Alle inzendingen over Stephanie Theobald

In 2004 ben je gescheiden, waarna je een relatie met de schrijfster Stephanie Theobald kreeg. In 2005 deed je mee aan een project van de kunstenaar Matthieu Laurette in het Frieze Art Fair in Regent's Park, Londen. Aan het einde van jouw leven werd je depressief.…

In 2004 ben je gescheiden, waarna je een relatie met de schrijfster Stephanie Theobald kreeg. In 2005 deed je mee aan een project van de kunstenaar Matthieu Laurette in het Frieze Art Fair in Regent's Park, Londen. Aan het einde van jouw leven werd je ernstig depressief.…

Detmar ging al vreemd met de schrijfster Stephanie Theobald en jij had wat met een Venetiaanse gondelier. Je kreeg de diagnose bipolaire stoornis, waarna je elektroshock-therapie kreeg. Na een affaire met Matthew Mellon kwam je weer bij Detmar terug. Je kreeg eierstokkanker en je roem kelderde.…

´´Weet je Stephanie, zegt hij, je laat je moeder niet alleen, je kunt naar haar toe zo veel je wilt. Het is belangrijk dat het goed met je moeder gaat, hier kan zij zelf voor zorgen, dat hoef jij niet te doen. Het is ook belangrijk dat het goed met jou gaat en dat je tot rust kan komen’’. Stephanie knikt.…

Mijn gedachten waren niet bij de film maar bij het moment dat hij mijn vingers streelde, ik wist dat hij er anders over dacht als ik, hij zag het als een vriendschappelijke aanraking, toch? Alles was zo vertrouwd in zijn armen, na urenlang tegen hem aan gelegen te hebben vielen we in slaap, en toen ik wakker werd voelde alles zo fijn. Hij zei dat…

In 2016 verschijnt ze in de film 'La danseuse' van Stéphanie Di Giusto, naar de roman van Giovanni Lista, naast Lily-Rose Melody Depp, de dochter van Vanessa Paradis en Johnny Depp, en Mélanie Thierry.…

Bij de voordeur veeg ik mijn voeten, bevuild van de wereld. Ik ben lang weggeweest, misschien wel te lang, of niet lang genoeg. Het gebouw dat ik niet ken is me vertrouwd in zijn interieur, nog zo kaal. Hier en daar een versleten stoel die me lijkt te zeggen: 'kom zitten in je vergeten leven, nog zo kort geleden'. In mijn herinnering ligt het…

Ein-de-lijk de beschikking over iets wat mijn stortvloed aan woorden sneller verwerkt dan waartoe mijn pen in staat is gebleken, de pc. Ik sta aan de voorronde voor de zoveelste kansen, die ik niet wil verknallen. Gisteravond leek het allemaal nog zo ver weg van me, was ik nog zo lekker veilig dakloos, net als voorgaande maanden. Maar dat bracht…

Wij - als mensen samen de maatschappij vormend - leven in een onzuivere wereld. Liever waren we, diep in ons hart, helemaal niet geboren. We weten niet waar we vandaan komen, niet waar we heen gaan, en daartussen ligt de zoektocht naar de zin van het leven, waardoor we zoekende blijven. De bijbel zegt, in het boek Jeremia, dat Gij die zoekt, zal…

Ik wil versmelten met jou, één zijn. Ik wil in je hals ademen, terwijl jij zachtjes hijgt. Ik wil je warmte voelen, mijn handen op jouw buik. Ik voel hoe jouw zachte duimen een spoor over mij rug trekken, ik sidder van genot. Laat dit moment nooit overgaan, laat me in jouw verder bestaan. Ik voel je, ik ruik je, ik proef je. Je smaakt zoeter dan…

Het meest raakt ze mij door haar blik. Zo zuiver en oprecht keken zelden mensen mij in de ogen. Ik kijk met een open blik in haar diepte en verlang ernaar om haar daar te ontmoeten. Ik zie een vrouw, die ooit in haar leven, net zo kwetsbaar als ik in het leven stond. Ik zie haar vallen, maar ook weer opstaan. Naast me zit die beschreven vrouw,…

Het zijn de dagen, die weer korter en donkerder worden. Het is de wind, die onder mijn kleding door waait, en mijn lichaam doet verstenen. 's Avonds sta ik in het licht van een lantaarnpaal in de spiegel naar mijn silhouet te staren. Het licht is beperkt. Mijn gezicht in het donker, ongezien. Het lijkt of ik kijk naar het lichaam van een ander.…

De deur viel met een knal in het slot. Ik stond midden in mijn kamer. Mijn borstkast ging op en neer, in een versneld tempo. Geef een definitie van paniek - een gevoel dat je doet verstenen. Geef een definitie van wanhoop - waar doe je het allemaal nog voor? En een definitie van vechten? - ik had verloren. Ik liet me op mijn knieën vallen en begon…

Laat dan in mijn testament bijschrijven dat er toch echt douwe egberts geschonken wordt!!!…

Het is een late avond. Buiten is het donker, het verkeer raast heen en weer. Met onder mijn ene arm een stapel wasgoed en in het andere een mok koffie, probeer ik mijn sleutel uit mijn zak op te duikelen. Na enig gemor aan het slot schiet de deur open en ontmoet ik de ruimte die me zo eigen is gemaakt. Ik laat me op een sofa ploffen, gooi mijn benen…

Een paar weken geleden vroeg je mij, waar jouw Stephanie was? Nu ben ik al dagen op zoek naar die vrouw, die mijn vertrouwen won. Naar die vrouw, die mij leerde uit het hart te leven, die vervolgens zelf haar hart voor mij sloot. Ik ben niet op een hoge brug gaan staan, klaar om te springen.…

het doel heiligt alle middelen. zelfs de omwegen.…

Welkom in het verhaal dat mijn leven verwoordt. In dure woorden, te lange, uit de context getrokken zinnen, en een samenhang die zich definieert als 'van de hak op de tak, van boom naar boom en niet zo heel lang daarna, van bos naar bos'. Grappig, want ik zie door de bomen het bos niet meer. Ik wil graag beginnen, maar moet je allereerst kwijt…

Ik krijg mijn sleutel niet direct in het slot gestoken. Ik sta te morrelen aan het slot, krijg het vreselijk warm, en mijn hart slaat in mijn keel. Het zijn niet de tranen die me brandden, het is een intense woede, die aan me vreet. Als ik de deur eindelijk open gooi, knal ik hem met een zwaai dicht. Ik weet niet waar te beginnen met het molesteren…

De zon scheen fel op mijn meubelen. Stofdeeltjes dansten in de strepen licht, die mij zo vroeg in de middag hadden gewekt. Ik liet me uit mijn bed glijden, ging als een bolletje in het warme zonlicht liggen. Nu was ik dan, alles waar je als weldenkende jonge vrouw zo bang voor bent; niet wie ik had willen zijn. Ik probeer te worden, wie ik voor…

Ik keek naar het plafond, dat gevaarlijk golfde. Kwam het plafond nou naar beneden, of zweefde ik omhoog? Ik bevond me in een niet bestaande dimensie, tussen leven en dood. Weer een golf spuug. gal. enkel vieze, dikke, groene gal. had de bitterheid nu dan vorm gekregen, en mij heel snel van binnen vergiftigd? De zuurgraad brandde mijn lip open,…

Nee, ik als Stephanie-Joy, in welk opzicht gemist? Ik als de jongte vrouw door God geschapen, bedoeld voor Zijn plan met mijn leven. Zoekende naar mezelf, kwam ik een ander tegen, dan ik altijd dacht te zijn geweest. Op zoek naar mijn dromen, trof ik mijn nachtmerrie. En wakker worden wilde maar niet lukken.…

Ik kwam mank aanlopen, zag je met je hoofd op je armen liggen, in het restaurant van het ziekenhuis, op tafel. Ik had toen al moeten voelen, welke wending deze ontmoeting zou nemen, maar voelen begint steeds meer van mij te vervreemden. Of ik van gevoel. Er ligt in ieder geval een waas van methadon tussen mij en alles daarbuiten. Een soort vertrouwde…

Weten dat je op die plek bent, waar je bedoeld was. Berustend in de wetenschap dat je hier veilig bent. Wat er ook gebeurt, van kleine naar grote ramp, je weet jezelf op de plek, waar je zou moeten zijn, mocht dit gebeuren. De angst die je normaliter door de dagen jaagt, tot rust gekomen, de onrust gebonden, in naam van de Heer. Zit je op je stoel…

Je hand zweet, glijdt in die van mij. Je handdruk stevig, niet van plan los te laten. Je lichaam trilt, en je lippen zijn tot een smalle streep getrokken. Je ogen staan opengesperd, de angst staat op je gezicht. Ze vragen of je de Here je hart wilt geven.... je trekt je los. Het oordeel was er nog niet, maar je plaste net niet in je broek. Je…

Ik heb om rust geroepen, dagen, inmiddels wekenlang dagelijks. En nu, nu is er een lege dag en nu verwoordt deze een gat, niet wetend hoe in te vullen. Alles wat ik, in de zogenoemde, ongekende rust wilde doen, lijkt nu geen optie meer. Mijn diepste verlangen te slapen wordt beleefd als tijdverspilling, immers, ik zou ál die dingen kunnen doen,…

Ik zit aan de verste kant van de tafel, tegenover haar. Ze schuift een blonde lok haar achter haar oor. Rommelt met de sleutels die ze in haar hand houdt, die weerklinken op het tafelblad. Ik tik met de neus van mijn schoen tegen de poot van de tafel. Schuif heen en weer op mijn stoel, ondanks dat dit zeer doet. Ik verdenk mevrouw de pschychiater…

Waar het leven verandert.... van kind naar tiener, en die tiener wordt een twintiger. Van jong naar oud, van blakend gezond naar vergrijsd. Van gedreven naar berustend, en van geleefd, naar laten leven. Ouder worden, je mag alcohol kopen! Ouder worden, je eerste. Ouder worden....je eerste rapport, je eerste nacht, waar je zo naar verlangt wanneer…

Ik ben trots op je... gouden woorden, uit zijn mond. De hij, die een deel van zichzelf in jou heeft gelegd, waardoor jij bent geworden, wie je bent. Hij heeft een stukje bij je weggenomen, waardoor jij, beschadigd bent. In een gebroken gezin. Nu zitten we in de auto. Jaren later, veranderd decor. De wind raast aan weerzijdes om de auto heen…

De punt wees naar de 140 k/pu. De kleine ruimte stond blauw van de rook, de wiet scherp. Een lange ochtend in de kerk gezeten. Geraakt door hen, die het niet meer zagen zitten, en denken, dat het leven op de straat hun brengt, wat ze maar niet kunnen vinden. Vergeten de koude nachten zonder koffie, natte ochtenden zonder opvang, en een lege portomonnee…