Alle inzendingen over Vel over been...

Een zweefmoment Algehele ondersteuning Vel over been Gestruikeld en weer opgestaan Voeten schuurden over zand Verscherpten ook de zool voorzien van eelt Ogen zagen om in het donker Omvattend nauwkeurig Een mens zonder contrast…

mijn hoofd wacht enkel nog op mijn linkerhand, beheerst schrijf ik verder… zichtbaar voor mij alleen, adem ik vel over been.…

Vel over been staan bomen te lachen Vil geen vis aan de rand van de rivier, een man liep het water in, het touw van zijn krabpot was gebroken, ze vonden hem terug in drie krokodillen.…

De ramen groeiden dicht Van vet en stof, geen zicht Had hij nog op enig licht Of schemering, een lichtgewicht Werd hij, vel over been. Een kapstok, zo ging hij heen. Alleen en alleen en alleen. Allang toen hij was heen - Gegaan, ging plotseling de bel. De buren riepen: Zie je wel, Hij doet het toch, de bel! En nu is hij niet thuis.…

stuk geruit papier de aanslag van mijn pen of ik nog iets schrijven wil de aarzeling is korter dan de pijnscheut door mijn hart bij het denken aan even terug de woorden bleven stromen het krast niet meer zo diep het verhalen van het wedervaren de sterkte is wat minder vandaag zoals met dat lijf van mij dat verraderlijk geheel van vel…

over been.…

(Hoe vroeg hij mij zijn totaal vermagerde lichaam, vel over been, als een skelet, in mijn armen te nemen en om en om te draaien in het bed, hoe verzocht hij mij hem in zijn bed van de zaal naar de ziekenkamer te rijden, omdat hij wilde roken?…

Daarvoor vond ik de Marokkanen in het algemeen te goedaardig en toegeeflijk; hun betrokkenheid bijvoorbeeld bij het rondzwervende kitten waar wij het oog op hadden laten vallen dat vel over been was en bekend met de in het algemeen treurige afloop hen meewarig het hoofd had doen schudden, terwijl mijn vriendin nog wel voor Florence Nightingale had willen…

Zelf was in vel over been en likte restjes uit gamellen van de NSB keuken, want NSB-ers kregen wel meer voedsel. Hoe is het mogelijk, dat een buurland ons dat kan aandoen. Van onze vader kwam geen bericht, moeder dacht dat hij dood was. Ik denk nog aan de Kerst 1944 toen het bitter koud was.…

geen ligstoel die mij meer bekoort dan die waarop je zont geen ogen die ik mooier vind dan die waarmee je spint geen blik lokt mij zo fel dan je donker vel nooit vertel ik iemand hoe je mij bedwelmt ooit vertel ik wel de zon van je ogen in dat vel.…

Zij laten uitbundig de vele klanken getooid in de mooiste verenpracht vol trillingen van muziek en zang meevoeren tot diep in de nacht In opperste vervoering gebracht door wervelingen van hoge en diepe klanken voeren gedachten naar de tijd van toen vol harmonieus leven tot de blanken Na intense dromen deze natuur volkeren soms ook in strijd…

Tijdens een licht schokken en schudden gleden door een vaal venster als een film vele beelden Zag in hun poging te ritsen een ellenlange file voorbij flitsen Wenste me verbeeldend het groen voor zwart de vele auto’s als volwassen bomen Vertraagde (omgeroepen dat we er vóór reden) een goederentrein de intercity tot slechts…

er is iets aan de hand Ik zal zoeken naar de juiste woorden en zinnen die er echt toe doen Ik zal wikken en blijven wegen tot er staat wat ik bedoel Ik zal onvermoeibaar horens vatten en trefzeker koppen slaan In zinnen die de lading dekken en de dichterskunst verstaan Dit lied zal potten breken en tintelen door merg en been…

ik sta er op links huichelt rechts maar het is wel mijn been en steen, had u dat gedacht, ik niet ik moet zometeen weer mijn bed uit…

Een dame in Kortgene Heeft mooie lange benen Zijn het haar korte rokken Waardoor ze mijn aandacht trokken Of sloot het slechts kort in mijn genen?…

ook al stap je met je goede been uit bed, je kan tóch op het verkeerde been worden gezet.....…

Stemmen is een democratische verworvenheid, maar er gaan steeds meer stemmen op die het gelijk overstemmend aan hun kant willen krijgen. De schreeuwmaatschappij is geboren, misschien moet ik maar eens een schilderijtje produceren. De mens wordt steeds luider edoch niet verheffend, religieus knalt men er steeds meer op los en weekendshows dansen en…

Genoeg liefde heb ik in huis Genoeg om dit te delen En met Liefde bedoel ik nu geen sex Mijn liefde is voor velen... Voor allen die mij dierbaar zijn Voor mama en familie wil ik er altijd zijn en dat zijn er echt velen...…

Ik kan u zulks van harte aanbevelen, de preutsheid voorbij zult u, waarschijnlijk verbaasd, vaststellen dat u nog nimmer zo lekker in uw vel zat. En dat vel is alleen maar zichtbaar als je jezelf durft te geven, open en bloot.…

Angstige gedachten pijnigen het hoofd door medicijnen lichtelijk verdoofd. Niemand die ze ziet tikkeltje gebogen zilte parels vullen groene ogen. Ze vallen op jouw foto tracht ze te drogen alles komt goed lijk jij te knipogen. Roze Lelies helder-rein-onbewogen sterk zijn zij die wij graag mogen.…

Ik heb het gevoel dat ons een kans wordt gegeven op rust in ons leven - een zoektocht komt tot zijn einde voor ons beiden. Ik ken jou nog niet maar ik wil jou nu al als de mijne - ik denk niet dat jij snel uit mijn hooft zal verdwijnen. Ik ben benieuwd: word jij de mijne? Na alle ellende in ons leven. Wordt het nu dan beter? Waarom heeft het lot ons…

Een been ben ik verloren, een been hangt er aan. Ik moet het nu gaan zoeken, anders kan ik niet meer gaan. Er kwamen vele benen. Een paste er, god zij dank. Die mocht ik gelukkig lenen. Nu loop ik alleen nog mank. Het werd me steeds aangeboden, als ik niet meer goed kon staan. Maar na een periode, zal alles beter gaan.…

Velen leggen benen hoog om bloed uit voeten weg te laten stromen. Tijd voor een schoon shirtje, sokken en ondergoed. Twee borden spaghetti. Een tiener vertelt dat hij opgeeft. Zonder training gestart met een kater. Vind het nog knap. Mijn lijdensweg is begonnen. Vroeger dan ooit. Overal pijn.…

Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft ik strijk dan in den vreemde neer met neonlichten op het dak al snel vermoeid en tergend zwak jouw verre beeld volstaat niet meer mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft Geen borst, noch bil, noch been raakt zacht mijn klamme huid jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd ik droom…

Twee paar benen ineen verstrengeld worden één paar... Twee zielen met één gedachte zoekend naar elkaar... Twee mensen intens gelukkig en slapend in elkaar...…

Wie gaat heen met het vette been??…

Hier zie ik geen gestrekt been in.…

En tja nu gisteren mijn been, maar en hij kijkt me aan: het is zo raar, je denkt dat je met je voet tegen het voeteneinde ligt, en dat is dus niet zo...ook denk ik: even m'n been optillen, ook al een heel raar gevoel. Dan zeg ik: je moet nu wel uitkijken als je iemand een schop voor z'n kont wilt geven, want dan lig je zelf op je snufferd!…

Florence Nightingale is de geschiedenis ingegaan als een persoon die, met een ruim hart, begaan was en compassie had met de medemens. Robin Hood was eveneens van eenzelfde kaliber, zij het, dat hij de confrontatie met de rijken niet schuwde, daarbij hen iets op onrechtmatig wijze ontnemend om daarmee de armlastigen te kunnen helpen. Vandaag ontving…

Maar zwarte medemensen weten beter: Die blanke benen lopen voor geen meter…