Alle inzendingen over Pure eigenheid

Je vader liet in Bergen je huis 'De Vlerken' bouwen en Gerrit Rietveld knapte het op, terwijl je hem in natura beloonde, wat hij prachtig vond, zo in zijn eigen creatie. Toen hij bleef hangen, heb je hem vriendelijk verzocht op te donderen, want al met al hield je vooral van je eigen space en moest alles wijken voor je kunstmakerijen.…

Ik kom nooit meer Van jou af Want jij gaat in repen Ik breek je in blokken, In brokken verwarmt mijn mond Smeltend mijn weerstand Ze zeggen dat het Door een stofje komt Dat zit er dik in Maar de verleiding Is zo ontzettend puur ....…

geboren lente geschenken van de natuur ontwaakte schoonheid…

Zo was ooit alles anders Sommige hard of dan weer zacht Nu blinkt alles of moet het schijnen zo nu en dan wordt er iets verband puur vind je dan nooit meer terug…

Ik voel mijn schouders schokken van de ingehouden snik mijn lichaam krom gebogen dat is mijn eigen ik.…

Soms borrelen woorden zomaar op Puur vanuit het hart uit eigen goedheid Je opent je mond al om toe te geven Als je plots pijn voelt ergens binnenin En alles… alles komt weer naar boven… De zon die je net nog verwarmde Verdwijnt voor je eigen getuigende ogen Geen zicht… En de aarde die net nog vrolijk draaide Stort in onder jouw trillende…

Zuiver, Als een Madelief in het gras, Met ernaast een klaver, Pure liefde, Samen spreken ze schoonheid en geluk, Geplukt in de hoop, En gekoesterd, Samen, Een madelief en een klaver, Voelend aan de wolken, Zacht en wit, En de zon, Warm en fel, Ver boven de aarde, Die dag in, dag uit, In zijn eigen richting draait, Zoals wij, Samen,…

Sta je daar heel achteloos, zo puur en rein... Zo mateloos mooi te zijn...…

Wit hoeft niet stil te zijn in een iglo van papier is geen bubbel in de tijd maar constante geboorte wat gebeurt als je kleur met een moker kapot slaat wit is schansspringen wit is een spaceshuttle laat me aantreffen wat er voor mij nog niet was onder de tafel de postduif van een jonge vorstin de huid van een telegram een ansicht…

In Mei en Juni wordt dit pareltje in de bossen bij Chaam elk jaar met omringend geel versierd: IJl bijengezoem zweeft voort, stijgt en daalt weer, soms vloeiend dan hortend, door de wijde en luchtig geurende kring van gele lis, die het bosmeertje betoverend omrandt.…

roerend in het schaaltje drijft er plotseling een flinke hap verdriet ik wil het negeren en ontwijken maar de bodem komt in zicht daar zie ik het allerlaatste dipje ik kan het niet laten, levensgenieter als ik ben wil ik ook die laatste hap mijn smaakpapillen werken op volle toeren, het proeft bekend, ja ik weet het weer, het is een puur…

Zo simpel is dit, wat jou en mij in z'n macht heeft, zo puur en liefdevol, is de liefde die jij me geeft!…

Het draait en draait rondom, rondin het spaakt en steekt langs as en spin het rijdt en rolt langszij en door het ligt en staat soms achter, voor twee handvaten wielen en een stuur hollands puur…

de ukelele lalaat lustig verleidelijke lambada’s in zinderende zomernachten hahahawaiaanse schonen heupwiegen hitsig hijgend rond zijn besnaarde leest krioelen kronkelend om het springende beest tot hij kreunend de aftocht sjeest poëzie pure…

Ik wil het, ja ik ben er aan toe, ik weet nog niet waar of in hemelsnaam hoe? Maar ik wil het samen met jou, schat, ik weet heel zeker dat ik nu genoeg van je houd. Komt het uit vanavond, kan je dan? het moet heel speciaal zijn, ik word er echt gelukkig van, het word vast heel fijn. Ik steek kaarsjes aan, geef je een behaaglijk gevoel,…

Is dit democratie Waar men een stem heeft Die niet wordt gehoord Maar wordt bestraft Met financiële moord Is dit vrijheid Waar eerlijk hard werken Leidt tot het omhoog gaan Van andermans salaris Die feitelijk slechts stilstaan Nederland is tolerant Maar iedereen weet Wie zich in ons verplaatst Ziet dat in nederland is het zo Eigen…

De ware schrijver is iemand die uitsluitend afgaat op zijn eigen verstand, op zijn eigen gevoelens en zijn eigen verbeelding. Al het andere is epigonisme en gebrek aan talent.…

Zodoende raakt de mens de voeling met z’n eigen basis kwijt en vergeet of ontkent hij/zij het bestaan van een in de jeugd gevormd platform van natuurlijke vanzelfsprekendheden, ten faveure van een geadopteerd, het zelfbeeld bevestigend, modieus ego..…

verse mening, twintig koi karpers in je eigen aangelegde tuinvijver, lekker barbiecueën met je dikgepenste buren, kinders naar de mavo of havo waar ze leren wat Nederland groot heeft gemaakt, van alles wat je hebt, koopt, ziet, tankt, doet, wil, een stevig bedrag storten in de bodemloze put van de Betalingsdienst, enzovoort..…

Je bent als pure chocolade, zoet als marsepein verstopt in een lade, ik wou dat ik dat laatje mocht zijn. Je bent als een veren kussen, zo zacht als dons, je kunt alle vuren blussen, behalve dat vuurtje van ons. Ons vuur dat blijft laaien, nog hoger dan hoog. De vlammen grijpen en graaien, tot ver aan de regenboog.…

Ze leiden me naar hemelsblauwe tranen, die weerspiegelen op mijn gezicht, telkens wanneer ik geloof in jouw puur gedicht. Jij bent het antwoord op mijn zoeken en omarmt me door mijn verhalen heen. Jij wacht op me in troostende hoeken, waarin ik kan schuilen met mijn geween.…

jij deelgenoot mag zijn Van iets zo mooi en zo puur Als het ontwaken van de natuur…

Het is duidelijk dat Syrië zichzelf opblaast, omdat een land dat zijn eigen burgers met straaljagers en helicopters bombardeert geen knip voor de neus waard is. Pure zelfhaat!…

waar zon en wind in pure stilte ontwaken vroege vogels hun lofzang fluiten over water en land ontluikt de aarde nog in eigen schoonheid…

Een lieve vriendin van mij, ik zou wel met haar willen trouwen, maar dat zit er helaas niet in, vertelde mij dat ze 1000 euro in het rood staat, wat ik heel erg voor haar vind, want ik weet hoe hard ze haar best doet om als mens boven water te blijven! Ze is liever dan welke stinkrijke, verwende vrouw dan ook! Aardse gerechtigheid bestaat niet. Ze moest…

Als wanneer je het lot in eigen hand omkeerde zou je nog gevoed door iets het wederom wenden; een blanco leven kende even kleur voor je je weerde, voor het leven in te winnen na het zenden.…

Ik kan uit eigen kracht moeilijk levendig om je geven als om jou heen op zichzelf staande zielen betalen; om anderen te geven laat ook al geen beloften leven, daar vroeg slaande klokken alleen eindjaarshoop ophalen.…

Ik geloof in mijn eigen idealen maak waar, waar ik naar streef ík laat de mensen maar kletsen het is mijn leven dat ik leef. Ik heb mijn eigen dromen mijn eigen verlangen maar laat me teveel nog door andere mensen stangen.…

Met rotte tanden stinkende adem niks om handen spuw ik mijn gal tot op de bodem van mijn eigen val…

Althans dat denk ie, dat straalt ie uit, ( probeert ie dan ) en zet mensen aan het denken, een soort van doem- denken volgens mij, want het maffe idee om een soort cult groep te gaan formeren, met een soort cult gemeente en een cult dorp, een cult munt, moet ik even denken aan het stenen tijdperk, de flinstones om precies te zijn. Dat ie van alles in…