Alle inzendingen over Stephanie Theobald

In 2004 ben je gescheiden, waarna je een relatie met de schrijfster Stephanie Theobald kreeg. In 2005 deed je mee aan een project van de kunstenaar Matthieu Laurette in het Frieze Art Fair in Regent's Park, Londen. Aan het einde van jouw leven werd je depressief.…

In 2004 ben je gescheiden, waarna je een relatie met de schrijfster Stephanie Theobald kreeg. In 2005 deed je mee aan een project van de kunstenaar Matthieu Laurette in het Frieze Art Fair in Regent's Park, Londen. Aan het einde van jouw leven werd je ernstig depressief.…

Detmar ging al vreemd met de schrijfster Stephanie Theobald en jij had wat met een Venetiaanse gondelier. Je kreeg de diagnose bipolaire stoornis, waarna je elektroshock-therapie kreeg. Na een affaire met Matthew Mellon kwam je weer bij Detmar terug. Je kreeg eierstokkanker en je roem kelderde.…

Op een rustig plekje gaan Frédéric en Stephanie lekker vrijen, terwijl Lambert hen bespiedt. Zodra Frédéric zijn lans in de schede van Stephanie heeft gestopt, schiet Lambert te voorschijn en schiet hij Frédéric twee keer in zijn rug. 'Idioot, je hebt een martelaar van hem gemaakt!', schreeuwt de tamelijk koel gebleven Stephanie.…

´´Weet je Stephanie, zegt hij, je laat je moeder niet alleen, je kunt naar haar toe zo veel je wilt. Het is belangrijk dat het goed met je moeder gaat, hier kan zij zelf voor zorgen, dat hoef jij niet te doen. Het is ook belangrijk dat het goed met jou gaat en dat je tot rust kan komen’’. Stephanie knikt.…

In 2016 verschijnt ze in de film 'La danseuse' van Stéphanie Di Giusto, naar de roman van Giovanni Lista, naast Lily-Rose Melody Depp, de dochter van Vanessa Paradis en Johnny Depp, en Mélanie Thierry.…

ik kan het nog steeds niet geloven hoe snel jij uit ons leven verdween ik kan het nog steeds niet geloven waarom ging jij zo snel heen ik kan het nog steeds niet begrijpen dat jij niet meer in ons midden kan zijn ik kan het nog steeds niet begrijpen en dat doet mij het meeste pijn ik kan het nog steeds niet geloven dat ik je stem nooit…

Tranen van verdriet Nu hij weg is van alles En toch ook van niets Hij is bij ons Gedachten Ze lossen niet Helpen hem te herinneren Tranen Tranen van hoop Ze komen in stukjes Tranen Ze helpen bij dit verdriet Tranen Ze gaan ons doen denken aan jou Dit is echt het allerlaatste dat je wou!…

Mijn gedachten waren niet bij de film maar bij het moment dat hij mijn vingers streelde, ik wist dat hij er anders over dacht als ik, hij zag het als een vriendschappelijke aanraking, toch? Alles was zo vertrouwd in zijn armen, na urenlang tegen hem aan gelegen te hebben vielen we in slaap, en toen ik wakker werd voelde alles zo fijn. Hij zei dat…

Na het triootje gaat Karel uiterst voldaan naar markiezin Stéphanie de Ligne in haar Kasteel Befferhof op de Befferdreef 15 in Bonheiden. Stéphanie heeft een grote verrassing voor hem, ze heeft namelijk een BH van Mary Cathleen Collins, oftewel Bo Derek, voor hem.…

Hij trouwde op 22 juli 1933 met prinses Stephanie zu Windisch-Graetz, een kleindochter van prinses Stefanie van België. Stephanie's moeder was aartshertogin Elisabeth Marie van Oostenrijk. Stephanie en Pierre kregen de zoon Alvar Etienne (1935 - 2019). Pierre overleed op 14 oktober 1944 in het concentratiekamp van Sachsenhausen.…

Je geboorteplaats en hoe je heet dat is alles wat ik van je weet Ik ben best wel benieuwd naar jou maar toch is er iets, waarom ik afstand hou Je bent meteen weg gegaan nadat ik was geboren daarom ben ik nu heel erg bang om "nee' te horen Maar het verlangen naar jou doet soms zo'n pijn, en steeds maar weer die vraag: hoe zal mijn…

Zo alleen in zijn eigen wereld -soms plots zo helder Klimmend op een berg frustratie -soms zo teder en diepgaand gesloten en niet te peilen -zo hard vechten tegen jezelf zo vol levenslust, dan weer in de put -krampachtig claimen zoeken naar houvast -buiten zinnen van woede in een rustig vaarwater -verstrengeld in de liefde twee zielen -…

Mensen vinden Daar waar je ze zocht een wakkerd vlammetje dat de storm overwint lieve lachen overschaduwen de tranen vechten tegen onzichtbare vijanden -slaan op gevoel- daar waar messen snijden drogen tranen Harten bevriezen in de grootste vlammenzee...…

Daar waar zwijgen herrie maakt snijdt glas de laatste tranen -zwarte onzekerheid maakt het hart zo bang- daar waar vluchten de noodstop is zijn woorden gevangen in een letterspel daar waar één bloem onkruid wieden verbiedt waar één meeuw leven tekent is de geest gevangen in een slecht gebouwd doolhof…

Voor Annemiek Hemrica Wie had ooit gedacht dat mijn ziel zich zo aan de jouwe zou hechten Wie had ooit gedacht dat mijn leven zich van het jouwe zou laten afhangen kon ik het maar over doen Was er maar een zoete genade die gezegde woorden en gedane zaken in één keer uit zou wissen was er maar een onzichtbare vergeving die mijn…

Afscheid van je nemen Doet zo’n zeer Me toch weer aan je overgegeven Zoals iedere keer Je blijft mijn lichtje in het donker Dat ene sterretje zonder geflonker Ik hang boven het ravijn Nog vasthoudend aan de rand Jij staat daar, op de stabiele kant Toen ik ging zien waar ik blind voor was Hield ik mijn ogen krampachtig gesloten Maar ik ben…

Ik mis je aanwezigheid Je zachte woordjes Je geur Ik mis je zo ontzettend De dingen die we samen deden De herinneringen die we deelden Jij was de grootste zon in mijn leven In dat leven waar nu een schaduw over teistert Ik ben niet meer ik Zonder jou die zo eigen durfde te zijn Ik lees je in mijn dromen Ik hoor je in mijn teksten…

Ik vergeef je dat je niet bent zoals ik wilde dat je zou zijn Het spijt me Dat ik altijd zulke hoge verwachtingen van je had Ik besef dat ik me voor je schaamde voor je lichaam en voor wie of wat je was Ik was altijd veel te perfectionistisch wilde veel meer dan jij kon verwezenlijken Het spijt me Dat ik dacht dat je bergen kon verzetten…

Ik zal moeten beseffen je bent niet meer je zal niet meer -eeuwige stilte- In gedachten zie ik je lopen een klein, jong meisje Ik hoor je praten het liefst zo boers als je kon De storm heeft je sporen uitgewist en laat slechts puinhopen achter hetgeen wat wij ooit hadden in mijn hart opgesloten…

Soms zijn er woorden scherp en vol venijn lijkt de band even verbroken omdat wij onszelf niet zijn dan groeit er een kloof die niet te overbruggen lijkt er valt een stil onbehagen omdat de een voor de ander niet wijkt soms lijkt het bijna of wij elkaar niet verstaan allebei een andere taal spreken wij alleen door zullen gaan Maar, inwendig…

Niet meer dan een lange witte streep op een bruingekleurde huid een litteken niet meer dan een schram op de ziel een litteken niet meer dan een weerspiegeling van pijn…

Men ziet wat men wil zien maar ziet men wat men niet wil zien dat sluit men bedacht de ogen…

Zie ik heb een clowntje in mijn hart een clowntje van jou en mij toen ook een duiveltje van jou en mij nu Soms begint het clowntje te zingen Mooie heldere herinneringen Maar dan schreeuwt het duiveltje zwarte, zware zinnen van het nu En weet ik dat dat duiveltje van nu het clowntje van nu altijd zal overheersen *omdat toen nu niet…

De zee een kostbaar bezit, de maan schijnt rimpelend door de golven begroeten mij schelpen in mijn zakken het liefst neem ik de zee de zee van iedereen - is nu juist het probleem.…

een steile, hoge berg schreeuwde om wat moed gekweld door ingebeelde fatoom-pijn bekeek ik mijn voet daarna de top, zo tussen wolken in klimmen zonder benen schreeuwen zonder stem waar een wil is, is een weg.…

Ze werd overvallen door gezichtsbedrog verkeek zich in de spiegel des levens keerde de rug naar God's woord en zag zo de zon ondergaan.…

Kleiner was ik groter geweest verstopt onvindbaar voor de vijand in gedrag dat denkend wint uiterlijk faalt…

En de wereld bleek niet wat jij altijd voor ogen hield Daar sta je dan als gevolg van fouten eerder zelf gemaakt Nooit eerder zo diep gezonken Nu kan je dan alleen nog maar omhoog............…

Had ik dan echt gedacht dat ik ten tijde van hevige storm jou altijd redden kon? Heb ik me in die illusie gewaand veilig maar verwaand? Het winnen leek niet belangrijk, falen werd een spel Maar hevig werd extreem, en toen ging het te snel De weg naar het einde was nog te lang Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang Dat mijn…