Alle inzendingen over Mose

Violengeur stijgt op uit vochtig mos, een bronzen gloed verjongt de dorre bomen, en primula's en dotterbloemen zomen de groene wei met gouden voorjaarsdos. Wat heb ik, milde! naar uw komst gesmacht! wat scheen uw toeven lang! -- is 't niet mijn leven dat door uw donzen adem wordt gewekt?…

vergeet het wonder van groeiend mos tussen de stenen niet.…

bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle…

Wil Nederland bekend blijven staan als een land waar corruptie beperkt aanwezig is, dan is het een goede zaak dat politici als de heer De Mos ('Hart voor Den Haag') streng gestraft worden, zoals het OM nu geëist heeft: 22 maanden gevangenis.…

De Mos en zijn geldschieters zijn vrijgesproken van corruptie en deelname aan een criminele organisatie. Ik hoop dat het OM in hoger beroep gaat want ik vond de redenering van de Rechtbank nogal kort door de bocht om niet te zeggen: nogal naief.…

VAKANTIE PERIKELEN, MOS-AQUA.. Vroeger vond ik zwemmen net als mijn kinderen heerlijk, nu heb ik het ongeacht de buiten temperatuur altijd koud en vind zwemmen daarom niet zo leuk.…

, niet wisten waar het mos groeide waar kinderen liederen zongen tot God die ze niet kenden waarin ze wel geloofden…

Onthecht valt een blad Ten prooi aan de zwaartekracht Op het zachte mos…

Een avondwandeling door het bos vogelgeluiden verbreken de stilte voetstappen gedempt door het mos trillend van emoties en kilte…

De bladeren ritselen schielijks over het bospad Heerlijk laten ze zich rijgen door het bos Laverend op de wind in hun vrije val Dwarrelen ze geruisloos op het zachte mos In het hart van het bos fluit de merel Het zuiverste concert voor haar geliefde Telkens wachtend op zijn antwoord Fluit zij een melodie van eeuwige liefde Op het zachte…

Wandelen op het strand, schoenen vol met zand, lopen in het bos, voeten vol met mos, glijden over water, zórgen zijn voor later...…

Goudgele kleuren waar je ook kijkt sieren de straten, bedekken de wijk Goud kleurt de paden, goud op het mos De hersfst viert nu hoogtij als je kijkt in het bos…

echt seks en hittegolf is te zeer dubbel op ongericht ongeregeld alle remmen raken los voor je het weet lig je te stoven te stomen op het mos voor een vossenhol om maar te zwijgen van de konijnenval…

(voor John Mose Allison Jr. (1927 - 2016)) Je bent geboren op 11 november 1927 in Tippo, in Mississippi, op jouw opa's boerderij. Op jouw vijfde nam je pianolessen. Op het gymnasium speelde je piano en trompet. Je plukte katoen en op jouw dertiende schreef je jouw eerste lied.…

(voor Beatrice Moss Elvery (1883 - 1970)) Jij bent geboren op 13 april 1883 op 2 Fortfield Terrace in Dublin. Jouw vader William Elvery was een zakenman in Dublin en zijn familieleden waren zijdehandelaren in Spanje. Jouw familie was de eigenaar van Elverys Sports-winkel in Wicklow Street, Dublin, opgericht in 1847.…

de houten trap van de veranda kleurt groen weg van het mos één met de tuin kronkelpad langs wildernis tot aan het poortje -vergroeid met de haag- en er achter landschapsglooiing schilderwerk met zon als penseel…

dennenappels zoeken rusten op het zachte mos ? Wil je met me zwemmen in de blauwe zee ? samen zandkastelen bouwen wie wil met me mee ? Wil je met me praten zomaar over iets ? samen lekker kletsen eigenlijk over niets !…

enkel wat zachte kruimels en strelende zinnen gemorst op geurend mos getuigen nog van schijnbaar dromen waar onder nevelige bomen een oude minnezang weerklonk iets van liefde voelbaar werd zo onbevangen weer hervonden…

Terwijl ze me grommend op het mos trekt zie ik nog nèt het knipogen van de boomkruinen.…

Een zudde wordt gemaakt door riet daar woont van alles in, van karekiet tot waterspin en ook de gors die van het mos haar woning heeft gebouwd. En weet je wie j’ er ook vaak ziet? dat ben ikzef, je mist me niet want met een kluitje in mijn hand zomp ik wat af in ’t drassig land.…

Het mos traant nog maar de nacht is helder van geest.…

Je stem vervaagd langzaam Je woorden vallen zachtjes neer Op het zachte mos waar wij zaten Aan de oever van mijn meer Je schaduw vlucht voor me weg Mijn handen grijpen in het niets Starend naar de oever van mijn meer Zie ik alleen mijn eigen fiets…

Kleine straaltjes zonlicht breken door hoge boomkronen maken een cirkel van licht op de bosbodem waar zij ligt in het zachte mos breekbaar en teer Nog slechts een kind vol mooie dromen bloemen sieren haar gezicht…

'De beer is los, de beer is los hij loopt te hollen door het bos en wie niet oppast is de klos wordt platgelopen op het mos!…

Terwijl ik ijverig het mos op het tuinpaadje weghak, komt Maarten aangerend en vraagt verontwaardigd waar nu voortaan de kaboutertjes slapen kunnen. En weer komt geen passend antwoord in me op precies zoals de dag voordien toen hij me toeriep bij het maaien de madeliefjes te sparen.…

Het mos een olievlek, de horizon een poort. Het standbeeld zal ik zijn van de wandelaar die ieder jaar -voor mij dus om de haverklap- een roos aan zijn voeten krijgt. Dan voorover neigend zie ik net wat rest van de steel vergaan.…

Het touw gerafeld de tak is dik en sterk het mos zacht als jouw handen de dag zal het licht niet teruggeven oogluikend glanst zij schijnbaar tot aan de warme maaltijd, waar met mes en vork wordt gegeten ik doe de gordijnen maar dicht, het toetje is koud…

Een grap: Sam gaat naar Moos toe op visite; Daar komt de conducteur: "Ihr Ausweis, bitte!"…

ik kan hier alleen maar zitten met mijn rug tegen een boom en handen in het mos ik wil schreeuwen en verliezen vergeten hoe licht het was het einde van de zomer breekt het uitzicht door ramen van het vlakke glas de dood overleeft op doordeweekse dagen in de onomkeerbaarheid van aanvaarden ik zou moeten schreeuwen ondraaglijk…

ooit ligt een haas lam met een stuit resten beentjes mos zacht tellen dagen dubbel een hamer vangt zonder rede loos bloed mooi kreten op vertrekt een laatste stuip met kerstmis voor de deur het klopt kamers vullen geluid…