Alle inzendingen over Totdat

Jammer echter, dat ons gezamenlijk lot, totdat de bom valt, soms in handen is van mensen, types, altijd 'male', die te vaak onvoorspelbaar zijn...! *Uit: Jezus, onze bestemming; hoofdstuk 16, blz. 270…

en haar zal vasthouden Totdat ik het raam open en haar loslaat in de nacht…

Mijn armen zijn gespreid dus kom maar als je wilt dan probeer ik je te troosten totdat alle tranen zijn gestild Mijn stem roept jouw naam dus luister maar als je wilt dan fluister ik lieve woorden totdat jouw hart is uitgegild Mijn oren wachten geduldig dus praat maar als je wilt dan luister ik naar je zorgen totdat jouw woorden zijn…

zij geeft haar leven lang en zal dat blijven houden totdat haar lief haar houden niet langer meer behaagt zij geeft haar liefde luid en zal steeds blijven baren totdat haar lief dat baren niet langer van haar vraagt zij geeft haar borsten bloot en zal steeds blijven stralen totdat haar lief haar stralen niet langer meer verdraagt…

Alles ontdekken, net zolang doorgaan, totdat we niet meer kunnen. Totdat ik aangekleed ben, met jouw liefde. Totdat de ruimte is gevuld, met onze lichamen, die elkaar net hebben ontdekt.…

Totdat er uit een donkere, koude nacht, een nieuwe dag wordt geboren. Met kansen, op meer hunkering, op meer liefde, toekomst... Totdat de dag sterft, en de nacht zijn sluier gooit... Over ons. Dat maakt donker. Maar altijd veilig, in jouw armen.…

hij is nooit één van ons geweest je kijkt ze aan voelt de slagen sluit je af, de pijn is niet meer te verdragen moordlust in hun blik verlamt al je gedachten je proeft het bloed weet waar ze op wachten botten breken en de kou trekt op je ziet jezelf verfrommeld als een vod nog trappen ze uitzinnig krijsen ze hun vloeken totdat…

Totdat ik precies krijg, wat ik wilde en nodig had! Reken maar. Ik ben een vechter, altijd al geweest. Ik blijf vechten totdat er een tijd zal komen, dat ik volledig bevrijd zal zijn van mijn verleden! En die tijd zal er komen; het ligt vast in mijn diepste dromen en grootste wensen... voor alle mensen!…

in deze eindeloze vlakte waar tekens door het luchtruim zweven totdat zwaartekracht hen op de knieën dwingt en ze samensmelten tot een ongenaakbaar fort in deze vlakte zonder begin of einde waar het laaiend wit onverbiddelijk op poorten beukt totdat de storm uitgeput gaat liggen en ik mijn oren niet langer verborgen houd in deze eindeloze…

de stilte valt harder dan steen zo ineens sta ik alleen ben ik het punt van aandacht geleid door inspiratie die wacht totdat ikzelf de stilte breek en dan de woorden kies en spreek over deze mensen, voor mij in het dal giet ik zinnen als een waterval vervuild water laat ik meeglippen totdat de kanalen vastslippen…

een voorraad winterkost… er wacht mij slechts het druilen totdat de zon verlost…

Met mijn vingertoppen wil ik langs je gedachten strijken en langzaam over je herinneringen vegen totdat ze zijn vervaagd. Ik blaas de stof, die pijn doet in je ogen, weg, met één ademtocht en ik neem jouw handen in de mijne, zonder dat je ernaar vraagt.…

Frank de Boer is schuldig totdat het bewezen is.…

Kom speel met mij Dans met mij de hele nacht Totdat het ochtend wordt Kom laat mij lachen Betover mijn gezicht In een stralende zon Kom laat mij zien Dat jij mij liefde geeft Mij liefde laat voelen Kom vrij met mij En laat mij proeven Je ongeremde passie Kom heel dicht bij mij Laat mij schuilen Totdat de zon de regen smelt Kom kus…

De rol van toeval is niet altijd duidelijk totdat men de geschiedenis kent.…

Samen maak je iets van 't leven Samen weet je er het fijne van Dat is een vast gegeven totdat samen niet meer kan. Totdat samen noodgedwongen niet meer samen gaat en je machteloos moet kijken wat je liefste nu doorstaat.…

Zo moet je door, nacht na nacht, totdat...ja... totdat?…

mezelf gevonden gebonden door een kronkel in de tijd ik zat op slot totdat het klikte tussen ons jouw laatste frons voor dat je ogen lachten en mij de vrijheid brachten…

is slaap te verkroppen mis ik dan de dag niet dus ik waak totdat door ledigheid mijn hoofd wegzakt…

De avond viel er was niets dat haar schoonheid overtrof totdat in het pastel een gors haar glimlach verdorde.…

Ik vind niemand meer de moeite waard, Wil nergens meer voor vechten, Ik ga wachten tot de lucht opklaart Nee, tot de volgende zonneschijn Tot het einde van de storm Totdat mijn lief en ik weer samenzijn, Of nee totdat hij weg is en ik alleen Ik wacht het leven aan mij voorbij En zit daar op de achterste rij Te kijken naar het schouwspel dat…

Hou vol totdat de tijd veranderingen brengt en hoop dat deze veranderingen veranderingen brengen.…

het ergens tegenaanstoot zoals het leven doorgaat totdat...…

de mens je onbeduidend vindt en zich zó zorgeloos gedraagt en je grillen niet vermoedde Wacht met liggen wind totdat je woede is bekoeld en ieder angstig kind in bed verborgen onder dekens de najaarsstormen voelt…

het lijntje breekt vijftig en nog steeds te jong van geest en tong om oud te willen zijn … totdat de spiegel spreekt…

De dichter, onder het schrijven, weegt en wikt, op dood en leven een schermutseling, totdat de deur eindelijk open gaat.…

Er is een haas in Haastrecht Die haastig voor zijn bestaan vecht Totdat zijn hart het begeeft En hij niet meer leeft Helaas, dan onthaast hij pas echt…

Totdat ik je vond.…

De asbak zwart van as De koffie zwart Hmm Totdat ik dacht dat de koffie de asbak was En buiten sneeuwt 't Alles wit…

Het feit dat het licht zich sneller voortplant dan het het geluid zou kunnen verklaren waarom sommige mensen slim lijken totdat je ze hoort praten.…