Alle inzendingen over Neeltje Ma

'Voor wie ik lief heb wil ik heten' was geloof ik haar eerste bundelen en een daverend succes, deze bundel haalt dat uiterlijke succes niet echt, maar daar staat tegenover dat de lieftallige jonkvrouwe Neeltje voor meer diepte heeft gekozen, onopvallend aandoenlijk, een vertederend meisje, die verborgen aristocraat Min.…

Neeltje Jacoba. Plots besmuikt. Omhooggevallen proleten, bloeddorstige persmuskieten, machtverslaafde wichten. Neeltje Jacoba. Ik smeek U. Verloochen Uzelf Laat deze onwetenden verzuipen in de zee der etterende leugens en banaliteiten. Neeltje Jacoba. In mijn gedachten immer een heldin. Tot het einde der tijden.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -- - -- uit 'Kindsbeen' van Neeltje Maria Min (1944)…

Het is even stil Ik dicht niet meer Schrijf geen proza De geest is dicht Ik tel tot tien tot elf In een hol gewelf Zodat niet gaat verloren Geluid van de koeienhoorn De oproep fel en stom Tot het heidendom Heb ik geweerd Ik ben bekeerd Tot wat ik altijd was Een degelijke grapjas Wel met christelijke waarden En moppen zonder baarden…

En ik weet nog goed wat Pa zei, toen Ma's kip een Paasei lei: Pa zei: 't Paasei is niet pa's ei! Ma zei: Paasei is van mij. Pa zei: Ma zei dus, dat Ma's ei Paasei was, maar niet voor Pa; Ma zei: Ma's ei is Ma's Paasei en Pa's ei is óók van Ma.…

Neeltje die haar pendel op tafel heeft laten liggen, pakt nu een handtas onder de kapstok vandaan en laat die vlak boven de grond hangen. Dan zegt ze: ’wordt meneer Van Gellekom eigenaar van deze hond?’…

Wij zagen hoe zij fier, het hoofd geheven, de zorg droeg voor familie, man en kind, en hoe zij, onverward door tegenwind, haar weg vond in een diep betrokken leven. Soms was het zwaar, maar klagen deed zij niet, ze trok zich moedig dwars doorheen haar zorgen, haar kleine leed voor iedereen verborgen, verbeet zich: wie niet huilt, heeft geen…

Gemarmerd gelaat, groeven van wijsheid Mistige ogen Indrukwekkend als de eindeloze tijd Streel ik grijs, zilveren kroon Voel mij een prins, niet enkel een zoon.…

je ligt hier al een tijd niet dat ik je dat verwijt want jij wist ook niet beter dan jong te leven en later te geven hier lig je nu, bot bij bot je vlees is allang verrot ma's wormen en maden hebben nu je plekje verraden samen kloppen jullie voor geen meter…

Goden strijden niet meer, noch godinnen. Ze zijn nu vrienden weer en vriendinnen. Ze bundelen hun krachten samen als wiel. Mensje verbindt bewust de geest en ziel. Getrokken door aardse kracht stijgt men. De spirituele liefdesmacht bevrijdt hen. Genezend koel is 't gevoel dat vergeeft. Begin in jezelf als je het hier beleeft. Vergeef schepping…

De machtigen en de rijken zullen niet ras bezwijken, maar velen onderdrukken. Zal dat uit-EINDE-lijk lukken? De planeet wordt beroofd en ze vergeten wat is beloofd, want wijsheid in hun hoofd is al eeuwen uitgedoofd door hebberige nukken, men ziet nu belastende stukken. Wat zal blijken: men gaat over lijken die niet wijken. Er heerst haat…

Em ma proppe, etep proppe Em ma sèzchela melos Tottic nedde crantep emme leckurre segret, danszeg tse kanapee, kanapee toenoutyn ustoe. Aszick csavus im melyche mostap seggictoe rika, rika, laane menou. Evve nochwa pittetyn us toenoula melos szotterick, szotterick, toenoula melos.…

Julie, ma fille, finalement je t'aime dans ta totalité et j'aime ta mine sincère. A l'heure présente je cherche ton jeune et vif visage dans les profondeurs inconnues de ta mort trop imprévue, ma chère petite fille, où es-tu, ma grande?…

Joke keek haar verschrikt aan, 't leek wel of ma huilde. Tante Betsie duwde ma zachtjes naar de tafel en legde een boterham op haar bord, beboterde die en deed er een plakje kaas op. "Ik kan nú niet eten," zei ma, ze klonk kribbig. Geen wonder, dacht Joke, waarom bemoeit tante zich met ma d'r eten.…

Dré, waarvan de pa en ma een boerderij hadden, met 70 koeien, een melkrobot, en Dré. Tot hun dood voor zijn pa en ma gewoon “Us Dréke”. Al van jongs af aan was Dré op zoek naar het geluk. Hij had er over gehoord, zoals dat er “gelukszoekers” zijn en dat iemand “niet voor het geluk geboren is”.…

De kwaliteit van het leven begint met onderkennen daarvan.…

Loop ik net vanuit de keuken langs, precies: het weerstation, stop op mijn schreden en zeg: Ma is weer bezig hoor, het station loopt qua tijd weer een uur voor! Ik spreek haar een soort van vermanend toe, maar zeg tegelijk: gezellig Ma, dat je er weer even bent!…

Soms glimlach je om ons - ik weet het wel- om al dat stoer en mannelijk vertoon. -Wij zijn het toch die deze wereld bouwen en al wat jij doet is zo doodgewoon, zo elke dag hetzelfde, kleine dingen: koffie en pap en grote stapels brood en soms- heel even maar- herinneringen aan wat het leven vroeger bood... Ach kom, dat gaat voorbij, de zorgen…

Sorry ma.....…

poesje, hartedief iedereen mag met mij gaan, op warme winden zweven wij door wollig wit in richting Maan; en als het klopt wat jij mij zei dan vlieg ik weer met Ma…

Hij startte zeggend van 't stuur zich wendend: tabee dan, Moeder, daar gaan we weer. En door die laan daar zag zij hem gaan naar zijn nieuwe baan - en naar nog veelmeer. Zo zag zij hem gaan en dacht: jaja - mooie baan en bier, kerels en wijven en nog zo meer. Dus toen hij na vijven niet opdaagde weer schreef zij een Annonce en zuchtte…

Zit met ma in zijn caravannetje ergens aan de kust in Spanje en is niet bereikbaar. Hij heeft groot gelijk.…

Ma, jij was dit alles en nog zoveel meer.…

Een meisje uit het mooie Stavoren Jubelde heel hoog van de toren " Hoera, ik ben Ma Maar het kind heeft geen Pa Hem ben ik tijdens de zwangerschap verloren."…

" Ze zei: "Van m'n pa, maar ook van m'n ma; ik kreeg ze van dezen en genen."…

Terwijl haar manmodel lacherig een Lederhose kreeg aangemeten onderging ma een shock. Walging en haat voor pa bruisten onstuitbaar op. Ma wou niks nooit meer met hem te schaften hebben. Pardoes liep haar vat vol echtelijke liefde leeg. Verklaren kon niet, er was echter geen ontkomen aan.…

Si tu danses, si tu danses Écoute, ma bien-aimée on y joue notre chanson nous dansants les nuits les jours, les midis…

Pak je niet de verkeerde beker ma, de mijne is heet, die van jou niet, ja... dát weet ik wel... áú, die is héét, ja ma, da's de mijne.... Ik heb 't zó warm, ik doe m'n vest maar uit (om 't in één vloeiende beweging weer aan te trekken). Ik had 't zó druk vandaag!…

Vaste prik, ma staat weer in het licht en dat licht weerkaatst in haar ogen, dag lieverd.…

Het onverbiddelijke geloof heelhuids ontsprongen Leven met een lichte toets van goddelijk besef; Nooit meer een zwart en bitter einde opgedrongen, Maar zonder wrok, blijmoedig, zonder ophef. Het onderdrukkende juk met z'n noodlottige ban Van je afgeworpen, geen zonde meer, geen eerste steen, Je werd er geen lichtvoetig danstype van, Maar het…