Alle inzendingen over Roel van Es

Gerrit bewoonde verder nog een cel in het Huis van Bewaring in Utrecht en ook een gevangeniscel pal tegenover het kerkhof, waar Roel van Es begraven is. Roel werd 40 jaar.…

'Tja, die door hem vermoorde hospita Roel van Es levert hier natuurlijk geen standbeeld op en die gereformeerden hebben op zich al niets met standbeelden!', zegt Frederik, 'maar nu wat anders, weet je het al?'. 'Wat weet ik al?' 'Maar Angelica, kom op zeg!' 'O, je bedoelt dat huwelijksvoorstel?' 'Inderdaad ja!…

. ---------------------------------------------------------------------- Uit: 'Kaddisj voor Roel' (15 rouwgedichten over haar overleden man Roel d'Haese), 1999.…

Het is opgedragen aan Rob, Roel en Reinhout. Roel maakte de omslagtekening. Roel was jouw man Roel D'Haese, een modernistische beeldhouwer. Bart Vervaeck noemde deze roman 'sentimentele edelkitsch'. Kees Fens noemde de personages 'sprookjesfiguren, die echter als alle sprookjesfiguren ons heel veel van de wereld doen begrijpen'.…

Uiteindelijk keert een ieder naar zijn eigen soort terug.…

Roelof Martinus Frederik (Roel) Houwink is geboren in 1899 te Breda. Zijn vader was een hoge ambtenaar bij de P.T.T., waardoor Roel in grotendeels middeleeuws Middelburg is opgegroeid. Zijn vader kreeg vervolgens een baan in Utrecht, waardoor Roel daar naar het gymnasium ging, een paar jaar later was dat het geval in Groningen.…

Even lekker rustig en alleen ssssssssst, stil nu even hocus pocus...ik verdween Naar verre oorden zonder kabaal hou es op,schei es uit hocus pocus...weg allemaal Rustig zonder al die mensen even niet doen nu hocus pocus...vervul al mijn wensen Zonder klok of besef van tijd schiet es op, loop es door Hocus pocus...weg bedrijvigheid…

Bereisde Roel zag op zijn tochten Geweldig veel! Twee Bullebijters vochten, Voor 't wijnhuis, in een kleine Poolse stad, Terwijl hij juist aan 't venster zat: 'Zulk vechten, mensen! - - Zij verslonden Malkander letterlijk! Met iedre hap, ging oor Of poot er àf - en glad als vet er dòòr! Ons scheiden kwam te laat!…

Roel Kras-pen titelt zich Advokaat: Gauwdief* en sluiper* ontkomt door zijn raad; Maar hij pleegt die, voor appel noch ei, te verkopen, Want cijferen kàn hij! dàt zou hij hopen!…

Door de sluwheid en trucs van effectenmakelaars verpakt in onbegrijpelijk jargon is er tegenwoordig meer dan ooit sprake van ingewikkelde schurkenstreken, van bedrog en onrechtvaardigheid.…

Er zit beweging in mobiliteit, Het maakt de grote steden zelfs al hyper: Dat slimme plan van uitgekookte Pieper, Waarbij je straks betaalt voor wat je rijdt. Dus Tineke Tolpoort en de ANWB zijn ogenschijnlijk nu uit de puree.…

Roel en Bjarne hadden grote vellen papier opgehangen aan de linkermuur van het atelier en schilderden grote koppen met acrylverf op het papier. Bjarne stak het een en ander op van de schildertechniek van Roel, maar koos er voor zijn eigen weg te volgen. De resultaten waren kleurrijke portretten van verbaasde mensen.…

', zegt hij tegen Roel, 'anders verwelken ze vandaag nog, zo met die hitte!'. Roel knikt dankbaar. Redbad weet niet goed wat hij verder moet zeggen. 'Die toren is nog even mooi als vroeger!', zegt Roel opeens, 'ik wou dat Sybe dat nog één keer kon zien!'. 'Hield hij veel van de toren?', vraagt Redbad.…

Wat weet je van je vijand als je niet de Mens in hem hebt gezien? Wat weet je van de krachten die hem tot je hebben geleid? Je kunt ervan op aan, dat iemand die een vijand ziet in een ander, zijn eigen gedeformeerde beeld aanschouwt in een spiegel, hij voedt zich met zijn wrok en veroordeelt zichzelf tot een leven temidden van schaduwen. Er bestaat…

Es huir del jardín / es querer ver en la primavera un invierno / es confundir el verde con el negro. / La vida es otra cosa / Quizás es un árbol que quiere dar fruta / enraízado en la tierra, apuntando al cielo. / ¿El agua no es la diosa de todos los árboles / además de todas las flores? / ¡Hoy recojo la flor de tu voz!…

Ik word er wel 'es mismoedig van. Dat ik, wat ik voel, niet zeggen kan.…

Es el sol de hierro que arde en Tombuctú. Es la danza negra de Fernanco Póo. El cerdo en el fango gruñe: pru-pru-prú. El sapo en la charca sueña: cro-cro-cró. Calabó y bambú. Bambú y calabó. Rompen los junjunes en furiosa ú. Los congos trepidan con profundo ó. Es la raza negra que ondulando va en el ritmo gordo del marinyandá.…

tip: Es wird im Leben, Joseph Schmidt…

ik ga slapen ik wil dromen van een kindje in de wieg ik ga slapen ik wil dromen dat ik naar de sterren vlieg ik ga slapen ik wil dromen van zes prinsessen op hun troon ik ga slapen ik wil dromen dat ik in de wolken woon ik ga slapen ik wil dromen dat ik zwemmen kan als een vis ik ga slapen ik wil dromen van de wereld zoals…

Voor de gewone man wordt het leven wel erg duur. Het gaat me niet om de elektronica, huishoudelijke en luxe artikelen. Wat dat betreft zouden die prijzen flink mogen stijgen om de hedonistische behoefte van het mensdom binnen de perken te houden. Als ik kijk bij een Blokker of de eerste de beste speelgoedwinkel en zie hoe daar een veelheid aan onzinnigheid…

Vorige week zat ik genietend van een glas wijn op een terras in het zonnetje. Een zelfbewuste yuppenmoeder komt met koter in een bakfiets aanrijden. Zoonlief eruit tillend, hoor ik moeder op bijna smekende toon zich verontschuldigen: een kwartiertje maar... schat. Ze nemen - kind tegenstribbelend - plaats aan tafel. Wat een heerlijk zonnetje. Wat…

Ben ik net bekomen van de fascinerende uitvoering van die Zauberflöte jongstleden najaar, nam mijn dochter me onlangs mee naar het toneelstuk Marat/De Sade. Leerlingen in de leeftijd van vijftien/zestien jaar van het Geert Groote College speelden daar de sterren van de hemel. Toen we de theaterzaal betraden stonden de 'krankzinnigen' allen in het…

Gefascineerd heb ik rondgelopen op de Vodou-tentoonstelling in het Tropenmuseum met wonderbaarlijke kunst en mystiek uit Haïti. Doorgaans ben ik niet zo gauw onder de indruk maar dit overtrof mijn verwachtingen, mocht ik die al hebben gehad. Marianne Lehmann, een Zwitserse verzamelaarster die meer dan een halve eeuw op Haïti woont, is dertig jaar…

Een oude bekende sprak me onlangs op straat aan over een niet al te fris onderwerp: haar genitale wratten die maar niet wilden genezen. Nog diezelfde nacht manifesteerde zich mij een droom. Er staat een verwrongen monsterachtig figuur voor m’n neus. Een bloemkool met een zwarte kop zonder poten die me vraagt of ik weleens over de bespiegelingen…

Ook het gedoogde telefoongesprek heb ik afgeschaft: Dag Es, hoe gaat het met jou? (leuke binnenkomer) Alnaargelang de situatie: met mij prima, goed, z'n gangetje en met jou. Met mij (niet zo) best/fantastisch, want... Vervolgens kom ik er het eerste half uur niet meer vanaf, verplicht luisterend naar het wel en wee van de beller.…

Opa Olivier was geen verliezer. Hij had zijn leven gestreden voor God, Volk en Vaderland. De strijd tussen recht en onrecht was zijn stokpaardje. Ik jaag farizeeërs, schriftgeleerden en huichelaars mijn tempel uit, was zijn veel gehoorde adagium. Daarmee gaf hij te kennen: wees oprecht, draai er niet omheen. Hij had een hekel aan schijnheiligheid…

Ik ken je nu al jaren Es, maar ik zie jou altijd maar in een broek lopen. Ik vertelde haar dat ik er uit zou zien als een travestiet met een rok aan. Haar eerste vraag was het 'waarom'. Mijn vormen zijn niet zo vrouwelijk, wat ikzelf overigens wel charmant vind. Je kunt dat toch verhullen met wat wijd zittende rokken, suggereerde ze.…

Een grote ergernis van deze tijd is het mobieltje. Hier is het eerste en laatste woord nog niet over gezegd. Ook mijn behoefte is groot om er mijn zegen aan te geven, gezien de ervaring van vandaag. Aangezien ik niet wens uitgemaakt te worden voor iemand die niet met haar tijd meegaat, verplaats ook ik mij mobiel door het leven. Volledige aanpassing…

Gek werd hij van al zijn patiënten zo langzamerhand. Zijn bloeiende praktijk in het centrum van de stad had hem geen windeieren gelegd. G.S.M. Zieltjens was psychiater, voornamelijk bekend als behandelaar van psychosomatische aandoeningen, angsten, fobieën, depressies, relatie- en seksuele problemen. Door alle drukte, onrust en verdriet van de laatste…

Und ach ich kann es nicht glauben dass ich dich verloren hab... Na de dood van mijn vader kon ik de laatste regel niet meer met droge ogen uitzingen. Later, tijdens een onstuimige liefdesrelatie heb ik ooit samen met mijn uitverkorene de laatste zin veranderd in: ...Und ach ich kann es nicht glauben dass ich dich gefunden hab...…