Alle inzendingen over Rolde iemand weg...

Er rolde vandaag iemand voorgoed weg en Rolde wist van niks, tenminste deed alsof, want er waren hier en daar wel degelijk halve hippies, die stilzwijgend memoreerden, maar Drenten staan niet bekend om hun uitbundigheid, waardoor ze hem maar half hebben begrepen of veel minder dan dat.…

Waarom pa waarom? waarom moest dan nou? je doet je kind veel pijn doordat jij nu daar zit kun je er niet meer voor haar zijn alleen maar omdat je meedeed met zo'n ongelofelijke oen je wilde het geld hebben maar toen ging het mis nu heb je niks meer en zit je in de gevangenis…

Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik je foto’s oppakte Om ze te verbranden Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik je berichten opende Om ze te verwijderen Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Toen ik mijzelf beloofde Om nooit meer te huilen Twee druppels tranen Rolden over mijn wangen Omdat…

En dan hoorde je ze 's nachts, de hele nacht door, op de weg, zingend, lachend, elkaar roepend over de Belbo als zij naar huis gingen. Zulke avonden bracht een licht, een vuur, zichtbaar op verre heuvels, me aan het huilen en rolde ik over de grond omdat ik arm was, omdat ik een klein jongetje was, omdat ik niets was.…

toen zij in stilte uitbrak schreeuwde zonder woorden sloten zijn vingers om haar nek drukten haar strijd weg haar ogen rolden angst en alsof bevrijd een wereld zonder gevoel een nacht voor blinden toen lag zij stil zoëven streed zij nog sloeg heel haar lichaam bruut zocht hij zijn weg geen hartstocht, geen liefde een idioot gevoel…

ik liep de stilte langs de kant van de weg zigzaggend tussen madeliefjes en verkeer de enkele grasspriet die vertrapt werd deerde niet zoals anders want het was weg van alles en nog wat – het voelde geweldig wat weerkeerde aan het einde van die dag had verschillende vormen van tederheid ik kon lachen om je opengesperde mond maar ook je ogen…

ik zag de rode bal kon haar niet ontwijken zij ging langzaam over lijken rolde als een draad langs wegen die ik volgde in mijn leven ik kwam haar ook vandaag weer tegen terwijl het rood alleen gebruikelijk is voor overwegen we botsten heftig in een kleur die rozen witter maakt dan sneeuw ik denderde maar door voelde…

" en "Ik ken u niet" Bij de kassa kwam het tot de welhaast noodzakelijke of verplichte excuses en we gingen ieder ons weegs....…

ik trok de steen weg waar je op leunde reikte je mijn hand maar woordeloos verpulverde de wand zij steunde rotsen in hun breekbaarheid jouw rug kende geen achterkant de eerste steen lawiende kleine keien ze rolden mee stof verborg het zicht massa deed zijn plicht bestormde de obstakels verwoestte dat wat niet stevig aan de…

Op weg zijn wij allen naar een moment. In de tussentijd denkend wie jou kent. Wie zal er zijn op de grote dag en wenen omdat je daar zo lag. De enige vraag die zo lang smacht. Wie zal er zijn, hoe word je herdacht?…

Onze wegen scheidden te vroeg. In de door u geschonken roman heb ik de datum van de schenking ervan genoteerd. Twee jaar daarna kwam ons tragische afscheid...…

Een kind dat zat te likkebaarden en'k zag dat hij dat oog wel wou Ik vroeg of ik het weg mocht geven en voor het antwoord kwam, gaf ik het weg, héél gauw!!! Mijn ogen rolden zowat uit mijn kassen Toen het kind begon te slurpen het klinkt niet erg volwassen Maar nooit zal ik me meer zó laten verrassen...…

Aan de kant van de weg moest ik een keer een grote drol, en die rolde van een helling naar beneden, en kwam terecht op een kerel die lag te slapen. Die ontwaakte, vloekte, en kwam overeind om me dood te slaan. Maar hij had maar één been. Zoiets kun je niet opschrijven, dat gelooft niemand.…

De koude wind over het land Het zand dat jeukt tussen mijn tenen Ik hou helemaal niet van het strand Maar jij moest mij er zonodig mee naartoe nemen Het geschreeuw van kinderen De stank van zonnebrand Dikke ingevette lijven Walvissen op het land Dikke mannen in te kleine broeken Halen ijsjes bij de ijscokraam Hun kinderen komen aanrennen…

Wij zijn er We vangen je op Blauwe lichten Maken rare schaduwen Spoed Je blijft Gaat niet weg Einde Een nieuw begin…

There is no way to happiness happiness is the way…

En zij, zij blijft nu weg. Weg voor altijd. Weg, weg van alles dat leeft. Weg van deze tijd. Weg, weg van deze aardbol. Weg, en d'r leven kwijt.…

Jij bent te ver weg van mij Om je nog te voelen branden Eens waren wij dezelfde huid Als die dagen nog tellen.…

De brede weg, lijkt zo vreugdevol. Je bent op de heenweg. Maar een weg terug is er niet. Een keuze die je maakt. Jij helemaal alleen. Kies je dan volmaakt, de juiste weg? De smalle weg, lijkt zo smartelijk. Je bent op de heenweg. Maar een weg terug is er niet. Een keuze die je maakt. Jij helemaal alleen.…

Ik ben het meestal eens dat nog meer wegen Gewoon ten koste gaan van de natuur Want 't zal ons echt niet helpen op den duur: Die filevorming hou je niet meer tegen Hoewel, na wat die sneeuwval heeft gedaan Heb 'k er vandaag toch wel bij stilgestaan ------------------------------------------ Door winterse buien ontstond vandaag een ongekende…

Cryptisch kijken we weg op een ander doel gericht wat wij zagen, geregistreerd categoriseert, in het hoofd rennen vooruit, sneller, harder buiten adem, het lijden op onze hielen maar wij vechten voor de overwinning gaan voor de beker van triomf zo zien we af van stilstand…

Ik heb ook even de website van blik op de weg bekeken. Ik citeer even: “Wij als redactie van 'Blik op de Weg' bedrijven geen sensatiejournalistiek en willen dan ook liever niet gerekend worden tot de zogenaamde reality-tv.…

Alleen hoe heerlijk het voelde, Om zo de weg kwijt te zijn. Ik voelde de zoete dingen, Verdriet kende ik niet meer. Ik had toen moeten weten, Dat dit alles maar schijn was……

Mijn woorden worden op vier goudenschaaltjes gewogen.…

De uitspraak 'Het kan niet missen' nadat men iemand de weg heeft gewezen, is vrijwel altijd onjuist.…

Ik ben even weg.…

en ik, ik probeer het te verwoorden je vertelde me wat woorden maar je woorden zeiden me niets gezegdes rolden uit je mond, je zei me iets, maar 't zei me niets je vertelde me wat dingen je praatte, scheldde, schreeuwde omdat ik je niet verstond.…

was niet jouw laatste woord ik vroeg er ook niet naar want ik voelde het andere woord alsof het van mijn lippen rolde en licht gaf aan het weten misschien was onwetend wel het mooiste woord juist in die dagen ja, juist in die dagen…

Ik zie je gaan in de verte herken je tred voel 'n traan Dichterbij 'k wil sneller lopen nog even voelen eens hoorde je bij mij 't Verleden komt terug waarom zoek ik 't op de toekomst ligt open loop ik nu té vlug 't Verleden is geleefd vooruitkijken 'n nieuwe start wie vindt de weg naar mijn hart ?…

De weg omhoog en omlaag is één en dezelfde.…