Alle inzendingen over Tim Hofman

De waaghals en doorzetter Tim Hofman, geboren op 9 juli 1988 in Vlaardingen, maakte een zeer indringende reportage voor het BNN-programma 'Trippers', dat over de gigantische misstanden op de Filipijnen gaat. De reportage is in december 2016 gemaakt. Tim laat schokkende beelden zien van diverse door de politie doodgeschoten drugsdealers.…

In ons land is de impact groot als in 2022 Tim Hofmans met zijn journalistieke programma BOOS het seksueel grensoverschrijdende gedrag blootlegt van meerdere medewerkers van het veel bekeken Tv-programma The Voice of Holland. De bandleider van het programma, Jeroen Rietbergen, bekent avances te hebben gemaakt naar meerdere kandidaten.…

In een uitzending van 'Boos' van Tim Hofman zie je hoe Leon samen met Tim probeert om met domie Anti in gesprek te gaan, maar Anti duikt weg en geeft niet thuis. Bang ontmaskerd te worden. Maar ik kan hem verzekeren, dat hij allang ontmaskerd is en zeker bij de Schepper. Volgens de horror-prediker Anti is het coronavirus een straf van God.…

Tim Hofman is niet blij met de BBB-winst en hij gebruikte het woord 'trekkermiljonairs'. Daar zit wel een kern van waarheid in, want door de groteske export van Nederlands vlees zijn velen exorbitant rijk geworden. De megastallencultuur harkt nog steeds grof geld naar binnen.…

Tranen in mijn ogen Getuigen van stille momenten Het zonlicht geeft kleur Aan mijn wenen De maan omhelst een zachte glans In mijn gebeden Een roos schenkt geur Aan mijn verdriet Een vlinder bewaart de vrijheid In mijn leven Tranen in mijn ogen Getuigen van ongetemde dromen Tears In My Eyes One moment in time.…

Voor Ingeborg Mijn kleine letterfee Van verzen gemaakt zacht als wolken mooi als zinnen Warm zijn mijn handen zoals jonge vogels die woorden maken en de lucht en het leven zijn Maar denkend aan jouw vingers beeft mijn koude huid Hoe ze nee schreven en mij glazig maakten Jij bent mijn mooie dood Jou vergeet ik niet Ik neem je mee…

De poëzie moet in de tekst zelf zitten. En de poëzie is dan iets geheimzinnigs dat de tekst boven zichzelf uittilt.…

mag ik aan uw zachte borsten slapen en spinnend neergelegen in uw armen naar het verre licht van sterren gapen zachtjes me aan het uwe verwarmen mag ik u voorzichtig uit het gras optillen en dat moment tot een puntje verkleinen om door regen en wind in mijn hart te stillen langzaam samen in ons geluk verdwijnen zonder gesproken woorden,…

Het menselijk zwerfvuil van onze maatschappij Afgeschud tussen spijlen van beton en staal Die het laatste greintje lieflijk tikken Van de reeds verdorde harten bijten Staal en papier in één kooi gemalen En in de benzine van pis en wanhygiëne Kan één grijze vonk van een gebaar de geest tot de explosie drijven En moeders kunnen enkel…

De hemel breekt open De hemel ontwaakt De hemel daalt neder De hemel aangeraakt De hemel is helder De hemel voor mij De hemel vol vreugde De hemel maakt blij Doch plots een groot…

Volgens Marc-Marie heeft Tim Hofman een Jezus-complex en geniet hij zelf teveel van zijn goedheid en krijgt hij daar een erectie van. Zoiets wordt dan breed uitgemeten door de bloeddorstige, sensatiegerichte, commerciële media.…

haar gronden en haar stammen een massagraf van scherven die languit in het bos verder liggen te sterven de kleinste vonk die de zon onnadenkend aan onze hemel verliest schieten ze tot een vlammenleger dat de tedere kleuren en al wat de bloemen geuren in zijn hete armen wurgt het landschap smelt weg in een bloedbad van asse…

ik wou dat je hier was zelfs om simpelweg tesamen van deze zoete lucht te peuzelen en zodat ik mijn arm over je heen kon leggen en met mijn vinger van de warmte likken om mijn hart nog eens vol te tanken met wat lieve woorden en met mijn lippen een serenade te zingen aan jouw mond…

zijn doen slaat mijn boog weer tot een trillende spanning en pijlen van woorden worden reeds in het heet van mijn woede gesmeed vergeef me liefste, ik ben maar van vlees en bloed mijn moeite scheurt in het snijden van de pijlen de brandgeur die uw vlees mijn neus toe krijst is een botte terugslag die mijn glazen hartje…

Het gras fluistert mijn rug In vochtige woorden de vreugde toe En mijn neus danst met bloemen Op de kristallen dansvloer Van een zomers briesje De ogen grijpen naar een ster Die langzaam in gouden druppels Smeltend mijn horizon inkleurt Ik proef hoe de warme gloed De mond van elke porie kust Maar mist zweeft de afstand tot een gat Mijn…

Dan moeten we geen krop wegslikken als we in de krant een stuk uit een afscheidsbrief zien staan met daaronder ‘Tot weerziens, Tim’. Want zo’n naam zegt niks natuurlijk en een afscheidsbrief, daar heeft niemand nog wat aan. Nee, we moeten pesten en gepest worden, alleen zo vallen er geen slachtoffers meer.…

Tim werd door zijn moeder opgevoed en hij woonde in het dorpje Start en in Richland Parish. Tim speelde als kind graag honkbal en andere wedstrijdsporten. Hij studeerde aan Northeast Louisiana University en hij was lid van de Pi Kappa Alpha Broederschap.…

en heren, geacht digitaal publiek: face-timen heb ik me maar mooi spontaan eigen gemaakt!…

Open en eerlijk, naar ik dacht waardevol, uitgroeiend tot een zeldzaam juweel van kracht Nu, geschonden door invloeden buiten onze macht. Verkracht, als blijkt dat het gewogen woorden en vermolmde beelden waren, die we deelden. Twijfel knaagt rafels aan het mooiste geschenk : Vriendschap…

De time-out die je aan mij vroeg in de relatie die opbloeide begrijp ik best heel goed omdat de twijfel bij je groeide. Is dit nu echt wat ik graag wil? Is dit mijn nieuwe leven? Krijg ik nu wat ik verdien? Kan ik genoeg liefde blijven geven? De wond is duidelijk nog niet dicht en heeft tijd nodig om te helen.…

Als er in 't wereldje wordt afgerekend Dan zetten ze je streken duur betaald Dan word je in een drive-by neergehaald En je wapenfeiten sober opgetekend Afrekenen gaat zelden nog contant Maar de zware jongens doen het met de hand…

toornhoog slaan de golven wat een immense kracht mijn hebben spieren getracht maar het zijn glazen wolven de tanden schuimen honger bloot in een wegstervende zon ik wou dat mijn hand groeien kon de greep is nog geen zeepstuk groot de zeilen ach, ze scheuren het is maar menselijk zaad zonder regen kan niets gebeuren toch is…

moeder in uw omhelzing kan ik rust terugvinden gij legt mij de zachte woorden in de mond stillend, een schuilplaats voor stormwinden in u is de bal van mijn geluk wel rond en kan hij rollen, mij de lach aansteken moeder gij schonk mij een grote mond vol tanden al moet gij hem vaak zelf eerst openbreken tussen de eelt schuilt er fluweel in uw…

Hun hete tongen duwen vloerwaarts het dampen van de motoren uit en de verdroogde stembanden brokkelen in hijggeluiden af een stortregen van oververhitting verlaat het bos dat hun schedels de zware zon helpt dragen de poriën wenen hun oogjes leeg toch zweven de roeispanen van hun eindeloos lopen door het macadammen meer…

En dan zat er nog een jongeman, genaamd Tim Den Besten, een programmamaker, die uitgebreid sprak over zijn vroegere juf Monica. Op een foto zag je hem met een brilletje en vlak bij hem zat de knappe juf Monica. Tim vertelde, dat hij slecht in rekenen was.…

in gedachten zie ik je zo als je daar in je keuken zit gebogen over vluchtig nieuws je handen om de tafelrand als is t je enige houvast bij dat wat om je heen gebeurt eenentachtig ben je nu je liefde veertig jaar gestorven voortgeplant in nageslacht, in kinderen met kinderen met kinderen jij, gevangene van onwillig lijf ik zou met je willen…

Vaak denk ik nog aan vroeger, aan die ene nare dag. Dan zie ik steeds de beelden, van hoe je voor me lag. Ik zie mezelf weer zitten, Huilend op de trap. Volledig ineen gekropen, en voel dan weer die klap. De pijn van de gedachten, dat jij er niet zou zijn. Wij samen niet meer lachen, Alleen nog maar die pijn. Steeds kom ik bij je langs…

Hij zit hier zo vaak, hier voelt hij zich fijn. Hier kan hij rustig denken, over zijn geleden pijn. Hij zal hier niets zeggen, hij blijft hier zo stil. Luisteren naar de golven, is alles wat hij wil. Met dicht geknepen ogen, voelt hij de wind. Hij heeft hier niets nodig, Hier is hij blind. Hij hoeft niets te vragen, alleen denken…

Een knuffel is zo fijn een knuffel voelt zo goed een knuffel omdat het mag en niet omdat het moet Een knuffel geeft je warmte van twee armen om je heen even met z'n tweetjes even niet alleen Een knuffel kost helemaal niets Ja, een minuutje van je tijd maar het geeft je zoveel kracht om weer door te gaan in de strijd.…

Ik vraag me af, als ik de heren zo hoor praten in die steriele, burgerlijke NATO-zaal, is deze aarde van een aantal diplomaten of misschien een beetje van ons allemaal? Het slaat toch nergens op die mannen met die tassen, zij maken uit hoe lang de aarde nog bestaat, terwijl de hele mensheid maar dient af te wachten wanneer dat is, op welke…