Alle inzendingen over Ontploft

De ontplofte bommen hebben veel lichamen verscheurd. de daders lachen in hun vuistje en de wereld...treurt. Het is niet ver van ons bed het kan ook HIER gebeuren. dat WIJ eraan moeten geloven en de wereld om ONS zal treuren.…

(voor Georg Trakl (1887 - 1914)) Je wieg stond in een aardig huis te Salzburg, waar je vader Tobias werkte als smid en ijzerhandelaar, als protestant had hij de zaakjes goed in orde, wat ook wel moest gezien je drie broers en drie zussen, waarvan Margarethe oftewel Grethe je lievelingszus was, je vrouwelijke evenbeeld. Je moeder Maria was nogal afstandelijk…

er oerknalde wat soep met aminozuren vloeide uit tot prachtige luchten harmonieuze landschappen aromatische bloemengeuren op een azuurblauwe bol ik er midden op god, ongelooflijk En God tilde het deksel van de pot snoof mompelde : gut, wat brouwen ze nu moet daar wijsgerig wiskundig denken uit voortkomen ? de vrije…

In den beginne was er niets en toen ontplofte het ook nog.…

Zij kon zijn pokerface niet langer aanzien en speelde haar troef: harten, de vrouw Maar hij ontplofte en reageerde met schoppen, de boer…

Nog voor ik iets kon zeggen tot die schoft Is haar mobieltje toen spontaan ontploft.…

Als je je in Rusland verzet tegen Poetin, dan val je gegarandeerd uit een hotelkamer op vijfhoog, je wordt stiekem vergiftigd, je ontploft in de lucht of je verdwijnt voor eeuwig in een strafkamp. In de VS gelden andere zeden en wetten. Ik ben benieuwd hoe het met Elon Musk gaat aflopen...…

confessie depressie belofte ontploftte streep ingreep bericht gedicht ontwricht donker geen licht 't stonk er afscheid bevrijd geen tijd druk geen beetje stuk het vreet je pluk ik nee de kip de dag zonder kop zie hem carpe…

Leven in de sloot luchtbellen in het water kikkers paren zich moe maar voldaan reigers vullen dankbaar en traag hun magen met mannelijke kikkers verblind door de liefde grote kluiten kikkerdril glinsteren in het zonlicht de lente is ontploft vannacht ga ik luisteren naar hun kwaken…

Alleen Agamemnon zingt - geen gas, geen water - zingt Elektra en sterft niet van euforie oog om oog met het levenloze lichaam van haar moeder slordig op de grond maar in het vacuüm van het besef dat haat waar wraaklust zich mee voedt liefde in verwarring is ontploft haar hart Alleen…

Ik tel tot vier en prijs me gelukkig de wereld is niet ontploft mijn zelf, onaangedaan dus genoegzaam lik ik mijn lippen af.…

Ranger langs kruitvat en zie dat je niet ontploft Tanken loodvrij tot over de meet in Nijmegen Fijn willen wandelen? Steek een speelkaart achter je hielen in je loopsloef liefst nog van al hartendame: Nooit geen blijnen…

straal je ook nog als het bloed ontploft in je ogen je posters wel jouw lijnen zijn gewist hun trekken nog niet thuis je was zijn nummer één het rode potlood haatte hij hij vuurde zonder vragen alleen de rechter kon het antwoord dragen de jaren spreken over van jou alleen jouw stem wordt niet gehoord blijkt niet meer recht…

Tegen de tijd dat deze wereld ontploft hoop ik buiten westen te zijn. Wat een zooitje is het toch.…

Geploeter in mijn maag Bliksem in mijn hoofd Een rauwe droom weggespoeld Door een plotse regenbui Niet enkel het wachten en verwachten Vernietigde mij Het was meer een bom vol haat en liefde Die ontplofte In mij Een enkel woord is genoeg Om de pijn te verzachten Om een glimlach te toveren Op dit betraand gezicht Enkel blijf ik wachten…

Alleen....zorg er dan wél voor dat 't beest niet halverwege ontploft,want da's niet erg smakelijk. Benieuwd of er veel pannenkoeken gegeten werden die week.…

Via inmiddels opgedroogde bronnen ontplofte er een hele boel toen de wetenschap om een vuurtje kwam vragen. Pure shit natuurlijk, met veel great balls of fire. Een uitgelezen kans voor de Mensch, welke met ongekend verwoestend effect zijn eerste stappen op deze planeet zette, door de apen achterna te lopen.…

Neutraal is de bom, totdat die ontploft.…

Jouw beeld voor mijn ogen als ik ze even sluit Is alles wat ik zien wil hoe jij je lippen tuit De kus die daarop volgt brengt mij in een trance Mijn hart, dubbele slagen, ontploft bijkans En als de kus dan eindigt voelen mijn benen week En heb ik echt geen benul van hoeveel tijd verstreek Zo passioneel, zo teder als jij liefde kunt…

schimmelgrijze duif hapert langs verkrampte armen ontploft haar pluimen korrelkristallen op het lichtste van de nacht bootje vaart kabbelt schuurt pillamp schijnt wind draagt vuur wakkert bootje dooft reiziger rust uit plaveit gescheurde nagels naast zijn eigen jeans zonsondergang over hout en zand pastelpaarse pracht en een duif…

wat doet de driftkop als-ie kwaad wordt omdat hij zich kapot ergert vanwege frikkerig zeiken over puntjes komma's zijn ontroering leidde tot beroering hij ontplofte eerst zag men rookpluimen uit de neusgaten stoomwolken uit de oren toen vonkten toetsen er kwam vlammend tekst de ontvangers schroeiden hun ogen zij schreeuwden het…

de stad ontploft tweevoudig als de daders galopperen in het lagere dal - want ik ben eertijds met de helm geboren en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden o wee, ik zet een stap achterwaarts en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…

Wat ik je wil zeggen Kan ik niet Wat ik wil doen Kan ik niet Wat ik wil proeven Kan ik niet Dat ben jij Als ik niet oppas Word ik verliefd op je Maar dat kan niet Dat mag niet Als ik jou zie lopen Ontploft mijn hele lichaam En vooral mijn buik Als je tegen me lacht Doet mijn mond Wat hij zelf wil En breekt hij uit In een brede glimlach…

alles is als steeds tevoren vrijdag, op de Nassermarkt totdat die raket ontploft zestig levens gaan verloren. acht divisies om de stad met daarbij nog moordcommandos zicht beperkt door blinde haat doden ieder op hun pad. woestijnratten in de val zandstorm tegen rookgordijn wie wordt baas in de woestijn doden - wie kent hun getal?…

Haar ogen, ontploft in kleuren Waarin ik fragmentarisch uitdein In haar heelallen, hoe verder, hoe kouder, Tot ik in het zwart verdwijn, Implosief in haar achterblijf. In de duisternis glimt ze als zwarte marmer. “Du bist so schön, ich liebe Dich,” Zeg ik zo, omdat ik, dit, In mijn eigen taal niet zeggen, Niet straffeloos zeggen kan.…

zag je sporen in de grond een kale horizon geen vijand die het nodig vond om jou te raken je ging het maken in dat vreemde land van kogels en granaten was eigenlijk gewoon voelde als routine nog niets aan de hand tot je maat ontplofte jij zijn darmen zag jullie schoten terug als blinden omdat in deze oorlog nu weer alles…

Ik schrijf direct en bedoel wat ik bedoel, geen omwegen en nergens vastgelegd behalve hier, als deze site ontploft is alles dat ik te zeggen had weggevaagd, als klimop dat onderaan de boom wordt doorgezaagd. Geeft niet, ik ben er toch even geweest.....…

Scheurend ontploft het ziekenhuis als we weer buiten zijn. ------------------------------------ uit: 'De gedichten 1991-2000', 2000.…

en net als zij me zachtjes wil gaan strelen ontploft de wekker met een wild geraas een oude boterham met pindakaas vervolgens op m’n werk een dag vervelen wat saaie post, wat zure klanten mailen bescheuren om de grappen van de baas dat zeker nog een jaar of tien - helaas mijn straf is langer dan van criminelen dan weer naar huis, de snelheid…

Dezelfde jeugd die ontploft in een zomers palet, bijkleurend op een vreemd strand. Daar heb je immers alle vrijheid. Zelf heb ik genoeg aan zwart en wit.....…