Alle inzendingen over Ritueel

Met een offer van bloemen gerustgesteld de goden van de zinnelijke lust Semara, Ratih Een beitel bikt een vijl verheft zijn stem Haar tong bevoelt het slijpsel van haar eens zo scherpe tanden proeft bloed, zout met zoet in haar mond de geur van vuur het beest van zes wordt bestreden Zo kent zij angst hoort zij bijna pijn zes zwakheden…

Ik doe de luiken dicht en ook het licht ga ik nu doven. Laten wij elkaar bewaken en beloven om morgen samen weer te ontwaken.…

Ik zal haast naïef haar levenslust geloven en blind verliezen Ik zal verlegen dansen voor haar ogenblik en zal onhandig struikelen zodra ze kijkt…

Als buren voorjaar denken hun wielenwagen wekken uit zijn winterslaap maakt hij langzaam hoge poten op een krappe parkeerplaats Hij gaapt, hebben en houden binnengedragen, schoenen uitgesloten voor de deur ‘ver weg zeker? vragen wij ‘nee hoor, een paar dagen’ Poten gelicht na de laatste doos schrapt een rechtse bocht buurgezin…

waar denk je aan? niks, ik zit gewoon blikken zijn niet verboden blauwe halve maantjes zien de stoute bruine sterren van de brahmaan wat doe je dan? je wast mijn haar bij de dorpspomp giet je bekers water over mijn hoofd 's avonds loop ik de woestijn in alleen onder de groeiende maan tot de stemmen achterblijven eeuwig wil ik hier…

Elke woensdagochtend keek Freek dus naar hetzelfde ritueel. Zodra de dames de deur uit waren zei Ko steevast: ,,Ik ga me effe scheren, vin je toch niet erg, hè Goof?’’ Freek vleide zich dan in de zachte kussens van Ko’s stoel, om vanaf die plek de verrichtingen van Ko te volgen.…

Wervelend komt de wind klaar strijkt neer een musje doodstil gelaten neergedrukt met opgeblazen veren het kent waar anderen nog zoeken zijn plaats in het heelal komen en gaan leven om leven dood om dood waarschijnlijkheid met eigenwaarde een ritueel.…

De waarde van de kus daalt naarmate hij vaker achtereen wordt uitgedeeld aan dezelfde persoon.…

Het enige ritueel dat ik koester, is, dat ik geen enkel vast ritueel bezit, noch bezat.…

Omdat de beschaving vordert moeten we rituele slachting de nek omdraaien.…

Wie dieren onverdoofd slacht, slacht ook met gemak zijn naaste af.…

Wierook en kaarsen koester ik dag en nacht in mijn ritueel om toegewijd aan mijn taak en de wereld te zijn. De deur staat open, wat wil zeggen dat iedere beweging gezien zal worden. Alles in mijn leven is nu deel van een veel groter geheel geworden! Eindelijk.…

het vertrouwde ritueel: voordat de reus met vlammende ogen dreigt ze te brandmerken en de kinderen joelend de smidse uithollen zijn ze de halfduistere magische ruimte binnengedrenteld langs de geblakerde muren tot bij de zwoegende blaasbalg tot bij het vuur tot bij het aambeeld waar het gloeiende ijzer vorm krijgt tot bij het sissende…

Maar het ritueel in en van jezelf maakt je tenslotte weer heel.…

Koesterend alvast -Later gesproken woorden Alleen gedacht- Wordt het ritueel herhaald We weten allebei Misschien alleen vandaag.…

Boterbloem als metafoor Vinkentouw als rode draad Arendsoog als antiheld Romantiek als houden van Paringsdans als ritueel Ongekust als maagdenvlies Onsterfelijkheid was zijn deel Maar leven kon hij niet…

Pyjama uitzoeken en dan naar de badkamer en ondertussen al het mogelijke opwerpen om het ritueel te vertragen, het is een ritueel op zich. Vandaag is bijzonder. “Papa, u mag een verhaaltje uitkiezen”. Dat is leuk dacht ik, vaak is het namelijk hetzelfde liedje .. euh .. verhaaltje: Dikkie Dik.…

Een ritueel zo oud als het marktplein van Vianen.…

Elke zondag gaan we trouw naar ons moeder toe Een grote pan soep op het fornuis lacht ons altijd toe... Als je er na drie uur komt is de pan al bijna leeg Want wat wil je met zo'n gezin die eten die soeppan heel gauw leeg Soms bewaart zij voor mij een kopje want ik ben haar grootste fan ze kent haar pappenheimers goed En is een echte…

Zijn titanische strijd ritueel tijd gebonden blussend door zege.…

De teleurstelling moest noodzakelijkerwijs volgen; nooit zouden de strelende handen van mijn buurman mijn oude lichaam beroeren en nooit zou het onechte, onnatuurlijke maar opwindende "ritueel van de lust" en van een onechte liefde gaan plaatsvinden....…

ze schrobt zorgvuldig schilfers balsemt ritueel nieuwe krachten met het oog op de maan als bondgenoot van het leven ze wenkt naar de zon nodigt haar warmte uit zonder schaduwspel van heden of verleden schrijdt verder door de tijd drukt elke voetstap in het zand en vormt een spoor ze noemt het hoop…

wolken omsingelen de zon de lucht van allesreiniger de razende stofzuiger het is een onontkoombaar ritueel.…

mijn hart heb ik ritueel geofferd, omdat ik je niet kwijt wil aan de jagers rond het vuur. ontembaar lig je naast me, terwijl je lichaam nadanst op het ritme van onze verloren passie.…

De poetsvrouw neemt het stof op en zingt een blauwe maan houdt haar staande en alleen er schuilt naast dit lied een duidelijk perspectief in haar gebaar, een bijna geruststellend ritueel ze lucht de kamers, weg alle geurtjes, alle vlekjes gewoonte, alle stof tot nadenken of buitenwaaien gedoemd.…

Op een straathoek in Kingston heb ik ze zien getuigen, elkaar opzwepend, ritueel wiegend, bijna in extase. Dit is het enige land ter wereld waar je een orgasme in de kerk kunt krijgen, heb ik een Europeaan horen zeggen.…

al tijden niet meer aan jou gedacht kwam jij onverwachts tot leven een samenloop van toeval en wat waar geen verklaring voor was de pijn kwam in kilo´s tegelijk zelfs jouw foto hielp niet meer in het lijstje op het bureau gezet met jouw parfum bespoten dit belachelijk ritueel hielp in zijn onbeduidendheid je was er nog als flardje mist…

Van beneden uit de vallei nemen we mee uit een beek drie witte steentjes voor op de top van de berg een oeroud ritueel dat zo persoonlijk wordt wij hechten ons aan spreken toe het vertrouwd warm wordend gewicht dat we achterlaten op de top met veel wijze woorden en spijt in het hart We dalen lichter bezwaard af er wordt op ons gewacht…

- Voor Agnès - Jezelf zo schikkend als was ik een bad, hoofd onder kin, rug langs mijn buik spoel je aan in zilver en kwik. Lig nu stil. Langzaam laat ik het water lopen. De kruik kleedt je uit in het helderste wit. Je hals van email, je schouder die schatert van licht. Sluit je de ogen, je haar wordt een wier. Vind ik een vorm voor water…

Als een leider geen gemengde zweethut aankan, dan verpest dat het hele heilige ritueel, neem van mij aan, een zweethutritueel is altijd een gok, want in eerste instantie mensenwerk, zoals alle rituelen.…