Alle inzendingen over Tristan van der Vlie

Ik vind het miserabel om de ontspoorde Tristan af te doen als een ongeneeslijke schizofreen, dat het effect van de ziekte schizofrenie louter destructief is, bestrijd ik, want er zijn talloze voorbeelden van kunstenaars, die met diezelfde aandoening, heel veel kunstzinnig goeds hebben geleverd en dat verdommen ze te noemen!…

Vlieland kende gure tijden Die van wind, water en vuur Die van drenckeldood, natuur Die van pure armoe lijden Die van schuimbekkende baren Die een kwetsbaar dorp verslonden Likkebaardend naar de blonde Duinen loerden, een strak staren Als een roofdier naar zijn prooi Naaldbos, helmgras en fazanten Meeuwen, ganzen, vis en vee Maken Vlie…

Ik heb het nageplozen, als je werkelijk goed bent in first persons shooters, dan blijkt dat Tristan een erbarmelijke schutter was, slechs 14 procent was echt raak.…

Tristan kijkt geregeld naar Juliette, wat haar doet blozen. De kleurrijke vlinders fladderen onrustig tegen haar buikwand. Het kriebelt tussen haar benen. Haar heupen maken geilstootjes. In de rij voor de hostie staat ze achter Tristan en ruikt ze zijn mannelijke aftershave.…

Tristan van der Vlis was schizofreen, zo concludeert justitie. Hij had ontelbare keren tot de schepper gebeden. Geen van die gebeden was verhoord. Dat riep om wraak. Om God mores te leren vermoordde Tristan dus zes van zijn schepselen. Ze waren toevallig in het Alphense winkelcentrum waar hij zijn geweren leeg schoot.…

Tristan is niets zonder zijn Isolde. Boter bij de vis, - zoals de liefde is...…

Isolde had hem lief. Toch wilde zij hem haten: had hij haar niet laaghartig versmaad? Zij wilde hem haten, en zij kon het niet, en haar hart was vol verbittering over die tederheid die smarteliker was dan haat.…

In principe ben ik tegen alle principes.…

Douarnenez, met zijn indrukwekkende Île Tristan, wat sterk verbonden is met de tragische liefdesgeschiedenis van Tristan en Isolde. Op dat eiland woonden ooit de rovende en moordende krijgsheer Guy Éder de La Fontenelle en de schrijver Jean Richepin. Tijdens eb is dit eiland te voet bereikbaar.…

Tristan speelde toevallig shooting games. En hij was toevallig lid van een schietclub. En hij had vuurwapens waar hij toevallig een wapenvergunning voor had, hoewel bekend was dat hij psychisch labiel was. Drie keer toevallig is bingo voor de duivel: zes onschuldigen dood, vijftien gewonden, tientallen getraumatiseerd.…

Voorjaarsochtend vroeg stille regen op het wad een man steekt pieren.…

Droom is 't leven, anders niet*; 't Glijdt voorbij gelijk een vliet, Die langs steile boorden schiet, Zonder ooit te keren. D' Arme mens vergaapt zijn tijd, Aan het schoon der ijdelheid, Maar* een schaduw* die hem vlijt, Droevig! wie kan 't weren*? D' Oude grijze blijft een kind, Altijd slaap'rig, altijd blind; Dag en ure,…

Papier brandt, maar woorden vliegen weg.…

't Houtwerk op de tribunes te nat om te gaan zitten zuigen z'n banden zich vast aan 't cement van de baan drassig 't middenterrein, mannen in groepjes bij elkaar met blinkende velgen zet hij aan als voor een scherpe sprint niet de motregen, de motregen alleen maakt die enorme vleugel van zeildoek of geolied papier boven z'n hoofd zo hopeloos…

Het is herfst 1944 toen ik op mijn oude fiets zonder banden langs de boerderijen fietste om wat eten te bedelen. Broodmager was ik inmiddels op mijn 14e verjaardag in september. De rantsoenen waren weer verlaagd, het eten van de gaarkeuken werd slechter, vaak waterige soep of stamppot van kool met suikerbieten, althans in Amsterdam. Mensen die daartoe…

Zo ik dan naar een rijker zie, Van schat, van pracht en staat; ’t Is nodig dat ik dan van die Zo zeer als van de arme vlie, Wil ik niet zijn versmaad. Verkies ik dan een schone Maagd, Bevallig, hups, en snel, Die mij in alles wel behaagt: Zo is ook al om niet gevraagd, Geval ik haar niet wel.…

Naar Rome en weer terug Overal bij mij Tijd vervliegt zo vlug Lopen zij aan zij In 1 seconde naar mars vliegen Sneller dan het licht Als je ons zou bedriegen is het onze plicht Immer terug naar mij gaat alles weerom rond samen zijn wij vrij waar toen de wereld bestond Onafscheidbaar aan elkaar geklonken wordt ons het universum geschonken…

als ratten knaagt het zich een weg doorheen mijn denken, m'n verstand ik weet niet meer wat ik zeg ben elders aanbeland ik had niet de minste keuze het kwam zelf naar me toe overleven is de leuze vraag me af hoe ik dat soms doe een duaal verlangen maakt zich los golven, resonantie in mijn kop wie daarboven won de tos? en dan denk ik…

Grijze wolken zweven traag voorbij het raam waar ik door kijk een grijze afzichtloze brei zuigt het leven uit ons lijk Een man loopt op het dak op 't gebouw aan de overkant Hij schreeuwt even heel hard hij loochent zijn verstand Hij waagt zich dichter bij de rand en denkt nog even na zou hij hier blijven kunnen of liever snel het einde…

Gezeten op de trein verdoken in een boek is waar ik wil zijn Mijn eigen witte doek Dan vergeet ik alle pijn die op me rust net als een vloek Gedachten op het offerschrijn van het simpele verzoek even alleen te zijn in jezelf op zoek naar het wezen van je zijn Betekenis van olieverf op doek de kleuren van robijn Wachtend op bezoek van dat…

Je ogen o zo blauw stralen van onsterfelijk verlangen en fluisteren een zoete dauw waarin ik me graag laat vangen Ik zie je, gouden sneeuwgodin, vanuit m'n subjectief gevoel Je geeft m'n leven zin met onsterfelijke liefde als ultiem gezamenlijk doel Met jou kan ik waarlijk vliegen, vliegen boven de saaie realiteit rustend op je fluwelen…

De perforator staart me als een papegaaitje aan terwijl de meetlat de post-its net heeft verslaan Stekkers en veel draden voorzien het scherm van stroom Mappen met stalen beugels baden in papier zo wit als room De hoorn vleit zich in de schoot van de telefoon De kronkelende witte navelstreng vereeuwigt hun amoureuze toon Metalen klemmen…

Hallo mijnheer de president laat ons toch met rust want je bent je niet bewust van je eigen lust om anderen te vermoorden Hallo mijnheer de president gun de wereld toch de rust branden dienen niet met bloed geblust en olie is voor ons geen must voor oorlog in verre oorden Hallo mijnheer de president Ich habe es nicht gewusst is wat me…

Alwetende Oppergod beslist eenzijdig wetten en gebod leugenachtig onpartijdig vrede weer verbrod troepen bloeddorstig strijdend vooruitgang beknot Goddelijke zegening geofferd bloed brutale geweldpleging andersdenkenden beboet pompeuze belegering almachtige gloed Zin vervliegt verbloemde aanblik media bedriegt chirurgische prik…

Kreten in de kelder een wit paard verschijnt zie nu ineens helder als het donker verdwijnt Geritsel in het wilgenbos uilen huilen overal glinstering in de ogen van de vos dauw breekt de lichtinval Gejoel van massa-mensen visoenen uit oude boeken dat ze dit verwensen - de menselijkheid vervloeken Stilte in de kelder vocht druipt van…

geboren orde verstoren drugs vluchten smoren papa volgen sporen moederkoren verloren opnieuw geboren vroeger uitverkoren meisje bekoren liefde haat verloren orde rust verstoren bestaan verstand gewoon einde start schoon verwordt eerlijk oprecht zelfmoord vlucht pijn mixen pillen wijn wegnemen leed venijn vluchten zweven ziek konijn…

geruisloze winden dragen het stof dat valt op de daken van de huizen die hier ooit stonden in mijn dromen knarst het tussen de van water ontvloten tanden achter de droge ruwe lippen van mijn mond de universele ruis zaait zich overal, in visie, zicht en verstand, en doorheen het verglijden van het besef van tijd ziet de vreemdeling toe hoe…

Geworpen in het leven adem ik je lucht Als ik maar kon zweven ver weg van deze klucht Het is reeds lang beslist wat van ons zal komen Opvoorhand reeds gekist, vers voedsel voor de bomen Is wat ik droom geen realiteit? We zijn toch allen beschoren ons lot van eenzaamheid, wat zal mij de werkelijkheid storen We zijn toch…

Ze zitten in hun bunker lezen van hun schermen wat ik denk en wat ik voel Ze weten alles wat ik doe Mijn tandarts is medeplichtig, commerciële belangen aanhangig Ik knars mijn tanden - de ruis die de transmissie stoort Kan je denken wat je voelt? Ik denk er maar op los gedachten zijn gratuit Ik ben ze te slim af Ik ben een open boek…

Alles is zo mooi Hoe de wolf verslindt zijn prooi De sneeuw net voor de dooi Een broek perfect in de plooi Schoonheid is wat ik droom De warmte van een grote oude boom De trein die rijdt op stoom De lente en mijn benen voelen loom Gaat alles gewoon weer rond Jij was het die daar stond Ik, volledig en geheel verstomd Ik wist…