Alle inzendingen over Stijn Vranken

Vranken is geboren in 1974 te Leuven.…

voor Stijn Ik schreef je naam in het zand en de wind woei het weg. Ik schreef je naam in een boom en de schors stierf af. Ik schreef je naam in marmer en de steen verbrokkelde. Maar ik schreef je naam ook in mijn hart en daar zal hij eeuwig blijven.…

Vrank en vrij op de eerste rij. Hij fluit 'k wil d'eruit Want 'k heb leut---leut---leut! In mijn lieddd---lieddd---lieddd! Luister naar de lijster, hij zingt niettt! Hij fluit niettt! Hij roept nietttt! Nee! Hij bezielt zijn "Lijsterdom". Met zijn "geflijster" Scherp als een lijster! "Gierige---gierige---gierige!…

De vrijheid, hij vat post op 't hoogste punt - een vranke haan in dolle kleurenvacht - . Beneden kraait het volk zijn goegedacht en kokhalst spot - sarcasme onverdund - : 'Je God, waar is Hij, heeft Hij wat gekund ? Hij leeft ?...Ha ! Lang al pieredood gedacht !…

Ik dacht dat de pijn van het missen na die tijd een beetje draaglijk zou zijn Maar ik kon toen enkel gissen, het bleek harder te zijn.…

, zegt hij nadrukkelijk, "ook een voor mijn beste vriend Stijn!".…

Bij de vrouwen Femke Kok (zij nadert de perfectie) en bij de mannen Stijn van de Bunt: wat een opkomend talent!…

-Ik mis je Stijn!!-…

Van 1956 tot 1959 bezocht ze wekelijks haar beroemde opa Stijn Streuvels en ze onderhield een gedegen briefwisseling met hem. Vooral de dichtregel 'Ik metsel mijn hart met bakstenen dicht' vond hij geniaal en kon hem zeer bekoren.…

Ze zei me laatst dat ze voor altijd bij me wilde blijven. Maar ik wachtte liever nog een jaargetijde. Want bloesem bloeit nou eenmaal vaak in mij.…

Twijfelend of wat ik wil ooit werkelijkheid zal zijn dwaal ik door de dagen die niets meer dan dagen zijn. Als ze maar momenten hadden dan was het nog te doen Momenten zoals pas geleden toen ik jou zag in het plantsoen.…

Had ik maar een uitlaatklep, al was het maar een heel klein gaatje. Dan stortte ik zo mijn hele hart bij jou in je nachtkastlaatje.…

wil je met mij lopen over land en over zee me niet ontlopen ik neem je mee en zie hier lucht asgrauw mijn plezier hier in de kou wil je met mij lopen naar hier ver vandaan en toch blijf ik hopen eventjes te blijven staan…

aan het einde van de dag als ik naar haar kijken mag gaat de zon ten onder maar niet zonder zich weer te laten zien en misschien... wordt dit de laatste dag dat ik de mooiste stralen voor de laatste malen nog aanschouwen mag…

vandaag.. de tijd leek even stil te staan en zo zijn eigen weg te gaan een vlaag.. ik zie je staan en jouw weg gaan ik wil je zien wil met je mee en bovendien wij met zijn twee.. de tijd zal nog eens blijven staan... ...zullen we naar Rome gaan? naar alle mooie steden naar pleinen en gebouwen van erg lang…

Ik dacht laatst over dingen die het daglicht niet verdragen. Het is belangrijk dit soort dingen pas te denken na zonsondergang. Anders wordt het echt ongemakkelijk: dan worden die gedachten bang.…

ook al stierven velen om hem heen, het was een fijne vent naar het scheen. Vele doden later, 't is echt waar, bleek de lieve man toch een moordenaar!…

Ik huil zacht weet niks te zeggen totaal verward. Want als je lacht waaien er sterren door mijn hart.…

Al dagen was ik aan het dromen, over wat er in zou staan. Zou je me meteen de liefde gaan verklaren, of een uitnodiging om naar de film te gaan? Ik wist: dat kaartje ging er komen, want interesse had je wel in mij; Die veelzeggende blik vier weken geleden bij bakker Joosten in de rij. Ik stond vanmorgen al voor de wekker naast mijn bed,…

Geluk en schoonheid is er in een geest die floreert als een bloem. Zij weerspiegelt de kleuren van haar ziel en haar bestaan. Als water in een stromende rivier vindt zij haar natuurlijke weg. In zelfbeperking vindt zij rechtvaardigheid en harmonie. Zij neemt waar en is zich bewust van zichzelf. Daarom vindt zij in oefening moed en kracht.…

Een laatste aanraking voor het afscheid. De eerste bij onze hereniging. De zon die even door het wolkendek breekt. De lente dag die de winter verdrijft. De laatste hap van een diner. Een vorstelijke maaltijd. De geur van bloemen laat in de zomer. De eerste bloemen in de lente. Het slotakkoord van een concert. De openingsnoten die de…

Ze houdt van jazz en ze speelde klarinet, terwijl haar vriend Stijn een begaafd organist/pianist is. In 2010 verscheen haar bundel 'Sylvia' (Wereldbibliotheek), gevuld met spookachtige illustraties, beeldpoëzie van haar hand natuurlijk. Dat kan ze als geen ander.…

Het vuur wordt steeds heter om hem heen, zeker nu zijn jarenlange, trouwe advocaat Stijn Franken ermee is gestopt om hem nog langer te verdedigen, op advies van een hoge raad met advocaten. Een nieuwe advocaat voor Willem kan er wel komen, maar het zal jaren duren voordat die voldoende in de materie is ingewerkt.…

Jeruzalem is een Palestijnse stad en in Palestina wordt de Palestijnse Talmoed gelezen en hieruit hun geloof beleden - De vijfde vraag wordt slechts bevestigend beantwoord als de regering van Israel door God wordt ingefluisterd dat ook het Pale- stijnse volk permanent recht heeft op (een stuk) Israelisch grondgebied Een TWEEDE Rabin…

Ik zit bij Ayser en Stijn’. ‘Heeft de clan een naam? Zoon aarzelt kort, verbijt een lachje, zegt dan ‘Kontfluit’. We kijken elkaar even aan. Heb jij dat verzonnen, vraag ik langs mijn neus weg. Hij schudt zijn hoofd. ‘Hesse zit in ‘Spaarvarkens’. Ik knik goedkeurend.…

Ik zit bij Ayser en Stijn.” “Heeft de clan een naam?” Hij aarzelt kort, verbijt een lachje. “Kontfluit.” We kijken elkaar aan. “Heb jij dat verzonnen?” vraag ik langs mijn neus weg. Hij schudt zijn hoofd. “Hesse zit in ‘Spaarvarkens’.” Ik knik goedkeurend.…

Voordat ik u ga slaan Peter van der Meer tot Ridder Speer van invoelbaarheid, mijn bijzondere dank aan: mijn hofdame Stijn, mijn dochter Prinses Giulia, dank aan haar handicap-hulp en toeverlaat Adjudant Els en ‘last but not least’ aan Haas, cadeau-fashionshop uit het tiende straatje de Hazenstraat in de Jordaan, waar ook uw eeuwenoude werkhuis staat…

Stijn Franken, een opvallende verschijning uit Antwerpen nam de term 'tentsletten' onder de loep, waarop Ellen Deckwitz ver in de nacht reageerde door te stellen dat alle mannen gewoon even helemaal weg moesten zijn. Het leek wel een persoonlijke vete tussen die twee.…

Vanaf nu kan ik vrank en vrij uit eigen ervaring spreken, want nu het is zover. Ik ben drager van… “mijn allereerste gipsje!” Voortaan kan ik dus ook meepraten als het gaat over de jeuk, die onlosmakelijk is verbonden met het dragen van zo een plaaster omhulsel. Ook ik stuur vanaf vandaag mijn eega naar de naaimand om een breinaald te halen!…

Dat gebeurde ’s middags nog een keer, bij de versnelling van Stijn Devolder op de Muur van Geraardsbergen. Zo viel er dit weekend toch ook nog wat te schakelen.…