Vanaf de dijk zie ik op de begraafplaats mannen in oranje overalls, met helmen en een soort koptelefoons op, rondom het kale skelet van een reusachtige oude treurbeuk staan. De afgezaagde takken lijken in doodse vertwijfeling omhoog te reiken.
Ik loop een eindje de begraafplaats op.…
De treurbeuk doet haar naam véél eer aan; elegant en majestueus drapeert zij haar takken vanuit de hoogte. Zij omsluiten zo een kleine, besloten, ronde binnenruimte.…
De dag dat jij een punt zette achter onze zin, een gestamelde zin die ik vandaag begon met…Laten we er…
Wel, die dag vond ik een dode kraai onder onze treurbeuk. Je wikkelde hem in watten met een verbeten snik. De lege schoendoos was zijn kist.
We twistten even over het ritueel.…