillen, maar vraag ik me af, zou 'k dat nog wel willen?…

Zoete zachte zoenen, als de ochtendnevel op het uitheemse eiland waar wij onze honger willen stillen Verheven boven alles de liefde die de honger aanwakkert ons lijf laat roepen om méér en méér En wie ben ik om het jou te onthouden wie ben ik om je niet te geven; Lippen om kussen van te eten…

gaf mijn ogen de kost maar hoefte niets te zien heb ook niets gekregen wat ik niet verdien kon niet méér verlangen naar wat ik al had en ga tóch slapen met méér dan ik bezat want jouw liefde groeit elke dag meer dat laat je me voelen keer op keer welterusten,lieve schat morgen weer zo'n dag...…

Keer ik me slaperig nog eens om en droom jou méér dan welkom……

Er was eens een boertje in Meeren Die kocht een wolf in lamskleren. Maar hij was erg dom. Want 't was andersom. Het was dus een lam in wolfskleren.…

Je kan wel stellen dat ik haar aanbad, zelfs méér. Het voortdurend verlangen om haar vast te houden, haar geur in mij op te nemen, te proeven, werd méér en méér een verstikking. Het was dus tijd dat onze wegen uit elkaar gingen, maar het gemis is zwaar om dragen. In alles proef ik haar vroegere aanwezigheid.…

De talrijke steden, dorpen, zeeën en meren waren erop weergegeven die ruimschoots tot onze verbeelding spraken. Graag legden wij de puzzel.…

Hugo was terecht bijzonder veeleisend. Maar het weigeringsbericht ondertekende ik. Vele poëtische Claus-fans, door hem afgewezen, koelden hun wrok op mij. Leuk niet?…

Eén ding is vervelend en dat zullen jullie zélf ook wel ervaren: als men je een pad in je korf zet, kom je er na verloop van korte tijd steeds achter, wie het je geflikt heeft. Soms is dat ontgoochelend. Je staat er van te kijken, wie je soms in de luren probeert te leggen!…

Alleen jou heb ik méér lief dan ik mezelf lief heb. Ik wil liefhebben om te mogen liefhebben!…

De Friezen hebben veel te weinig water, Terwijl daar zoveel meren zijn en sloten, Maar met dit weer gaat alles naar de kloten, Wat, denk ik, ook van invloed is op later: Straks blijkt al het overgebleven vocht, Nog veel te warm voor een elfstedentocht.…

Maar vijf procent, dat valt me echt niet tegen, ’n onsje meer, dat kreeg je toch al gauw. Ik dacht onwillekeurig aan mijn vrouw die ook vaak uiterst creatief kan wegen. Zo weegt ze zelf, zegt zij (mij lijkt het kras) nog nét zo veel als toen ze twintig was.…

Wij moeten in dit huidig tijdsgewricht méér in de samenleving integreren. Het management bestaat nu slechts uit heren, ons streven is een beter evenwicht. Dus zoeken wij, dit uitgangspunt getrouw, bij voorkeur naar een allochtone vrouw.…

Ik kijk over de meren en zee wil niet langer blijven staan. Ik verdrink, ik dook er in en zink…

Ik ben blij dat ik jou heb, ...mag ik nog méér verlangen?...…

Méér geld zou passen, voor wat meer salaris, voor nieuwe boeien, nieuwe uniformen. Maar nieuwe kogels ? Nee, da’s uitgesloten, die zijn er ditmaal weer bij ingeschoten.…

Neanderthalers hadden hoge stemmen, ze zongen liedjes, maakten daarmee plaatjes en hadden neusjes met méér dan twee gaatjes, ze waren in hun lusten niet te remmen en niet bij kleine jongens weg te slaan, waardoor ze nu dus voor de rechter staan.…

De meeste polders worden weldra meren. Dat is ons klotsend perspectief voor later. Dus Hansje Brinker heeft straks afgedaan. Zijn vinger wordt vervangen door een kraan.…

langs meren en door wouden gaan dan begrijp je hoe oneindig dit landschap moet zijn wind streelt teder de toppen van de bomen een stroompje valeriaant me rustig en terwijl het maar niet donker wordt benadrukt de koekoek achter mijn rug dat de zon niet zal ondergaan…

Méér naar rechts ! Pas op! Kijk uit! Een bocht ! Je rijdt te hard !” Ik snauw die woorden bits en bitter tot mijn vrouw, ’t is onterecht, ik wéét het, maar ik tob. Het maakt niet uit: Alp, Pyrenee, Vogees; zij rijdt perfect, maar ik heb hoogtevrees.…

Hoe kon het gebeuren dat ik mijn kindsdeel afstond mijn poppen verkwanselde aan het rijpen van de tijd waar ontvankelijk vlees zijn ijle wensen droomt kortstondig scorend en hunkert naar méér Ik, die het leven leefde in niet geveinsde onschuld sloot een monsterverbond schreeuwend om het kind…

In de weiden grazen de vreedzame dieren; de reigers zeilen over blinkende meren, de roerdompen staan bij een donkere plas; en in de uiterwaarden galopperen de paarden met golvende staarten over golvend gras. - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - -- - - - - - uit 'Verzamelde gedichten' van Hendrik Marsman (1899-1940)…

Het merendeel van onze medemensen, met name dat van de jongere generatie, communiceert tegenwoordig met méér personen, van dichtbij tot op grote afstand, sneller, effectiever en vooral geruislozer door middel van twee duimen dan u en ik hetzelfde met onze twee stembanden zouden kunnen doen.…

stukjes leven vlocht ik tot mijn matje kleur deeltjes van een ander die pasten bij mijn geur ze leerden me het leven vooral hoe ik moest geven wie ben ik nou is er niet méér te wensen dan de kleur en geur van andere mensen ben ik zelf niets de schaduw slechts van anderen doe ik vandaag nog iets…