Alle inzendingen over Que

de ces jours, vous me confiez que je suis si vieille que des feuilles sèches, ridées et presque mortes d'un automne prochain que je connais depuis longtemps, mais vous!, vous êtes un tendre printemps! Ce vent clair et doux dessine les contours de votre mine divine et de votre vert frais. Je sais que je suis vieille.…

Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; que rien ne reste que rien ne subsiste, que ma matière se perde dans l'immensité du néant, que mon passé se voile dans l'intensité du présent. Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; tournez, dansez, la vie est un bal, finit bien, finit mal.…

”Dime; no ves aquel caballero que hacia nosotros viene sobre un caballo rucio rodado que trae puesto en la cabeza un yelmo de oro?…

Bambú y calabó Es el sol de hierro que arde en Tombuctú. Es la danza negra de Fernanco Póo. El alma africana que vibrando está En el ritmo gordo del mariyandá. Calabó y bambú. Bambú y calabó El Gran Cocoroco dice: tu-cu-tú. La Gran Cocoroca dice: to-co-tó.…

"Q que le Q ..."…

In de vierkante kamer op de eerste verdieping, de entourage van mijn eerste zes levensjaren, weerklonk uit de radio de stem van de gevierde en populaire zangeres: "Que sera, sera, whatever will be, will be, the future is not ours to see, que sera sera".…

Mais, Antoine, que savez-vous encore de cette lumière prudente de vos yeux propres et gris, de mes regards tristement bruns, sur- tout de notre calme? J'espère que vous m' écrivez tout à l'heure une lettre parfumée de vos roses rouges.…

Pour avoir voulu m'initier à la nage ce n'est que la nuit tombante et près des rivages les plus profonds de ses prunelles enchanteresses qu'elle réussit à me faire flotter. Encore que menaçait la noyade.…

Tu es le faucon qui m'entoure et qui me suit dans la fuite que je prends pour les risques les plus rouges de ma vie comme des oiseaux sauvages et surtout ceux qui me mordent pendant que je plonge en te cherchant dans les profondeurs de l'océan. Maman! Volons, nous deux, volons donc dans l'eau jaune de notre simple vie, maman!…

op eigen tijd kleurig bont gevleugeld oeroud en pront levend beeld uit een ver verleden Blote voeten rimpels ritmisch in het zand stampend hypnotiserend houdt zij de vrouwenblikken vast van de maagd, de vrouw de grijze Danst zij de Moeder oorsprong van het leven verbeeldt de passie en de kunsten krachten die genezen zij weet La que…

duerme / es la sabiduría que ronca de una manera amenazadora / y que nunca quiere despertarse. / ¿Y la desesperación?…

Un home sol amb esperança la dona jove que descansa un déu en tres: el mar que dansa. ..........................................................…

Het was een van de favoriete adagia c.q. het Leitmotiv van mijn arme, goede vader; "Le passé n'est rien que le passé" en ook ik kan bezwaarlijk ontkennen dat in de krochten en spelonken van het duistere en tot nietswaardig stof vergane verleden de ervaringen rusten en de ijle, vluchtige herinneringen, zonder substantie en onbevredigend, ongrijpbaar…

- fleurissent en teintes magiques sur une palette poème: c'est votre tendre rouge que je préfère.…

Zodra was de bijeenkomst niet geëindigd, of hovelingen verdrongen zich om Talleyrand met de vraag: 'Que s'est-il passé?'. Waarop hij antwoordde: 'Trois heures'.…

'Les filles sont jolies dès que le printemps revient' zong Hugues Aufray in de jaren '60/70' van de vorige eeuw. Toen mijn eerste liefde me op zijn zolderkamer de lp liet horen waarop dit nummer staat, werd ik verliefd op Hugues.…

Peut-être cela n'aurait pas fait aussi mal, si j'avais su, que tu partais, si j'avais pu, te dire au revoir, une dernière fois, te serrer dans mes bras.…

Te quiero mucho te quiero mucho mas te quiero hija mia te quiero mucho mas que mi propia vida...…

Il-y-a l'éclat des fleurs du printemps qui fleurissent: les petits narcisses faisant le tour d'un arbre ancien caressent les crocus jeunes et violets pendant que les tulipes blanches le long de l'allée vont en bouton. Anémone! Quelle perspective! Sincèrement, Antoine…

Ces sont les lignes que nous cherchons. Tous les points ont des relations. Pour arriver chez toi je bouge mes mains. Pour arriver je dis les mots qui produisent le son d'une bise. Toi et moi dans le monde.…

Vreemd: een frans jochie, dat ik had ontmoet, Sprak niet als meester; en die wist 't toch goed: 'La loi - de wet' klonk met zo'n mooi ronde oea - Ik durfde niet beslissen; maar 't was naar, Dat 'k niet zo vlug als hij achter elkaar Kon zeggen: que je ne m'en aille pas.…

Est-ce que j'ai rêvé maintenant?…

de priester tussen stervenskoude en beroofde lichamen, ontdaan van al het bladergoud graaien kreunende takken naar de laatste zonnebeelden,langs wolkende winden en gekromde vingers, verstijfd door dreigende doodsbloemen na de eerste sneeuwval zalft de monnik flarden herfst en winterse nevels met wierooklucht parce que…

Il n’y a que les premiers amours* Als van twee gepaarde schelpen D’ ene breekt, of wel verliest, Niemand zal u kunnen helpen ­ Hoe men zoekt, hoe nauw men kiest ­ Aan een, die met effen randen Juist op d’ ander passen zou.…

Staat 'minkukel' van Toonder er wel in? En als een flamboyante dancing queen Zichzelf gaat zoeken, wat zal zij dan zien? 'Abba-hit' of 'dansvloerkoningin'? De woordvoerster vertelt ons van Van Dale En voert ons woordjes: internationale!…

‘Mevrouw vroeg een verzoeknummer aan, ‘Que sera’. Mijn moeder in het verpleeghuis zingt de mierzoete, hoopvolle woorden van Doris Day. Een wonder, ze spreekt al maanden geen coherente zinnen. Zij en ik hebben niet dezelfde smaak. Ze had haar vaste repertoire. 'Que Sera’, ‘Spiegelbeeld’, ‘Een beetje’. Ik zong graag met haar mee.…

de la réponse c'est que j'espère de pouvoir recevoir votre lettre - à l'onze suivant? Ce temps sent long! - sur mon adresse nouvelle à Paris. La boîte à lettres ici-bas reste très vide. Mais je suis en train de goûter une tasse de thé jasmin, mon cher... un instant si vous voulez?…

Het was in die tijd dat ons gezinnetje de bovenverdieping bewoonde waar de zwarte, ronde haard een centrale plaats innam en het bankstel met de goudkleurige bekleding domineerde en de radio op een tegen de wand geschoven tafel het chanson "Que sera" van Doris Day liet horen.…

En ik moet zeggen: tot op het huidige moment; vijftig jaar na dato, kiest mijn felle, vurige hart dat levendig bonkt achter de ribben voor de felle, vurige passie, voor de duistere neigingen, want: "Le coeur a ses raisons que la raison ne connaît pas"…

Les orenetes son músics de llum: jugant amb les ratlles, no paren les balles, ocells blancs i negres de tot un volum Amb fulles omplertes d'una obra llunyana, joglars sense mides D'un artista infinit qui amb tinta tan blava creà el que he dit ...........................................................…