Alle inzendingen over Van der Wal

van ver uit de stad beweegt een driekwartsmaat over de huizen door het open raam de kamer in, voorbij de stoel langs de tafel, zo in mijn bed alwaar ik luister naar de wals de wals geeft een glimlach en wat weemoed een herinnering en wat tranen op het gezicht van een ouwe dwaas…

Te Brugge in de oude vaderstad die eens vol rijke koopmans* zat maar die ‘t nu al ontbreekt* al buiten nog wat waalse draf en franse dwepers ijdel kaf dat niet als frans en spreekt* daar* eertijds, - o wat bittre schand - Heer Breydel heeft zijn bijl geplant* in menig waalse borst die ‘t duur moest kopen aan zijn wraak zo hij in valse walse…

* dat 't waals gezwets zal boven slaan: 't en zal! Dat hopen, dat begeren wij: dat zeggen en dat zweren wij: zo lange als wij ons weren, wij: 't en zal, 't en zal, 't en zal! ---------------------------------- * 't en zal: het zal niet (gebeuren)…

Mensen geloven oprecht dat vriendschap door dik en dun gaat, maar wie ernstig ziek wordt, werkloos raakt of financieel aan lager wal, verliest onvermijdelijk vrienden...…

Zij ligt verloren op een dodenakker aan de Waal. Zwart graniet en vrome woorden. Roomwit domineert de dijk. *18.7 = week 18, zevende dag = zaterdag 6 mei 2006…

Maar Wals Niet Over Me Heen...…

De weg rond die wal vol met hoop laat zich door de zon graag verlichten terwijl ik mijn levensweg loop. En tussen de muur die kan zwichten als liefde weer roept voor een doop schrijf ik deze woorden in dichten.…

Het zelfdenkend vermogen van Word is een hulpmiddel dat van de wal in de sloot helpt.…

Zolang de beste stuurlui aan wal staan dienen vuurtorens bemand te blijven.…

Ik zag hoe mist wreed je oevers verhulde Die van mij pas ontdekt Wat had ik je graag zachtjes aan wal gezet…

Roerloos water klotst tegen de wal, ik blijf liggen, bang dat ik val ...…

De weemoedige Weense weende hete tranen in haar danspartner’s hals net toen het erom ging verpletterde hij haar ~ als een wals.…

Eens in de buurt van Portugal Dreef er een kwalletje bij de wal Die vroeg zijn mama: "Lijk ik op papa?" "Ja", zei zij "je wordt net zo'n kwal"…

In dertienhonderd en twee beken naar de stroom, stromen naar de zee, zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd, wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid; zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden.…

Ik lig in het gras tussen de Waal en de Maas. Een dag die er wezen mag. Zon, zo oud als Methusalem. Een merel versleept mijn schoen, de veter speelt voor worm. Ach, de Waal, de Maas, de Vltava. Terug naar de bron op dobberende dromen. Een vis in het water.…

Simon danste met mij de Engelse wals, altijd maar de Engelse wals en hij hield me voortdurend stevig in zijn armen geklemd. "Jullie moeten oefenen op het kleedje vóór jullie bed, want jullie zijn nog niet getrouwd", verklaarden de argeloze en goedmoedige Tilburgers die plaats hadden genomen in de zitjes bezijden de dansvloer.…

In mijn armen dansen de dagen ritmisch op gespeelde klanken, waar uren steeds sneller willen, schuifelen voeten naar de avond sierlijk bewegen zij en beroeren de snaren, licht geraakt draaien ze kleine pasjes, volgen slepend de tonen en zweven richting duister, waar zij verdwijnen voor een laatste wals, duizelig valt de nacht als een…

Nochtans zijn onze landgenoten uit het zuiden van België, die Walen genoemd worden en Frans spreken, niet geneigd om Nederlands te leren. In hun scholen kiezen de leerlingen massaal voor het Engels.…

Op liedjes van troost dansen we de wals van verdriet Ik ken de stappen net zomin als jij maar huil voor ons de maat en we dansen op je tranen…

Als de politie al geen lukraak schietende luchtbuksschutter kan traceren en oppakken, hoe moet dat dan als Al Qaida hier voet aan wal zet? Ik denk dat ik maar een luchtbuks ga aanschaffen ter zelfverdediging!...…

soms weet een liedje haar nog te raken neemt haar glimlach me lonkend bij de hand dansen we samen weer in vroege jaren al zwierend en zwaaiend een oude Weense wals…

Zinloos draai ik in mijn gevoelens Alle emoties afgetast Maar niets doet me gloeien naar Een onweerstaanbaar samen zijn Te ver van wal geraakt Er is geen terug keren meer aan Maar het doet me pijn Om te constateren Dat het vaarwel zal zijn…

Mijn handen om haar ranke hals haar heupen licht rakend lach ik, flirt ik, dans mijn wals volle lippen, zaligmakend een spoor, waar ik haar kuste haar lieve buik, oh, warme dijen mag mijn hand er laten rusten waar lijven zich nader vlijen ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen genot is hoorbaar, zo is haar zucht adem aan adem, samen vertragen…

Dans met mij de wals en sneller getrokken met mijn ogen je voeten over de vloer. Dans met mij en vlucht niet weg in meer dan deze droom. -Dans met mij-…

De zee is haar schaamteloosheid wanneer ze zich ongeremd overgeeft aan haar vluchten en orgieën, haar woede wanneer zij te pletter loopt tegen versteende herinneringen aan wal en de rechte rotsen afgrijzen en het geschreeuw van aalscholvers weerkaatsen.…

Wie frequent leest op forums van internetkranten komt er snel achter dat de volgende bekende spreekwoorden waarheden als koeien zijn: 'De beste stuurlui staan aan wal' en 'De pot verwijt de ketel dat hij zwart zie'.…

water spoelt kwistig over de Brabantse wal wolken verdoezelen mijn verre blik in donkerblauw en grijs wind jaagt mijn lijf in vlagen vooruit laat me dansen als een dronkeman in golvend gras en vluchtig avondlicht…

Een enkele keer wil de redactie nog wel eens een bewering plaatsen, die kant noch wal raakt en die zelfs niet op zijn minst als doordenkertje zou kunnen fungeren. Het feit, dat u deze tekst kunt lezen is daarvan het, weliswaar enigszins paradoxale, bewijs.…

Als ik een mooie vrouw betraand op de wal schichtig zie zwaaien dan weet ik het zeker. Als de scheepshoorn ons vertelt dat zij de mensen aan de wal groet is het helemaal zeker. Thuis wacht op ons. Voorbij de barre tocht op die mooie blauwe reus. De oceaan die ons tweede thuis vormt.…

Toch wel, want zover als ik kijken kan, reiken dan de dijken van de walen, niet veel verder kwam het einde nooit in zicht, tot eindelijk te zien was tot nooit, toen zag ik mezelf pas; ‘ooit, je zult zien,’ zal tijd sterven en bovendien, wij ook, zij aan zij.…