Alle inzendingen over Ontspoord

Een machinist uit de plaats Wijster Zong tijdens zijn dienst als een lijster Tot van een perron Er plots iemand sprong Sindsdien is ie 't spoor geheel bijster…

Heg en steg Wil en weg Verlaten straten Stegen verlegen Tram, bus, fiets Ik rijd naar niets Trein dendert voort.…

Wie had in deze harde tijd bevroed Dat als je aan de meiden liefde toont Hun schoonheid met je hartsmuziek bekroont Je dan door de politie wordt beboet? Het kost het Spoor een flinke bom met duiten Om treinen tijdig weg te kunnen fluiten.…

Twee conducteurs uit de plaats Hoorn Die kaapten de bus naar Stavoren En wat men ook zegt Ik denk dat ze echt Gewoonweg al tijden niet sporen…

Tim West is een Engelsman, die in de jaren negentig van de vorige eeuw naar Amsterdam verhuisde. Hij had in Londen op een kunstacademie gezeten, waar hij prima resultaten boekte. Zijn werk had in diverse ateliers gepronkt en meestal verkocht hij iets van driekwart van zijn schilderijen, vooral de vrouwelijke naakten deden het zeer goed. Over de inhoud…

het stalen roofdier nadert klokvast zijn schreeuw wordt opgelost in een ontspoorde gigue ik hoor een requiem in het achteloze fluitsignaal…

De mens is een ontspoord wezen. Deze hersenen van hem zijn iets hinderends, iets onnatuurlijks. De mens gaat ten gronde aan het wapen, waarmee hij de andere dieren heeft overwonnen.…

zoetelief ziekebloed strelende koorts opvlammend pelsdier geplunderde moord brute volharding tot brakens plezier drachtig gefluister genadig ontspoord…

Ontspoord, er zijn mensen die de holocaust ontkennen, de trein dendert voort. Vol ongeloof zie ik sterretjes, een pennenstreek doet goden wankelen. Ik voorzie kamervragen.…

een dichter zoekt als het ware zijn eigen lijden hoe anders kan hij zijn zucht naar woorden verklaren of raakt hij ontspoord door zijn eigen werkelijkheid waar een glanzende spiegel hem tot nietigheid verleidt…

ze zitten samen maar zijn alleen onderweg staren roerloos door de raampjes naar de persoon tegenover hen achter wie het leven aan hen voorbijglijdt met enkel de herinnering aan waar ze zijn ontspoord…

Zolang het rad maar draait Staan we weer voor alles paraat De wereld draait door Ontspoord de wereld? Met de Hollandse inslag niet Maar buitenlandse krachten Andere machten Discussie En donkere nachten…

De gewelddadige persoon die in Oslo tientallen onschuldige nietsvermoedende mensen vermoordde, wilde een wereldpodium voor zijn ontspoorde ideeën. Door de cynische cyclus van terreur-media-aandacht-hype krijgt hij exact wat hij beoogde.…

zachtjes glijdend op de ijzers bij het afscheid van de nacht een handje vol nog trage mensen worden naar hun doel gebracht wel erg vroeg maar toch niet zinloos gaat de trein gestadig voort steeds maar verderop de dag in tot de morgen is ontspoord…

Ik vind het miserabel om de ontspoorde Tristan af te doen als een ongeneeslijke schizofreen, dat het effect van de ziekte schizofrenie louter destructief is, bestrijd ik, want er zijn talloze voorbeelden van kunstenaars, die met diezelfde aandoening, heel veel kunstzinnig goeds hebben geleverd en dat verdommen ze te noemen!…

Kriskras ontspoorde vogeltred verspoelt in golfslag de zilte zandloper dicteert opnieuw, opnieuw en eindeloos tot plotseling als laatste ademtocht een vogel opwiekt naar het land terwijl het tij zich keert.…

De verhalenbundel wordt bevolkt door eenzame dolers en drifters, door rusteloze moedermoordenaars, ontspoorde bartenders, naakte Urkers en andere sociale ontheemden. Ze zoeken wat warmte, wat genegenheid of simpelweg wraak. Vraag ernaar bij je boekhandelaar.…

In de schaduw van jouw woorden in de schaduw van je blik begeef ik me op de eenzame weg, waarop wij ontspoorden Sprakeloze leegte een verlaten gebied is de bron van mijn verdriet Een wanhoopskreet weerklinkt wanneer ik besef, wanneer ik zie jouw liefde voor mij was niet meer dan een trieste illusie…

Wanneer men preekt tot mij over ontspoorde vete’s die ogenschijnlijk met gemak zich uit in oorlogen van het ergste soort verschiet ik om dit wereldse in beelden tot mij gebracht in zorgvuldig verpakt leed zelden van de vele bommen op mens en kinderen Neen, ik shockeer pas echt blauw over gebrachte spot van sprookjesland in oorlog…

Betonnen woorden verzonken zinnen genagelde kreten ontspoord beminnen Rottende klanken gebroken verhaal een hek om de hemel gevoelens van staal De punten omhoog ijzeren spiesen het eeuwige raken de grip verliezen Instortingsgevaar verbreekt het geheel de grondslag doorgronden bouwt ieder zijn deel…

laat me niet dromen over ontspoorde letters als het bloed niet sterven wil doorheen al mijn zinnen want onbespreekbaar wacht ik op vleugels en armen vol rood gestold licht omring me niet met dichtbije nachten die het sterven verbergen in het opwaaiend stof want in het schreien en voorbij gaan vallen de letters in mijn…

Met een grimas op het gezicht aanbad je het ontspoorde lot en in de naïviteit van je emoties ben je me onherroepelijk uit het oog verloren.…

Woestijnen van wuivende winden betokkelen z'n slaap en verdwaasd klautert hij aan wal Op marmerwitte galerijen van gekauwde steen 'n verlaten interesse deint een machinaal aloha doelloos op en neer In 'n schicht van hebzucht lanceerde hij fortuinlijk 'n ontspoorde industrie en was weer een illusie rijker toen hij jammerlijk werd…

Het materialisme is ontspoord, want er is een overschot aan prullaria en onnodige hebbedingen. Geestelijke waarden worden via de consumentenmedia niet meer aangeboord, omdat de producenten zelf ontspoord zijn en slaven van de geldwinst zijn. De wereld wordt massaal besodemieterd, verneukt, genaaid, betoverd, vernederd.…

Ontspoord op de rails passeer ik het rode sein. Het volgende station: eindelijk, overstappen naar de stoptrein.…

Ontspoord op de rails, passeer ik het rode sein. Het volgende station: eindelijk, overstappen naar de stoptrein…

Blind en struikelend over woorden Een nutteloos geweld Letters die uit verzonnen zinnen ontspoorden Door het geweten gekweld Een geheim alphabet Gevangen in een leugen In een vreemde taal omgezet Zinnen die niet deugen Muren van onzekerheid Gebouwd in een duizeling De liefde raakt zijn glans kwijt Bij de schaduw van herkenning…

woorden rijden zich klem in de korst van mijn keel ze hebben verleerd hoe een vrouw planmatig te bedaren het onvermogen is totaal verdwaasd kijk ik naar hemel en aarde mijn klamme voeten vatten vuur rook verast de kleur van mijn ogen ik word als heilig te vroeg geboren en veracht ondertussen heeft de trein je reeds ontspoord…

met beheerste spoed snelt hij daar voort glijdt doelgericht over stroom en vliet prevelt alvast een toepas'lijk woord de tocht is fraai - hij merkt het niet hij peinst over liefde, haast ontspoord, en de rol die men voor hem ziet een geschil kan in de kiem gesmoord als hij de juiste woorden biedt het betrokken stel, dat wacht sinds noen…

Pas twee jaar later is er daar een trein ontspoord. Ook iemand zag, terwijl hij sliep een auto zinken in het diep, een heel gezin. Precies de plek heeft hij gezien: de auto reed een dag nadien het water in. Soms is er vage lampenschijn uit ramen waar geen huizen zijn, alleen maar grond.…