Alle inzendingen over Requiem

Hoor alles en verstom Kijk maar zie niet Daal af in de ziel en overstijg. Beheerst deint de hand : wat afsluit is niet het einde is het voelen in zijn kruis en vindt een pracht van een stijve.…

waar eens het donker lichaamswarmte schaduwde hangt nu de duisternis koud in de hoeken van de kamer onstoffelijke silhouetten besluipen intrinsieke wegen zuchtjes tocht kieren onzichtbaar infiltrerend door de schuiframen kaarsen verlichten nog zwak de opgebrande avonduren de dag glijdt als een geest in de schaduw van de nacht waar…

Sinds 1861 sorteerde hij een aantal bijbelteksten die hij in "Ein Deutsches Requiem" wilde gebruiken. Het werk heeft niets te maken met het Requiem uit de Rooms Katholieke liturgie, immers, hierin worden gebeden voor de overledene gezegd en worden de verschrikkingen in het "Dies Irae" tot uitdrukking gebracht.…

het stalen roofdier nadert klokvast zijn schreeuw wordt opgelost in een ontspoorde gigue ik hoor een requiem in het achteloze fluitsignaal…

Toen Johannes Brahms besloot zijn "Deutsches Requiem" een omvangrijke lengte te geven was hij zich bewust van zijn muzikale voorgangers in dat genre: Palestrina, Bach, Händel, Mozart en Beethoven. De muzikale vormen in Brahms' Requiem zijn traditioneel. De variatievorm, de fuga en het rondo zijn de belangrijkste bestanddelen in het stuk.…

Ik lees het Boekenweekgeschenk van Giphart En luister naar het Requiem van Mozart.…

Naar analogie van Mahlers Achtste zou je het stuk het "Requiem der Tausend" kunnen noemen! Natuurlijk zou het schrijven van een dergelijk werk de componist veel tijd gaan kosten.…

Zeewind en zon weefden een warme deken stuifzand en helm zongen het requiem meeuwen schreeuwden de mis bij het getijdenorgel van de zee voor een verstilde oude man die zonder hulp gestorven door schoon en ziltig zeezand begraven is. Gekromd zijn handen in een onvertaalbaar teken.…

verwoorden van het requiem is de hemel beschrijven op aarde letters en klanken zonder stem vrij van gewicht en waarde het is ook ruimte scheppen na een reeks van vertaalde gedachten loslaten van dromen in de steppe ophouden het zalige geluk te verwachten tot een woord tot slot zijn velen niet in staat soms komt het niet uit de strot…

terwijl de woeste zee mijn voeten willen grijpen tel ik steeds mijn stappen met mijn ogen dicht voel ik hoe jouw vingers in mijn handen knijpen draag ik op mijn schouders jouw vederlicht gewicht terwijl de harde wind mijn lichaam doet verlangen naar de luwte van een duin en de kalmte van jouw stem verdrink ik in mijn tranen die glimmen…

kv 626 uit de donkere aarde klatert helder water sinds eeuwen is leven op deze plek stemmige gewelven reiken hoog hier klinkt muziek uit goddelijke bron die nooit opdroogt en blijft ontroeren…

Ik zou een requiem willen inzetten. Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan: hij is dit of hij heeft dat. Bestond hij niet - toch stokt hij mijn bewegingen. ------------------------------ uit: 'Veerstraat', 2001.…

Iedere snaar trilt van verlangen zwart en wit dansen geluk elke toon wordt warm gevangen in de klanken van een heerlijk stuk Na de harde zware noten als requiem op papier gezet vliegen vleugels onverdroten door elk refrein en ieder couplet Met de dood als laatste halte het pedaal nog eenmaal aangeraakt krijgt het opus magnum gestalte…

VERLEDEN Als de eerste sombere klanken klinken van Mozart’s Requiem in mijn geluidsoortjes op de fiets gezeten onderweg van mijn huis in Capelle-Schollevaar naar de begraafplaats Oud Kralingen om de sterfdag van mijn vader te gedenken, vangt de wind mijn eerste emotietranen op om ze te vermengen met de luchtvochtigheid welke altijd hoog…

O nacht, blaas een klacht langs de straten van Parijs een requiem in een donker, laag register: hoe het paleis puin wordt wanneer teneinde loopt dynastie Brel, vorstin Piaf, prinses Gréco. O Olympia, nectar en ambrozijn en goden en het verlopen van kalenderdagen.…

van jouw onverwachte komst je voetstappen, grijs en koud doorkliefden mijn ruimte ik probeerde nog geluid aan te raken …vogelgezang …windgefluister …een enkele zucht maar langs de randen van mijn gezichtsveld kroop sluipmoordend een duistere schaduw kleuren wapperden als steeds dunner gaas van mistige bedekking tot een helder requiem…

Requiems, meestal orkestwerken met koor en solisten, zijn bijna altijd indrukwekkende monumenten van klank, van sentiment, van existentieel gevoel, van oer-ontzag voor het lot van de mens in deze oneindig weidse en eindeloos mysterieuze ruimte waarin we onze levende rondedans beleven.…

Ongevoelig klonk steriel Verdi's requiem. Schouderklophanden, volmaakte instrumenten, openden, sloten. Wit isolement, ingelijfd bij wie liggen, medisch geketend. Jij lag vlak naast mij: warme slaapstem aan mijn oor. Te ver klonk als hier. Regen sloeg de ruit, kinderen tekenden zonnen. Warmte aan het bed.…

Het horen van hun requiem, dat is wat ik verlang. De kracht van een adagio, een andante of larghetto. Is voor mij hét levenslied of goddelijk concerto. Dat is wat ik genieten vind, waar het leven pas voor staat. Daarvan raak ik in hoge sferen en ben ik idolaat.…

Pistache, met diep bedroefde stem Zeg ik voor u een requiem. Gij ligt daar levenloos en koud, En ’t ergste, Gij waart niet in fout. Volgens het laatste reglement (aan u en mij zo wel bekend) Kan ieder uw goed recht bewijzen, Want gij liep tussen de punaisen.…

oefenend op snaren, toets en kleppen zonder stem - Dan onopvallend anoniem thuiskeert na 'n concert en weet zich nooit vernoemd te zullen zien in pers of ether, omdat hij stilvrijwillig werd de kunstenaar der oude spreuk: ick dien - Zo gaat hij met z'n koffer door de regen langs oude gevels heen, door weemoed verscheurd van 't laatst requiem…

Volgen de eerste lang uitgestreken noten van het Requiem; Het Requiem van Faure door de WesterCantorij, Strijkers en orgel o.l.v.…

Ik bid voor zijn ziel en stok bij de tekst ”cum Lazaro quondam paupere aeternam habeas requiem”. 25 januari 2002 ZONNELEEN De episoden van Amos 56 www.abelstaring.tk ”met Lazarus eens een arme moge u voor eeuwig rust hebben” (Uit In Paradisum)…

Wanneer je de partituur van Berlioz' Requiem bekijkt stuit je op een aantal onverwachte maar interessante gegevens, vooral waar het gaat om de orkestratie, de techniek die Berlioz met meesterschap beheerst.…

Het droevig lot heeft toegeslagen Victor Vlieg hij is niet meer Onverwachts werd hij geroepen hiertegen had hij geen verweer Nog kort daarvoor zag men hem lopen op een verse warme hoop Terwijl hij even later vrolijk op tafel door de boter kroop Altijd had hij moeten zwoegen voor een sobere kruimel brood Nu had hij eindelijk eens boter…

wie spreekt er van geborgenheid als mijn bed een grafkuil is gevuld met de karkassen van lang gestorven dromen levend zijn ze niet, maar vergeten evenmin en soms trekken ze me ruw in die diepte waar ze wonen en met de jaren groeit het tot een klagend massagraf waar ik enkel nog kan huilen om de dromen die ik doodde wie durft er nog…

Hij, die aan het levend water danst zich optrekt aan de branding, volhardend door de stroming waadt en zich, de mens in de dichter niet kennen laat. Nog even een vluchtige blik achterom, de traan geschonken aan oneindigheid, de vlucht verwikkelt in een levensstrijd. De zwaan vliegt op, de zon onder en de wind toont zich een goede vriend…

zijn levens waren als voorheen weemoed, drank en vrouwen hij dichtte zich heen door die kluwens en klauwen drank, voor hem was het koffie het werkte slechts een minuut doch het riep op tot een dispuut beslecht met nog meer koffie. vrouwen, ze kwamen niet dichterbij ze bleven dralen in het riet zich wachten voor het verschiet van een zomer…

Hulpeloos schepsel hartverwarmend onnozel blijf in mijn herinnering als de maagdelijke neerslag op de daken van een aankomende februarimorgen Wreedheden werden jouw deel daar waar de Dikke van Dale faalt maar een barbaar die erom smaalt en de sneeuw ging op in rook...…

lijkenvingers als stukjes tak zonder groen zonder vocht er is geen beleven van de dood, slechts verwarring en ongeloof voor hij die niet weet waar het einde ligt hem inhaalt en onderuit schopt zijn sterven zal komen en gaan zoals hij leefde onverwacht en meedogenloos voor de gevolgen, hij wist wat zijn geheugen moet zijn en betaalt…