Alle inzendingen over OK ik ben bang van u

OK ik ben bang van u ok ik ben bang van u maar het is toch niet eerlijk dat de voorwaarde voor liefde angst is ok ik wil u maar het is toch niet eerlijk dat de voorwaarde voor waarschijnlijk niet krijgen willen is ok ik hunker naar u maar het is toch niet eerlijk dat de voorwaarde voor hunkeren eenzaamheid is ok ik ken u niet maar…

Nee, al werd Hedwig dan psychotisch, zelf heb ik inmiddels genoeg beschrijvingen van herinneringen gelezen die aannemelijk maken dat zulke ervaringen kinderen kunnen overkomen die later heel gezond blijven.…

Ik zou graag rum willen drinken die op de bodem van de zee is gevonden in gezelschap van kapitein Haddock en een reis in een onderzeeër maken met de 'Grijze Wolven' van Das Boot.…

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

Een van hen ben ik.…

Zelfs in de isoleerkamer beschadigde ik mezelf veel, en om dat te verhinderen verbonden ze mijn handen, van mijn vingers tot aan mijn schouders. Toen was ik echt alles kwijt, zelfs het recht op mijn eigen vingers, en was er niets meer over om van me af te pakken.…

Ondanks alles was ik chronisch schizofreen, hallucineerde ik, was ik verward en zelfdestructief, en het was voor niemand een grote verrassing dat ik er niet in slaagde om eindexamen te doen.…

Niets is, dat niet goddelijk is.…

Een hevig hater. Een minnaar mild. Die nu of later De Dood toch stilt.…

De tastende ontucht van uw teedre handen. Het duister...geur van rozen en van wijn. Morgen zal wroeging weder wreder branden. Maar heden: laat ons zalig zijn.…

Twee sinaasappels van één tak met blaren. Ik zie schreiend het wonder aan: Neen: niet vergeefs zijn zóveel kwade jaren Over mij heen gegaan.…

Wie zal in de regenboog scheiden De regen van de zon? zó dacht ik, dat ons beiden Niets scheiden kon.…

Een lieve jongen en een héél lief meisje... Ik leg mijn hand op mijn hart zwaar van pijn. 't Is altijd weer dat oude, nieuwe wijsje. Misschien zal 't leven hun genadig zijn.…

ben je in het donker bang duren de nachten te lang denk je dat je daar wat ziet heus, spoken bestaan niet zie je schaduwen op het behang jagen geluiden je op stang geloof alleen wat je werkelijk ziet want spoken, die bestaan lekker niet…

ik huil, nee ik grien van binnen in mijn eenzame, machteloze strijd voor het behoud van de Ziel en de Geest van u, mijn land- en tijdgenoten.…

Gruwelijk hard spatte mijn ziel uit mijn borstkas en spoot als een rode fontein door mijn woonkamer. De walgelijke stank was niet te harden. Het was niet meer te stoppen en ik gleed onderuit, spartelend in de allesomvattende rode rode gloed die mij omhulde. Na een tijdje kwam ik overeind en kroop langzaam door de stinkende smurrie. Ik zag lange kronkelende…

FANTASIE VERHAALTJE Foppe loopt over een weiland Dan naar de sesamstraat Naar bert en ernie Die vindt hij het leukst Dat zijn vrienden Een vrolijke en een rustige Dan gaat hij naar zijn moeder Daar zit hij rustig aan tafel Te praten en te eten Want hij houdt van haar Nu denkt hij Wat is er in mijn hoofd Dan gaat het mis Hij krijgt…

Vandaag gaat hij dineren met zijn vriend Okke Terpstra, die aan de Lytse Loane 5 woont. Okke is net als hij een vrijgezel en ze zijn beiden verzot op antiek. Dat ze veel bij elkaar over de vloer komen, is de bewoners van Ee niet ontgaan en er wordt dan ook dikwijls over hen geroddeld. 'Het is dik aan, hé?', zegt de buurvrouw van Okke spottend.…

Bevrijding via het woord: het van búíten openen van een gevangenis waar je zelf ín zit.…

Zo teder en weerloos zo kwetsbaar en klein die bange oogjes die afvragen, wanneer stopt de pijn? Nog zo mooi en eerlijk zonder schulden en zacht onwetend dat dit alles nu al in vernieling wordt gebracht De tranen die vallen het geweld en de haat is de schade nog te herstellen of is het daarvoor te laat?…

geen schaduw wordt vergeten al zwijgt het gordijnenduister gaan de open luiken dicht en ligt er alleen houtskool over haar gezicht als de zon zich omdraait komt bidden met de maan lacht hij schril want in zijn macht is kindertijd vergaan slangen slapen niet vannacht…

Ik durf niet meer zo goed ben bang voor wat de liefde met me doet Ik stelde me weer open even heel fijn Het duurde heel kort het mocht niet zo zijn Mijn muurtje staat er weer ik durf niet meer Niemand komt er meer doorheen wel zo veilig zo alleen…

Het is donker, pikdonker, nat, vies, lelijk, een moeras, onkruid. Hij is boos. Ik weet niet waarom. Wat heb ik gedaan. Hij blijft doorgaan. Stop. Het is donker, pikdonker, nat, vies, lelijk, een moeras, onkruid.…

Of ze de huur betalen, van 't pand, niet normaal, lopen nog net niet hand in hand, hoe banaal, en bang dat ik voor die mormels ben, catastrofaal, lopen niet in, maar over de val, globaal! M'n kaas, dat vreten ze wel, wat zijn die krengen SUPERSNEL.…

maar o zo kwetsbaar en ja, dan ben ik daar ben bang voor wat gaat komen maar ik blijf van je dromen ik krijg je niet uit mn hoofd het is de liefde die mij verdooft echt, deze liefde is puur vol met passie en vuur ik heb je mogen beminnen wist niet waar te beginnen jij genoot met heel je hart en toch blijft het apart dat je het niet…

Wanneer het donker bangt en het licht zo plots vervangt Denk dan aan die kleurenboog die toen, zo stil, je hart bewoog En de tranen met de straal van zon in kracht al vluchtig droog Wacht nacht! ik denk dat ik weer kijken kan ik ben nu niet meer schaduwbang Hoor ik daar een vleugelzang?…